īfirmitate. frat aūt quidā homoibi triginta ⁊ octo annos hn̄s ininfirmitate ſua. Hunc cū vidiſſetih̓us iacentē ⁊ ꝯgnouiſſet qꝛ iaꝫmultū tꝑus haberet dicit ei. Visſanꝰ fieri. Rn̄dit ei languidus.Dn̄e: hoīeꝫ nō habeo ut cū turbata fuerit aquā mittat me in piſcina. dū venio ei ego: alius an medeſcendit. dicit ei ih̓s. Surge: tolle grabatu tuū ⁊ ambula. Et ſtatim ſanus factꝰ eſt hō ille ⁊ fuſtulit grabātū ſuū ⁊ ābulabat. frataūt ſabbatū in die illo dicebantergo iudei illi qui ſanatus fuea̓t.Sabbatū eſt: nō licet tibi tolleregrabatū tuuꝫ. Rn̄dit eis. Qui meſanū fecit ille mihi dixit: tolle gr̄batuꝫ tuū ⁊ ambula. Int̓rogauerūt gͦ eū. Quis ē ille hō qͥ dixit tibitolle grabatu tuū ⁊ ambula. Isaūt qui ſanꝰ fuea̓t effectꝰ neſciebat qͥs eēt. Ih̓us em̄ declinauit aturba ꝯſtituta in loco. Poſtea inuenit euꝫ ih̓us in templo ⁊ dixitilli. Ecce ſauus factus es: iam nolipeccare ne deteriꝰ tibi aliqͥd cōtingat. Abijt ille homo ⁊ nutiauit iudeis qꝛ ih̓us eēt qui fecit eū ſanūPropterea ꝑſequebant̉ iudei iheſū. qꝛ hec fatiebat ī ſabbato. Iheſus aūt rn̄dit eis. Pat̓ meuſ vſqꝫmodo oꝑat̉ ⁊ ego operor. Propterea ergo magis querebant eū iudei int̓ficere. qꝛ non ſolū ſoluebatſabbatū. ſꝫ ⁊ pr̄eꝫ ſuū dicebat deūequalē ſe fatiens deo. Rn̄dit itaqꝫHus ⁊ dixit eis. Amen amē dicovob̓ nō pōt filiꝰ a ſe facere quicꝙͣniſi qd̓ videi̓t patrē fatientē. Quecūqꝫ em̄ ille fecerit: hec et filiꝰ ſilit̓facit Pat̓ em̄ diligit filiū ⁊ oīa demonſtrat ei que ip̄e facit ⁊ maiora hijs demōſtrabit ei oꝑa ⁊ voſmiremni. Sicut em̄ pater ſuſcitatmortuos ⁊ viuificat: ſic ⁊ filiꝰ qͦsvult viuificat. Neqꝫ em̄ pater iudicat queꝙͣ. ſꝫ omne iuditium dedit filio ut oēs honorificēt filiū ſicut honoīficant pr̄em. Qui nō honorificat filiū: nō honorificat pr̄eꝫqui miſit illū. Amen amē dico vobis. qꝛ qui verbū meū audit ⁊ credit ei qͥ miſit me: habet vitaꝫ eternā. Et in uiditiū nō venit. ſꝫ trāſita mortē in vitaꝫ. Amen amē dicovobis. qꝛ venit hora ⁊ nūc eſt qn̄mortui audient voce filij dei ⁊ quiaudierint viuēt. Sicut em̄ paterhabet vitā in ſemetipo: ſic dedit ⁊filio habere vitā in ſemetipſo. Etpoteſtatē dedit ei ⁊ iuditiū facere.qꝛ filius hoīs ē. Nolite mirari hocqꝛ venit hoa̓ in qua oēs qui īmonumentis ſūt audient vocem filijdei ⁊ ꝓcedent qui bona fecer̄t in reſurrectioneꝫ vite. q̄ vero male egerunt in reſurrectionē iudicij. Nonpoſſum ego a ieipō facere quicꝙͣSic̄ audio iudico ⁊ iuditiū meuꝫiuſtum eſt. qͥa non quero volūtatem meam. ſꝫ voluntateꝫ eius quimiſit me. Si ego teſtimomuꝫ phibeo de me: teſtimomuꝫ meum nōeſt veꝝ. Aliꝰ eſt qui teſtimoniuꝫperhibet de me ⁊ ſcio quia verumeſt teſtimonium eius quod phibet de me. Vos miſiſtis ad iohānem ⁊ teſtimonum perhibuit veritati. Ego autem non ab homineteſtimonium accipio. ſed hec dicō: ut vos ſalui ſitis. Ille ea̓t lucerna ardens ⁊ lucens. Vos aūt voluiſtis ad horā exultare ī luce eiꝰ.