⁊ nō eſt inuēta ſanitas aīe illoꝝqꝛ digni erat ab hmōi ext̓mīari.Filios aut tuos nec dracōnū necvenenatoꝝ vicer̄t dētes. Miſei̓cordia em̄ tua aduenies ſanabat illos In mēoria em̄ ſermonū tuoꝝext̓minabātur ⁊ velocit̉ ſanabat̉ne in altā incidētes obliuiōeꝫ nōpoſſent tuo adiutoīo vti Etem neqꝫ herbā malagina ſanauit eosſꝫ tuꝰ dn̄e ſermo qͥ ſanat oīa. Tues dn̄e qͥ vite et mortis habes poteſtateꝫ ⁊ deducis ad portas mortis ⁊ reducis. Homo aut occiditquidē ꝑ maliciā aīaꝫ ſuā ⁊ cū exierit ſpūs nō reu̓tet̉ nec reuocabitgne torm̄taaīaꝫ q̄ recepta ē. ſꝫ tua manū effugere impoſſibile ē. Negates enimnoſſe te impij per fortitudinē brachij tui flagellati ſūt: nouis aqͣsſui nouū ſapo⁊ grādinibꝫ ⁊ pluuijs ꝑſecucōeꝫpaſſi ⁊ ꝑ ignē ꝯſūmati. Rd̓ enimmirabile ea̓t in aqua q̄ oīa extintia a neceſſaguit plus ignis valebat Vindexeſt ei orb̓ iuſtoꝝ. Quodā em̄ tꝑemāſuetabat̉ ignis ne ꝯburerent̉ei ill̓ ſine exque ad impīos miſſa erat aīaliaſꝫ ut ipſi vidētes ſciret. qm̄ dei iuditio patuūtur ꝑſecucōne. Et quodā tꝑe in aqua ſuꝑ virtutē ignisexardebit vndiqꝫ ut imquā terrenacōeꝫ ext̓mīaret. Pro qͥbꝫ angeu colu broꝝloꝝ eſca nutriſti populū tuū ⁊ ꝑain perpetuūtu panē de celo p̄ſtitiſti ill̓ ſine labore oē delectamētū in ſe hn̄teꝫ etoīs ſaporis ſuauitatē. Subſtāciāem̄ tua dulcedinem tua quā ī filiuerſus ē nōos habes on̄debas ⁊ deſeruiensvniu̓ſcuiuſqꝫ voluntati. ad qd̓ qͥſqꝫ volebat ꝯuertebat̉. Nix aūt etglacies ſuſtinebant vim ignis ⁊nō tabeſcebāt ut ſciret qm̄ fructꝰinimicoꝝ ext̓mīabat ignis ardēſin grādine ⁊ pluuia coruſcans.Hoc aūt iterū ut nutriretur iuſtiignis eciā ſue v̓tutis oblitꝰ ē. Creaturā em̄ tibi factori deſeruiēs exardeſcit in tormētū adu̓ſus iniuſtos ⁊ leuior fit ad bn̄faciēdū ꝓhijs qͣ in te ꝯfidūt. Propt̓ hoc ettūc oīa trāſfigurata oīm nutricigre tue deſeruiebāt ad volūtateꝫeoꝝ qͥ a te deſiderāti ſūt ut ſcirentfilij tui qͦs dilexiſti dn̄e. qm̄ nonnatītatis fructꝰ paſcūt hoīes. ſedſermo tuꝰ hos q̄ in te crediderintꝯſeruat. Qd̓ em̄ ab igne nō poterat ext̓mīari ſtātim ab exiguo radio ſol̓ calefactuꝫ tabeſcebat utnotū oībꝫ eēt. qm̄ oꝫ p̄uenire ſolē ad bn̄dictōeꝫ tuā et ad orientēlucis te adorare. Ingrati eī fidestāꝙ hibernal̓ glaciēs tabeſcet etdiſꝑiet tāꝙͣ aqua ſuꝑuacua.¶ Vmme et inenarrabilia v̓baAgna ſūt em̄ iudicia tua dotua ꝓpt̓ hoc indiſciplīate aīe errauerūt dū emī ꝑſuaſū hn̄t iniqͥ poſſe dn̄ari nacōi ſcē vincul̓ tēbraꝝ⁊ lōge noctis cōpediti incluſi ſubtectis fugitiui ꝑpetue ꝓuidēcie iacuerūt ⁊ dū putāt ſe late̓ ī obſcuris p̄ctis tenebroſo obliuiōīs velamēto diſꝑſi ſunt pauētes horrēde ⁊ cū ammiracōe minia p̄turbati. Neqꝫ em̄ qͥ ꝯtinebat illos ſpelūca ſine tiore cuſtodiebat qm̄ ſonitus deſcēdēs ꝑ̄turbabat illos ⁊ ꝑſone triſtes illis apparentes pauorē illis p̄ſtabat Et ignis quidēnulla vis poterat illis lumen p̄bere. nec fideꝝ limpide flāme illuminare poterāt illā noctē horrēdaꝫ.Apparebat aūt ill̓ ſb̓itaneꝰ igniˢ