Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Similiter ergo oēs vno noīe mortis mortuos habebāt innuerabiles. Nec em̄ ad ſepeliēdū viui ſufficiebāt. qm̄ vno moniēto q̄ erātp̄clarior natio illoꝝ ext̓mīata eſtDe oībꝫ ei nō credētes ꝓpt̓ bn̄fitiaˢtūc cū pͥmū fuit ext̓miniū pͥmigenntoꝝ ſpōpōderūt populū dei ſe eēCū em̄ quiētū ſilētiū ꝯtineret oīa⁊ nox ī ſuo curſu mediū īter hēretoīpotēs ẜmo tuꝰ dn̄e exiliēs de celo a regalibꝫ ſedibꝫ duxꝰ debellatebant ptor in mediaꝫ ext̓minij t̓ram ꝓſiliuit gladiꝰ acutꝰ inſimilatū imꝑuituū portas et ſtās repleuit omamorte ⁊ vſqꝫ ad celum attīgebatſtās ī t̓ra. Tūc ꝯtinuo viſus ſomnioꝝ maloꝝ turbauer̄t illos ⁊ timores ſuꝑuener̄t īſperati. Et aliꝰalibi ꝓiectꝰ ſemiuiuꝰ: ꝓpt̓ quamcculo dari dūmoriebat̉ cam demirabat mortis.Viſiōes ei que illos turbauerūthec p̄monebāt: ne īſcij qͣre malepatiebāt̉ ꝑiret. Tetigit aūt tūc ⁊s ꝑdidiſti inuiſtos tēptatio mortis ⁊ ꝯmotioem nox anain heremo facta eſt multitudiniſ.ſꝫ n̄ diu ꝑmaſit ira tua. Properāſem̄ hō ſine q̄rela dep̄cari ꝓ popul̓ꝓferes ẜuitutis ſue ſcutu or̄oneꝫ⁊ ꝑ nnicenſū dep̄cacōeꝫ allegas reſtitit ire ⁊ finem impoſuit ncc̄itation̄dens qmͣ tuꝰ eſt famulꝰ. Vicitntos ſic ⁊ nosaūt turbas nō ī vtute corꝑis necarmaturā potētie. ſꝫ v̓bo illū qui ſevexabat ſubiecit iuramēta pn̄tū⁊ teſtamētū ꝯmemorās. Cū eī iaaceruatī cecidiſſent ſuꝑ alterutꝝmortui int̓ſtitit et āputauit impetū ⁊ diuiſit illā q̄ ad viuos ducebat viā. In veſte em̄ pōderis quāhēbat totus erat orbis t̓raꝝ ⁊ parētū magnalia in qͣtuor ordinibꝰlapidū erāt ſculpta et magnificēcia tua ī dyademate capitis illiꝰſcripta erāt. hijs autē ceſſit qͥ ext̓miabat ⁊ hec extimuit. trat enimſola tēptatio ire ſufficiens.Apijs aūt vſqꝫ ī nouiſſimū ſinemīa ira ſuꝑuenit. Preſciebat em̄⁊ futurā illorū. qm̄ ipſi cū reuerſieent ūt ſeducerēt ⁊ cū magna ſollicitudine p̄miſiſſent illos: cōſeq̄batur illos pm̄e actꝰ. Adhuc eiint̓ manꝰ hn̄tes luctū ⁊ deplorantes ad monun̄ta mortuoꝝ aliaꝫſibi aſſumpſer̄t cogitacōneꝫ inſcientie ⁊ qͦs rogates ꝓiecerāt hostāꝙͣ fugitios ꝑſeq̄bant̉ ducebateī illos ad hunc finē digna ncc̄itas ⁊ hoꝝ q̄ acciderāt ꝯmēoratione amittebāt ut q̄ deerat tormentis repleret punicō ⁊ populꝰ quidē tuꝰ mirabilit̓ trāſiret. illi auteꝫnouā mortē inueniret. Oīs eī creatura ad ſuū genus ab imitio refigurabat̉ deſeruiens tuis p̄ceptiſut pueri tui cuſtodirēt̉ illeſi. Naꝫnubes caſtra eoꝝ obūbrabat etex aqua q̄ an̄ erat t̓ra arida apparuit ⁊ in mari rubro via ſine ip̄edimēto ⁊ capus germinas de ꝓfundo mino ꝑ quē oīs natio trāſiuit q̄ tegebat̉ tua manu. videntes tuā mirabilia ⁊ mōſtra. Tanꝙ equi ei depauerūt eſcā ⁊ tanꝙͣagni exultauer̄t magnificātes tedn̄e qͥ liberaſti illos. Memores eierāt adhuc eoꝝ q̄ in īcolatu illorū facta fuerāt quēadmodū pronatiōe aīaliū eduxit t̓ra muſcas⁊ ꝓ piſcibꝫ erūctauit fluuiꝰ ml̓titudine ranaꝝ. Nouiſſiē aūt viderūt nouā creaturā auiū cū abducti ꝯcupiſcētia poſtulauerūt eſcaſ