Ego habeo teſtimoniū maius iohanne Oꝑa em̄ que dedit mͥ pat̓ut ꝑfitia ea. ipſa oꝑa que ego fatio teſtimoniū ꝑhibent de me. qͥapat̓ miſit me. Et qui miſit me pater ip̄e teſtimoniū ꝑhibuit de meNeqꝫ voce eiꝰ vnꝙͣ audiſtis. neqꝫſpetiē eiꝰ vidiſtis. Et verbū eiꝰ n̄habetis ī vobis manenſ. qꝛ queꝫmiſit ille huic vos non creditis.Scrutamini ſcriptua̓s. qꝛ vos putatis in ip̄is vitaꝫ eternā habere.Et ille ſunt qͥ teſtimoniū ꝑhibentde me ⁊ non vultis venire ad meut vitā habeatis. Claritatē ab homminibꝫ nō accipio ſꝫ ꝯgnoui voſqꝛ dilectione dei nō habetis in vobis. Ego veni in noīe pr̄is mei ⁊ n̄accepiſtis me. Si alius venerit innoīe ſuo: illū accipiētis Rūo voſpoteſtiſ credere qͥ gloriā ab inuicēaccipitis ⁊ gl̓iam que a ſolo deoeſt nō queritis. Nolite putare qꝛego accuſaturꝰ ſim vos apud patre. Eſt qui accuſat vos? moyſesin quo vos ſperatis. Si em̄ crederetis moyſi crederetis forſitan ⁊ mͥ.Se me em̄ ille ſcripſit. Si aūt illiꝰlitteris nō credits. quo meis verbis credetis. ¶ Ca. vj.Oſt hec abijt ih̓us trās mare galilee qd̓ eſt tyberiadisEt ſeq̄bat̉ euꝫ multitudo magna.qꝛ videbant ſigͣ que fatiebat ſuꝑee xtmt ⁊ ſcid qua vthijs qui infirmabant̉. Subijt gin montē ih̓us ⁊ ibi ſedebat cumdiſcipul̓ ſuis erat aūt ꝓximū paſchā dies feſtus iudeoꝝ Cū ſubleuaſſet ergo oculos ih̓us ⁊ vidiſſet qꝛ multitudo maxima veīt adeū dicit ad p̄hilippū. Vn̄ ememꝰpanes ut māducent hij. Hoc atdicebat tēptans eum Ipē em̄ ſciebat qͥd eēt facturꝰ. Rndit ei philippus. ducētoꝝ denarioꝝ panesn̄ ſuffitiūt eis. ut vnuſquiſqꝫ modicū quid accipiat. dicit ei vnuſex diſcipul̓ eius andreas frat̓ ſymonis petri. Eſt puer vnꝰ h̓ quihabet qnͥqꝫ panes ordeaceoſ ⁊ duos piſces. Sed hec quid ſūt intertatos. dicit gͦ ih̓s. Facite hoīesdiſcūbere. Erat aūt fenū multū inloco. diſcubuer̄t ergo viri numero quaſi qnͥqꝫ milia Accepit ergoih̓us panes et cū grās egiſſet diſtribuit diſcūbētibꝰ. Similit̓ ⁊ expiſcibꝰ quantū volebāt. Vt aūtimpleti ſunt. dixit diſcipulis ſuis.Colligite q̄ ſuꝑauerūt fragmētane pereant Collegerūt ergo ⁊ impleuerunt duo deci cōphinos fragmnētoꝝ ex qnͥqꝫ panibꝫ ordeaceiˢq̄ ſuꝑfuerūt hijs qui māducauerant. Illi ergo hoīes cū vidiſſentqd̓ fecerat ſignū dicebāt. Quia h̓eſt vere ꝓph̓a qui venturꝰ e ī mūdū. Ih̓us ergo cū cognouiſſetqventuri eēnt ut raperent eū ⁊ faceret eū rege. fugit iteꝝ in montemipē ſolus Vt aūt ſero factū eſt deſcēderūt diſcipuli eiꝰ ad mare. Etcū aſcendiſſent nauim. venerunttrās mare in capharnaū. Et tenebre iam facte erant ⁊ nō veneratad eos ih̓us. Mae̓ aut vento magno flāte exurgebat. Cū remigaſſent ergo qͣſi ſtādia vigintiqn̄qꝫaut trigita. vidēt ih̓m ambulantē ſupra mare ⁊ ꝓximū naui fieri⁊ timuerūt. Ille aūt dicit eis Egoſū nolite timere Voluer̄t ergo accipe eū in naui et ſtatī nauiſ fuitad terrā quam ibant. Altera die