1F1. C FTiteꝝ cepit docere ad mare⁊ ꝯgregata eſt ad eū turbamulta ita ut in nauim aſcendensſederet in mari ⁊ om̄s turba circamare ſuꝑ terrā ea̓t ⁊ docebat eosin ꝑabolis multa ⁊ dicebat illis indoctrina ſua. Audite. Ecce exijt ſeminans ad ſeminandū. Et dū ſeminat: aliud cecidit circa vi a ⁊ venerūt volucres celi ⁊ comederūt nlud. Aliud vero cecidit ſuꝑ petroſa vbi nō habuit terrā multā etſtatī exortū eſt qm̄ nō habebat altitudineꝫ terre ⁊ qn̄ exortꝰ eſt ſolexeſtuauit ⁊ eo ꝙ nō habebat radice exaruit. Et aliud cecidit ī ſpinas ⁊ aſcenderūt ſpine et ſuffocauerūt illud ⁊ fructū non dedit. Etaliud cecidit in terraꝫ bonā et dabat fructū aſcendentē ⁊ creſcentē⁊ afferebat vnū triginta ⁊ vnuꝫſexaginta ⁊ vnū centū. Et dicebatQui habet aures audiendi audiat. Et cū eēt ſingularis: interrogauerūt eū hij qͥ cuꝫ eo erāt duodeciparabolaꝫ Et dicebat eis. Vobisdatū eſt noſſe miſteriuꝫ regni dei.illis aūt qͥ foris ſūt in ꝑabolis oīafiūt: vt vidētes videāt et n̄ videātet audiētes audiāt et n̄ ītelligatneqn̄ ꝯu̓tant̓ ⁊ dimttant̉ eis peccata. Et ait illis. Neſcitis ꝑ abolaꝫhanc. Et qūo oēs ꝑabolaſ ꝯgnoſcetis. Qui ſemīat: verbū ſemīatHij aūt ſunt qͥ circa viā vbi ſeminat̉ verbū ⁊ cū audierint ꝯfeſtimvenit ſathanas ⁊ aufert qd̓ ſeminatū eſt in corde eoꝝ. Et hij ſūt ſimilit̓ qui ſuprͣ petraꝫ ſeminant̓ qͥcuꝫ audierint verbū ſtatī cū gaudio accipiūt illud ⁊ nō hn̄t radice in ſe ſed tēꝑales ſūt. deinde ortatribulacōne ⁊ ꝑſecutione ꝓpt̓ verbum ꝯfeſtim ſcādaliſant̓. Et alijſunt qui in ſpinis ſeminant̉. Hijſunt qui verbū audiunt ⁊ erūneſeculi ⁊ decepcō diuitiaꝝ ⁊ circa reliquā ꝯcupīſcentie intro eūtes ſuffocant verbū ⁊ ſine fructu efficit̉Et hij ſūt qui ſuꝑ terrā bonā ſeminati ſunt qui audiūt verbū ⁊ fuſcipiūt ⁊ fructificant: vnuꝫ trigintavnū ſexagnitā ⁊ vnū centū. Et dicebat illis. Nūquid venit lucernaut ſb̓ modio ponat̉ aut ſb̓ lecto?Nōne ut ſuꝑ candelabꝝ ponat̉?Nō eſt em̄ aliquid abſconditumqd̓ nō manifeſtet̉. nec factuꝫ ē occultū qd̓ non veniat in palam. Siquis habꝫ aureſ audiēdi audiatEt dicebat ill̓. Videte quid audiatis In qua mēfurā meſi fueritiſremetiet̉ vobis. Qui em̄ habet dabitur illi ⁊ qui nō habet: etiaꝫ qd̓habet auferet̉ ab eo. Et dicebat.Sic eſt regnū dei quemadmoduꝫſi homo iaceat ſementē in terrā ⁊dormiat ⁊ exurgat nocte ⁊ die ⁊ ſemen germinet ⁊ increſcat duꝫ neſcit ille. Vltro em̄ terra fructificatprimū herbā. deinde ſpicaꝫ. deindeplenū frunientū in ſpica. Et cuꝫ ſeproduxerit fructus: ſtatim mittitfalcem quonaꝫ adeſt ineſſis. Etdicebat. Cui aſſimilabimus regnum dei aut cui parabole comꝑarabimuſ illud. SSicut granum ſynapis quod cum ſeminatum fuerit in terrā minus eſt omnibusſeminibus que ſunt in terra ⁊ cūnatum fuerit aſcendit in arboreꝫet fit maius omnibꝰ oleribꝰ ⁊ facit ramos magnoſ ita ut poſſintſub vmibr̄ eiꝰ aues celi habitare.