doloſa. In oībꝫ effugiet amicus.Fidē poſſide cū amico in pauꝑtateilliꝰ ut ⁊ in boīs illiꝰ leteris. In tēpore tribulacōis illiꝰ ꝑmane illi fidel̓ ut ī hereditate illiꝰ coheres ſisAnte igneꝫ camini vapor ⁊ fumꝰignis inaltat̉. ſic ⁊ ante ſāguineꝫmaledicta ⁊ ꝯtuelie ⁊ mine. Amicū ſalutare non confūdaris. A facie illiꝰ nō me abſcōdaꝫ ⁊ ſi malain euenerint ꝑ illū ſuſtinebo. Oīsqui audiet cauebit ſe ab eo Ruisdabit ori meo cuſtodiā ⁊ ſuper labia mea ſigͣculū certū ut nō cadāab ip̄is ⁊ līgua mea ꝑdat me.Omīe pr̄ ⁊ dn̄a ¶ Ca. xxiij.tor vite mee ne de̓linq̄s mein cogitatu ⁊ ꝯſilio eoꝝ nec ſinasme cade̓ ī illa exprobracōe. Quiſſuppoīt ī cogitatū meo flagella ⁊ īcorde meo doctrinā ſapīe ut in ignoracōibꝫ eoꝝ nō parcat mihi ⁊nō appareāt delicta eoꝝ et ne adincreſcāt ignorācie mee ⁊ ml̓tiplicent̉ delicta mea et pctā mea abudent ⁊ incidā in ꝯſpectu adu̓ſariorū meoꝝ ⁊ gaudeat immicꝰ meꝰ.Dn̄e pr̄ ⁊ deus vite mee ne derelinquas me ī cogitatū illoꝝ. Extollēcia oculoꝝ meoꝝ ne dederis mihi⁊ oē deſideri auerte a me. Aufera me vetris ꝯcupiſcētias ⁊ ꝯcubitus ꝯcupiſcēcie ne apprehēdāt me⁊ aīe irreuerēti ⁊ infrunite ne tradas me. Doctrinaꝫ oris audite filij ⁊ qͥ cuſtodierit illā nō periet labijſ ſuis nec ſcādaliſabit̓ ī oꝑibꝫneqͥſſimis. In vanitate ſua apprehēdit̉ pctōr ⁊ ſuꝑbꝫ ⁊ maledictuſſcādaliſabit̉ in illis. Iuracōm nōaſſueſcat os tuū. multi em̄ caſusin illa. Noīatio vero dei nō ſit aſſidua in ore tuo ⁊ noībꝫ ſāctoꝝ neadmiſcearis. qm̄ non eris immunis ab eis. Sicut ei ſeruꝰ int̓rogatus aſſidue a liuore nō minuiturſic oīs iuras et noīans in toto apctō nō purgabit̉. Vir multū iuras īplebit̓ inqͥtate ⁊ nō diſcedeta domo illiꝰ plagā et ſi fruſtrauerit frēꝫ delictū illiꝰ ſupra ipſū erit⁊ ſi diſſimulauei̓t delinqͥt dupliciter ⁊ ſi inuacuū iurauerit nō iuſtificabit̉ Replebit̉ em̄ retribucōnedomus illiꝰ. Eſt ⁊ alia loq̄la cōtraria morti nō inueniat̉ in hereditate jacob. Etem a miſei̓cordibꝫ oīahec auferent̉ ⁊ ī delictis nō voluptabūt. Indiſciplinoſe loq̄le nonaſſueſcat os tuū. eſt em̄ ī illa v̓būpctī. Memēto pr̄is ⁊ mir̄is tue. inmedio em̄ magnatoꝝ cōſiſtis neforte obliuiſcat̉ te deꝰ in ꝯſpectu illoꝝ ⁊ aſſiduitate tua īfatuatꝰ imꝓperiū paciaris et maluiſſes nōnaſci ⁊ dieꝫ natītatis tue maledicas. Homo aſſuetꝰ in v̓bis īproperij ī oībꝫ diebꝫ ſuis nō erudiet̉duo gn̓ā abūdāt ī pctīs ⁊ tertiūadducit irā ⁊ p̄dicōneꝫ. Aīa callida qͣi ignis ardēs nō extīguet̉ donec aliqͥd gluciat ⁊ hō nequaꝫ inore carnis ſue n̄ deſinet donec incedat ignē Hoī fornical̓o oīs paīſdulcis. nō fatigabit̉ trāſgrediēsvſqꝫ ad finē. Oīs hō qͥ trāſgredit̓lectū ſuū ꝯtēnes ī aīaꝫ ſuā ⁊ diceſquis me videt tēbre circūdāt me⁊ pariētes cōoperuit me ⁊ nemocircūſpicit me que vereor delictoꝝmeoꝝ nō mēorabit̉ altiſſimꝰ ⁊ nōintellexit qm̄ oīa videt oculꝰ illiꝰ.qm̄ expellit a ſe timorem dei hmōihoīs timor ⁊ oculi hoīm timentes