Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

os prudētis q̄rit̉ in eccīa ⁊ v̓bailliꝰ cogitabūt in cordibus ſuis.Tāꝙͣ domꝰ ext̓mīata ſic fatuo ſapiētia ⁊ ſcīa inſēſati inenarrabilia v̓ba. Cōpedes in pedibꝫ doctrinā ſtulto ⁊ qͣſi vincula manuū ſuper manū dexterā. Fatuus in riſuin altat vocē ſuā. vir aūt ſapiensvix tacite ridebit. Ornamentū aureū prudēti doctrina ⁊ qͣſi brachiale in brachio dextro. Pes fatuifacilis in domū ꝓximi et hō ꝑitꝰꝯfūdet̉ a ꝑſonā potētis Stultus afeneſtra reſpiciet ī domū. Vir āteruditꝰ forās ſtabit. Stulticia hominis auſcultare ꝑ hoſtiū et prudēs gͣuabit̓ ꝯtūelia. Labia imprudentiū ſtulta narrabūt. v̓ba autēprudētiū ſtaterā pōderabūtur. Inore fatuoꝝ cor illoꝝ ⁊ in corde ſapiētiū os illoꝝ. dū maledicit impiꝰ dyabolū? maledicit ip̄e aīamſuā. Suſurro coinq̄nabit aīaꝫ ſuā⁊ ī oībꝫ odiet̉ ⁊ qͣ ꝑmaſerit odioſus erit. tacitꝰ ⁊ ſēſatꝰ hōrabit̉. xxN lapide luteo lapidatur pīger⁊ omnes loquētur ſuꝑ illiꝰ aſpernacōneꝫ. de ſtercore boū lapidatus ēpiger ⁊ oīs q̄ tetigerit eumexcuciet manꝰ. Cōfuſio pr̄is ē defilio indiſciplīato. filia aūt fatuain demioracōeꝫ fiet. Filia prudēſhereditas viro ſuo. nā q̄ ꝯfunditꝯtūelia eſt genitoris et pr̄eꝫ virūꝯfūdit audax ⁊ ab impijs nō minorabit̉. ab vtriſqꝫ aūt inhonoa̓bit̉. Auſica ī luctu importua narratio. flagella et doctrina ī omnitēꝑe ſapīa. Qui docet fatuū qͣſi qͦꝯglutinat teſtā. Qui narrat vbūnō audiēti qͣſi qͦ excitat dormiētēde gui ſomno. Cū dormiēte loquitur qui enarrat ſtulto ſapīaꝫ ⁊ īfine narracōis dicit. quis ē hic.Suꝑͣ mortuū plora. defecit em̄ luxeiꝰ Et ſupra fatuū plora. deficit eīſenſus eius Aodicū plora ſupramortuū qm̄ reqͥeuit. Neqͣſſim em̄neqͥſſima vita ſuꝑ mortem fatui.Luctus mortui ſeptem dies. fatuiaūt ⁊ impij om̄s dies vite illoꝝ.Cū ſtulto ne multū loqͣris ⁊ cū inſēſato ne abieris. Seruā te ab illo ut nō moleſtiā habeas ⁊ noncōinqͥnaberis ī pctō illiꝰ. deflecteab illo ⁊ inuenies requie ⁊ nō accidiaberis in ſtulticia illiꝰ. Superplūbū qͥd gͣuabit̉ ⁊ qd̓ illi aliudnomē ꝙͣ fatuꝰ. Arenā et ſaleꝫ etmaſſaꝫ ferri faciliꝰ eſt ferre ꝙ hominē imprudētē et fatuū ⁊ impiūSicut loramētū ligneū colligatūfūdam̄to edificij nō diſſolueturſic et cor cōfirmatū in cogitacōneꝯſilij. Cogitatꝰ ſēſati in oī tꝑe vl̓mētu nō deprauabit̉. Sicut ornatus arenoſus in pariete limpido⁊ ſicut palee in excelſis ⁊ cemētaſine impēſa poſita ꝯtra faciē ventinō ꝑmanebūt. ſic et cor timidū īcogitacōe ſtulti conͣ impetutīorisnō reſiſtet. Sicut cor tepidū in cogitacōne fatui oī tꝑe nō metuet.ſic et qui ī p̄ceptis dei ꝑmanet ſꝑPungēs oculū deducit lacrimaſet qͥ pūgit cor ꝓfert ſenſū. Mittēſlapides involatilia deiciet illa ⁊ q̄cōuitiat̉ amico diſſoluit amicitiāAd amicū et ſi ꝓduxeris gladiūnon deſꝑes. eſt em̄ regreſſus adamicum ſi aperuerit os triſte nemētuas. eſt em̄ ꝯcordatior excepto cōuitio et improꝑio et ſuꝑbiaet miſterij reuelatione et plaga