Et talibꝰ multis parabol̓ loquebatur eis verbū ꝓut poterat audie̓. ſine ꝑabola aūt nō loquebatur eis Seorſum autē diſcipul̓ diſſerebat oīa. Et ait illis in illa diecum ſero eſſet factū. Tranſeamꝰꝯtr. ⁊ dimittētes turbā aſſumūteū ita ut erat in naui ⁊ alie naueserat cum illo. Et facta ē procellamagna vēti ⁊ fluctus mittebat īnauim ita ut īple̓t̉ nauis. ⁊ ea̓tip̄e in puppi ſuꝑ ceruical dormiēs⁊ excitant eū ⁊ dicunt illi. Magiſter nō ad te ꝑtinēt qꝛ perimus.Et exurgēs ꝯminatus ē vento. etdixit mari Tace obmuteſce. ⁊ ceſſauit ventus ⁊ facta eſt trāquillitas magna. Et ait ill̓. Quid timidi eſtis. Necdū habetis fidē. et tiinuer̄t timore magnō ⁊ dicebātad alterutrū. Quiſputas ē iſte qꝛvētꝰ ⁊ mare obeduit ei. ¶ Ca. v.T venerūt trās fretu mariſin regione geraſenoꝝ Et exeunti ei de naui ſtatim occurrit demonumētis homo in ſpū immūdo qͥ domiciliū habebat in monūmentis. Et neqꝫ cathenis iam qͥſꝙͣ poterat eum ligare quonaꝫ ſepe ꝯpedibus ⁊ cathenis vinctusdirupiſſet cathenas ⁊ cōpedes cōminuiſſꝫ ⁊ nemo potea̓t eū domare Et ſēꝑ die ac nocte in monumtis ⁊ in montibꝫ erat clamās ⁊ cōcidens ſe lapidibꝫ. Vidēs aūt iheſum alōge cucurrit ⁊ adoa̓uit eū⁊ clamans voce magͣ dixit. Quidmihi ⁊ tibi iheſu fili dei altiſſimi?Adiuro te ꝑ deū ne me torqueasdicebat em̄ illi. Exi ſpūs immūdeab hoīe iſto. Et interrogabat eūQuod tibi nomē eſt.. Et dicit ei.MartusLegio mihi nomē eſt qꝛ multi ſumus. Et dep̄cabatur eū multu neſe expelleret extr̄ regione Erat autē ibi circa monte grex porcorummagnꝰ paſcēs in agris. Et deprecabātur eū ſpūs dicentes. Mittenos in porcos ut in eos intro eamus. Et cōceſſit eis ſtatim ih̓us.Et exeuntes ſpūs immūdi introierūt in porcos. ⁊ magno impetugrex p̄cipitatꝰ ē in mari ad duomilia ⁊ ſuffocati ſūt in mari. Quiaut paſcebant eos fugerūt ⁊ nūciauerūt in ciuitatē ⁊ in agros. ⁊egreſſi ſunt videre qͥd eſſꝫ facti. etvenerūt ad iheſū ⁊ vidēt illū quia demomō vexabat̉ ſedētem veſtitum ⁊ ſane mētis ⁊ timuerūt. Etnarrauerūt ill̓ qui viderāt qualiter factū eſſꝫ ei qͥ demoniū habuerat ⁊ de porcis. Et rogare ceper̄teū ut diſcēderet de finibꝰ eoꝝ. Cūqꝫ aſcenderet nauim cepit illū deprecari qͥ a demomo vexatus fuerat ut eſſet cū illo ⁊ non admiſiteū ſed ait illi. Vade in domū tuaꝫad tuos ⁊ annūcia illis quāta tibi dn̄s fecerit ⁊ miſertꝰ ſit tui. Etabijt ⁊ cepit predicare in decapoli quāta ſibi feciſſet ih̓us ⁊ omēsmirabātur. Et cum aſcēdiſſet ih5in nauim rurſū trans fretu ꝯueītturba multa ad eum ⁊ erat circamare. Et venit qͥdā de archiſynagogis nomīe iayrus ⁊ vidēs euꝫꝓcidit ad pedes eius ⁊ dep̄cabat̉eū multū dices quonā filia meain extremis eſt Veni impone manū tuaꝫ ſuꝑ eam ut ſalua ſit ⁊ viuat. Et abijt cū illo ⁊ ſequebatureū turba multa ⁊ cōprimebāt eūEt mulier que erat in profluuio