Qd̓ ſi nolueris dicemꝰ cōtra te teſtimoniū ꝙ fuerit tecū iuuenis ⁊ob hāc cam emiſeis puellas a teIngeniuit fuſāna ⁊ ait Anguſtiemͥ ſunt vndiqꝫ. Si em̄ hoc egeromors mͥ ē. ſi aūt nō egero nō effugiā manꝰ vr̄as Sꝫ meliꝰ eſt mihiabſqꝫ oꝑe incidere in manꝰ vr̄asꝙͣ peccare ī ꝯſpcū dn̄i. Et exclamauit voce mag fuſāna. exclamauerūt aūt ⁊ ſenes adu̓ſus eaꝫ. Et cucurrit vnꝰ ad oſtia pomerij ⁊ aperuit. Cū gͦ audiſſent clamoreꝫ famuli domꝰ ī pomei̓o irruerunt ꝑpoſtica ut viderēt qͥdnā eēt Poſtꝙ aūt ſenes locuti ſūt erubuerūtẜui vehemēt̓. qꝛ nūꝙͣ dictꝰ fueratẜmo huiuſcemōi de fuſāna. Et facta ē dies craſtina. Cūqꝫ veniſſetppl̓us ad viꝝ eiꝰ ioakim. venertet duo preſbitei̓ pleni imqͣ cogitacōne adu̓ſus fuſānā ut int̓ficeretea. Et dixerunt corā ppl̓o. Mittitead fuſānā filiā helchie vxorē ioakim. Et ſtatī miſerunt. Et venit cūparētibꝰ ⁊ filijs et vniu̓ſis ꝯgnatis ſuis. Porro fuſāna erat delicata minis ⁊ pulcr̄ ſpētie. At iniqͥ nli iuſſer̄t ut diſcoopiret̉. erat em̄cō oꝑta ut vel ſic ſatiarent̉ decoreeiꝰ. Flebāt igit̉ ſui et oēs qͥ nouerat ea. Cōſurgentes aūt duo preſbitei̓ in mēdio ppl̓i: poſuerūt manus ſuas ſuꝑ caput eiꝰ. Que flēsſuſpexit ad celū. Erat em̄ cor eiꝰ fidutiā hn̄s in dn̄o. Et dixerūt preſbiteri. Cū deambularemꝰ ī pomerio ſoli. ingreſſa ē hec cū duabuspuell̓ ⁊ clauſit oſtia pomerij ⁊ dimiſit a ſe puellas. Venitqꝫ ad eāadoleſcēs qͥ erat abſcōditus ⁊ cōcubuit cum ea. Porro nos cū eſſemꝰ ī angulo pomerij vidētes iniquitatē cucurrimꝰ ad eos ⁊ vidimus eos ꝑiter cōmiſceri. Et illū qͣdeꝫ nō qͥuimꝰ ꝯp̄hende̓. qꝛ fortiornobis erat et aꝑto oſtio exiliuit.Hac aūt cū apprehēdiſſemꝰ interrogauimꝰ qͥſnā eēt adoleſcens ⁊noluit indicare nob̓. Huius rei teſtes ſumꝰ. Credidit eis ml̓titudoqͣſi ſenibꝰ ⁊ iudicibꝰ ppl̓i ⁊ ꝯdēnauerūt eā ad mortē. Exclamauit ātvoce magͣ fuſāna ⁊ dixit. deꝰ eterne q̄ abſcōditoꝝ es cognitor quinoſti oma an̄qͣ fiant. tu ſcis qm̄falſū teſtimomū tulerūt ꝯtra me⁊ ecce morior cū nͥl horū fecerī queiſti malitioſi ꝯpoſuerūt aduerſūme. Exaudiuit aūt dn̄s voce eiusCūqꝫ duceret̉ ad mortē fuſcitauitdn̄s ſpm̄ ſcm pueī iumoris cuiusnomen daniel ⁊ exclamauit vocemagͣ. Aūdꝰ ego ſū a ſāguine huius. Et ꝯu̓ſus oīs ppl̓us ad eū dixit. Ruis e iſte ẜmo queꝫ tu locutus es. QQui cū ſtae̓t ī medio eoꝝait. Sic fatui filij iſrl̓ nō iidicantes neqꝫ qd̓ veꝝ eſt cognoſcenteſꝯdēnaſtis filiā iſrl̓. Reu̓timini adiuditiū. qꝛ falſuꝫ teſtimoniū locūti ſūt aduerſus eaꝫ. Reu̓ſus eſt gͦppl̓us cū feſtinatiōe. Et dixerūt eiſenes. Veni ⁊ ſede in medio nriijet īdica nob̓. qꝛ tibi deus dedit honoreꝫ ſenectutis. Et dixit ad eosdaniel. Seꝑate illos ab inuicē ꝓcul ⁊ diuidicabo eos. Cū gͦ diuiſieēnt alt̓ ab altero vocauit vnū deeis ⁊ dixit ad eū. Inuetea̓te dieꝝmaloꝝ nūc venerūt peccata tua q̄oꝑabaris pͥus iudicas iuditia īiuſta. īnocētes opprimēs ⁊ dimittens noxios dicēte dn̄o. innocētē