iuſtitiā ⁊ virtutē tuā radix eſt immorlitatis Nō ei in errorē induxitnos hoīm male artis excogitationec vmbra picture. labor ſine fructu. effigies ſculpta ꝑ varios colores cuiꝰ aſpectꝰ dat inſenſatō ꝯcupiſcēciaꝫ et diligit mortue ymaginis effigiē ſine amā Maloꝝ amatores digni ſūt morte qͥ ſpem hn̄tin talibꝫ ⁊ qͥ faciunt illos ⁊ qͥ diligūt ⁊ qui colūt. Sꝫ ⁊ figulꝰ mollēterrā premes laborioſe fingit advſus nr̄os vnūquodqꝫ vas ⁊ deeodē luto fingit q̄ mūda ſūt ī vſūvaſa ⁊ ſil̓iter q̄ hijs ſūt cōtraria.Hoꝝ auteꝫ vaſoꝝ qͥs ſit vſus. udex eſt figulus. Et cū labore variodeū fingit de eod̓ luto. ille qͥ pauloan̄ de t̓ra factꝰ fuerat ⁊ poſt puſillū reducit ſe vn̄ acceptꝰ eſt: repetitus aīe debitū quā habebat. Sꝫ ēcurā illi nō qꝛ laboa̓turꝰ ē nec qm̄breius illi vita eſt. ſꝫ ꝯcertat̉ aurificibꝫ ⁊ argētarijs. ſed ⁊ erariosimitat̉ ⁊ gl̓iaꝫ p̄fert qm̄ res ſuperuacuas fingit. Cinis ē em̄ cor eiꝰ⁊ t̓ra ſuꝑuacua ſpes illius ⁊ lutovilior vita eius. quomaꝫ ignorāuit qui ſe finxit ⁊ qui inſpirauit illi aīam que oꝑatur; ⁊ qui īſufflauit ei ſpiritū vitalē. Sed ⁊ eſtimauerūt luſū eē vitaꝫ noſtrā ⁊ ꝯuerſacōneꝫ vite cōpoſitaꝫ ad lucꝝ etoportere vndecūqꝫ eciam ex maloacqͥrere. Hic em̄ ſcit ſe ſuper oēsdelinq̄re qui ex terre materia fragilia vaſa ⁊ ſculptilia fingit. Omnes eī inſipiētes ⁊ infelices ſupramodū aīe ſuꝑbi ſūt immici populi tui ⁊ imperātes illi. quoniā oīaydola natiōnū deos eſtimauerūtqͦbꝫ neqꝫ oculoꝝ viſus ē ad vidēdū neqꝫ nares ad ꝑcipiēdū ſpiritu neqꝫ aures ad audiēdum neqꝫdigiti manuū ad tractādū. ſꝫ ⁊ pedes eoꝝ pigri ad ambulādū Homō eī fecit illos ⁊ qͥ ſpiritu mutuatꝰ e is finxit illos. Nemo em̄ ſibiſil̓eꝫ hō poterit deū finge̓. Cū eī ſitmorlis mortuū fingit maībus imqͦs. Melior eī eſt ip̄e hijs qͦs colit.qꝛ ip̄e quidē vixit cū eēt moͣrlis. illiauteꝫ nūꝙͣ Sꝫ ⁊ aīalia miſerrimacolūt. Inſēſata em̄ ꝯꝑata hijs ill̓ſūt deteriora. Sꝫ nec aſpectu aliqͣſex hijs aīalibꝫ boͣ p̄t cōſpice̓. Effuger̄t aūt dei laudē ⁊ bn̄dictōeꝫ eiꝰRopt̓ hec ⁊ hijsſil̓ia paſſi ſūt digne torm̄ta⁊ ꝑ multitudinē beſtiaꝝ ext̓minati ſūt. Pro qͥbꝫ tormētis bn̄ diſpofuiſti populū tuū qͥbꝫ dediſti cōcupiſcētiaꝫ delectan̄ti ſui nouū ſapore eſca paras eis ortigonētra utilli qͥdē ꝯcupiſcētes eſcaꝓpt̓ ea q̄ illis on̄ſa ⁊ miſſa ſūt. etiā a neceſſaria ꝯcupiſcēciā auerterēt̉. Hij aūtin breui inopes facti noua guſtauer̄t eſcā. Oportebat eī ill̓ ſine excuſacōe qͥdē ſuꝑueīre interitu exercētibꝫ tiranidē. hijs aūt tm̄ on̄de̓quēadmod̓ immici eoꝝ ext̓minabāt̉ Etem cū ill̓ ſuꝑueīt ſeua beſtiaꝝ ira morſibꝰ ꝑu̓ſorū colū broꝝext̓mīabātur Sed nō in perpetuūtua ira ꝑmaſit. ſed ad correp̄cōeꝫin breui turbati ſūt ſignū hn̄tesſalutis ad ꝯmemoracōne mādati legis tue. Qui em̄ ꝯuerſus ē nōꝑ hoc qd̓ videbat ſanabat̉. ſed ꝑte omniū ſaluatore. In hoc auteꝫon̄diſti inimicis tuis. qꝛ tu es q̄ liberas ab omni malo Illos em̄ locuſtaꝝ ⁊ muſcaꝝ occider̄t morſuſ