Erba mea auribꝰ ꝑcipe dn̄e:intellige clamore meū. Intende voci orōis mee: rex meꝰ ⁊ deus meꝰ. Qm̄ ad te orabo domīe:mane exaudies voce mea Maneaſtabo tibi ⁊ videbo: qm̄ nō deꝰ volens iniqͥtate tu es. Neqꝫ habitabit iuxͣ te malignꝰ: neqꝫ ꝑ manebūt iniuſti an oculos tuos. O diſtiones q̄ oꝑant̉ iniqͥtatē: perdesones qͥ loquūtur mēdaciū. Virū ſanguinū ⁊ doloſū abhominabit̉ dn̄s: ego autē in multitudinemiſericordie tue. Introibo ī domū tuaꝫ: adorabo ad tēplū ſcm̄ tuum in timore tuo Dn̄e deduc mein iuſticia tua: ꝓpter immicos meos dirige in ꝯſꝑcū tuo viaꝫ mea.Qm̄ nō ē in ore eorū veritas: coreorū vanuꝫ eſt. Sepulchrū patens eſt guttur eorū: linguis ſuisdoloſe agebat: iudica illos deus.Decidant a cogitacōnibꝰ ſuis:ſcd̓ꝫ multitudine impiētatu eorūexpelle eos: quonā irritaueruntte dn̄e. Et letent̓ ones qͥ ſperat īte: in eternū exultabūt ⁊ habitab̓in eis. Et gloriabūtur ī te onesqui diligūt nomē tuū: qm̄ tu benedices iuſto. Dn̄e: ut ſcuto bonevoluntatis tue cōronaſti nos.¶ In fine in carmībus ꝓ octauaPſalmꝰ dauid.Omīene in furore tuo arguas me: neqꝫ in ira tua corripias me. Ꝙiſerere mei dn̄e qm̄infirmꝰ ſū: ſana me dn̄e quonaꝫcōturbata ſūt oſſa mea. Et amnā mea turbata eſt valde: ⁊ tu domine vſqꝫ quō? Cōuertere dn̄e⁊ eripe aīam meā: ſaluū me fac ꝓpter mīaꝫ tua. Qm̄ nō eſt ī morte qui memor ſit tui: in inferno ātquis cōfitebit̉ tibi? Laboraui ſgemitu meo: lauabo per ſingulasnoctes lectu meuꝫ: lacrimis meisſtratu meurigabo. Turbatus ēa furoīe oculꝰ meꝰ: inueteraui nt̓ones inimicos meos. Diſceditea me ones qui oꝑamini imqͥtatē:qm̄ exaudiuit dn̄s voce fletꝰ meiE xaudiuit dn̄s dep̄cacōeꝫ meaꝫ: dominꝰ or̄oeꝫ meam ſuſcepit.Trubeſcāt ⁊ ꝯturbētur vehement̓ones immici mei: cōuertant̉ ⁊ erubeſcāt valde velocit̉. ¶ In finemPſalmꝰ dd̓. que cātauit dn̄o proverbis chuſi filij ienim.Omīe deꝰ meꝰ in te ſperauiſaluū me fac ex oībꝰ ꝑſequētibꝰ me ⁊ libera me. N e qn̄ rapiat ut leo am̄aꝫ mea: dū non eſt qͦredimat neqꝫ qͥ ſaluū faciat. Domine deꝰ meꝰ ſi feci iſtud: ſi ē iniqͥtas in manibꝰ meis. S i reddiē homdi r̓tribuētibꝰ mihi mala: decidāmerito ab imimicis meis manis.T erſeq̄tur imimicꝰ animā meālore co.⁊ ꝯp̄hēdat ⁊ ꝯculcꝫ in terra vitā:⁊ gloriā meā in puluerē deducat.Exurge dn̄e in ira tua: ⁊ exaltare ī finibꝰ inimicoꝝ meoꝝ. Et exurge domīe deꝰ meꝰ in p̄cepto qd̓mādaſti: ⁊ ſynagoga populorūcircūdabit te. Et ꝓpt̓ hac ī altūregrede̓: dominꝰ iudicat populos.Iudicamē dn̄e ẜuj iuſticiā meam: ⁊ ẜm innocētiā meā ſuꝑ me.Conſumet̓ neqͥciā pctōꝝ: ⁊ dirizes iuſtū ſcrutās cordā ⁊ r̓nes deꝰuſtū adiutoriū meū a dn̄o: q̄ſaluos facit rectos corde. Heuſiudex iuſtus fortis ⁊ paciens: nūquid iraſcitur per ſingulos dies.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten