Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

fluminis ⁊ aliꝰ inde ex altea̓ ripafluminis Et dixi viro qͥ ea̓t īdutꝰlineis qui ſtabat ſuꝑ aqͥs flumīˢVſqꝫ qͦ finis hoꝝ mia̓biliū. Et audiui virū qui indutꝰ erat lineis q̄ſtabat ſuꝑ aqͥs fluminis: cū eleuaſſet dexterā ⁊ ſiniſtrā ſuā ī celū⁊ iuraſſet ꝑ viuentē ineternū qꝛin tēpus ⁊ tēpora ⁊ dimidiū tꝑisEt cū cōpleta fuerit diſꝑſio manꝰppl̓i ſancti cōplebunt̓ vniu̓ſa hecEt ego audiui ⁊ nō ītellexi Et dixidn̄e ini quid erit poſt hec. Et ait.Vade daniel qꝛ clauſi ſunt ſignatiqꝫ ẜmones vſqꝫ ad p̄finitū tēpꝰEligent̓ ⁊ dealbabunt̉ ⁊ quaſi ignis ꝓbabunt̉ multi Et ip̄ie agetimpij neqꝫ intelligent om̄es ip̄ijPorro docti ītelligēt ⁊ a tēpore cūablatū fuerit iuge ſacrificiū ⁊ poſita fuerit abhominacō in deſolationē: dies milleducetinonagītaBeatus qͥ expectat et ꝑuenit addies milletre centoſtrigintaqͥnqꝫTu aūt daniel vade ad p̄finitu ⁊reqͥeſces ⁊ ſtabis ī ſorte tua ī finedierū. Hucuſqꝫ danielē in hebraico volumīe legimꝰ cetera que ſequūt̉ vſqꝫ ad finē libri de theodocionis edicione tranſlata ſunt.Terat vir habi Ca. xiij.tās in babilonē ⁊ nomē eiꝰioakim ⁊ accepit vxoreꝫ nominefuſannā filiā helchie pulchra inmis ⁊ timentē deum. Parētes em̄illiꝰ cū eſſent iuſti erudierūt filiaꝫſuā ſcd̓m legē moyſi erat autemioakim diues valde et erat ei pomeriū vicinū domui ſue et ad ip̄ꝫꝯfluebat iudei eo ꝙ eſſet honorabilior omniū. Et ꝯſtituti ſūt duoſenes iudices in illo anno de qͥbꝰlocutꝰ ē dn̄s qꝛ egreſſa ē iniqͥtasdebabilone a ſenioribꝰ iudicibꝰqͥ videbāt̉ rege̓ ppl̓m Iſti freq̄ntabāt domū ioakima veniebāt adeos oēs qͥ habebāt iudicia Cū ātppl̓s reu̓tiſſꝫ ꝑ meridiē: ingrediebat̉ fuſannā ⁊ deābulabat in pomerio viri ſui Et videbāt eā ſeneeqͦtidie ingrediētē ⁊ deābulantē ⁊exarſerūt ī ꝯcupiſcēciā eiꝰ Et euerterūt ſenſū ſuū ⁊ declinauer̄t oculos ſuos vt nō viderēt celū neqꝫrecordarent̓ iudicōꝝ iuſtoꝝ. frātgͦ ābo vulnerati amore eiꝰ nec indicauer̄t ſibi viciſſim dolorē ſuuꝫErubeſcebāt eī īdicae̓ ſibi ꝯcupīaꝫſuā volēteſ ꝯcūbere cū ea Et obſeruabāt qͦtidie ſollicitiꝰ videre eaDixitqꝫ alter ad alteꝝ eamꝰ domūpplus ad vi ciꝰ iqꝛ horā prādij ē. Et egreſſi receſſerūt a ſe Cūqꝫ reu̓tiſſent venerūt ītone adu̓ſivnū ⁊ ſciſcitāteſ ab iuicē caꝫ ꝯfeſca. Et dixerumſi ſūt ꝯcupīaꝫ ſuā. Et tūc ī ꝯue ſtatuer̄t tp̄s: qn̄ ea poſſent īueīre ſolā Fcm̄ ē āt cū obẜuarēt diē aptūīgreſſa ē aliqn̄ ſic̄ heri ⁊ nudiuſte̓ciꝰ cū duabꝰ ſol̓ puell̓ voluitqꝫ lauari ī pomeio Eſtꝰ qͥppe erat ⁊ nōerat ibi qͥſꝙͣ p̄ter duos ſenes abcoopta ut vel ſiſcōditos ⁊ ꝯtēplātes ea. dixit gͦpuell̓. Affe̓te m oleū ⁊ ſiigmata⁊ oſtia pomerij claudite vt lauerEt fecer̄t ſicut p̄cepea̓t clauſerūtqꝫoſtia pomerij ⁊ egreſſe ſūt ꝑ poſticā vt afferrent q̄ iuſſerāt. Neſciebatqꝫ ſenes intus eē abſcōditos.Cū āt eēnt egreſſe puelle ſurrexertduo ſenes ⁊ accurrer̄t ad ea ⁊ dixer̄t. Ecce oſtia pomerij dauſa ſūt⁊ nemo nos videt ⁊ ī ꝯcupiſcēciātui ſumus. Quam ob rem aſſentire nobis et cōmiſcere nobiſcum.