ſpem meā. Iratꝰ eſt contr̄me furor eiꝰ ⁊ ſic me habuit qͣſi hoſteꝫſuū. Simul venerūt latrōes eiꝰ ⁊fecerūt ſibi viā ꝑ me ⁊ obſederūt īgyro tabernaculū meū. Fratresmeos longe fecit a me ⁊ noti meiqͣſi alieni receſſerūt a me. Dereliq̄rūt me ꝓpinqui mei ⁊ qͥ me nouerāt obliti ſūt mei Inquilini domꝰmee ⁊ ancille mee ſicut alienū habuerūt me ⁊ quaſi ꝑegrinꝰ fui inoculis eorū. Seruū meū vocaui ⁊nō rn̄dit ore ꝓprio dep̄cabar illū.Balitū meū exhorruit vxor mea⁊ orabā filios vteri mei. Stultiqͦꝫdeſpitiebant me et cū ab eis receſſiſſem detrahebāt mihi. Abhominati ſūt me quōdā cōſiliarij mei⁊ que maxime diligebā auerſatꝰeſt me. Pelli mee cōſumptis carnibus ādheſit os meū ⁊ derelictaſūt tm̄ modo labia circa dētes meos. Miſeremi mei miſeremini meiſalteꝫ vos amici mei qꝛ manꝰ dn̄iretigit me. Quare ꝑſeq̄mini me ſicut deꝰ ⁊ carnibus meis ſatua̓mini. QQuiſ mihi tribuat ut ſcribāt̉ſermōes mei Quis mͥ detut exarent̓ ī libro ſtilo ferreo ⁊ plūbi lamina vel certe ſculpātur in filice.Scio em̄ ꝙ redēptor meꝰ viuat etin nouiſſimo die de terra ſurrecturꝰ ſū. Et rurſū circūdabor pelle mea⁊ in carne mea videbo deū. Quē viſurus ſū ego ipſe ⁊ oculi mei ꝯſpecturi ſunt ⁊ non alius. Repoſita ēhec ſpes mea in ſinu meo. Quareergo nūc dicitis ꝑſeqͣmur eū ⁊ radicē verbi inueniamꝰ cōtrͣ eum.Fugite ergo a facie gladij qͦniaꝫvltor iniqͥtatū gladius ē ⁊ ſcitoteeſſe iudicium. ¶ Ca. xx.I O H.eſpōdens auteꝫ ſophar naaC CIImathites dixit. Idcirco cogitacōes mee varie ſuccedūt ſibi⁊ mēs ī diuerſa rapit̉. doctrinaꝫqua mē arguis audiā ⁊ ſpūs intelligētie mee rn̄debit mihi. Hocſcio a principio ex qͦ eſt poſitꝰ homō ſuꝑ terra ꝙ laus impīoꝝ breuis ſit ⁊ gaudium ypocrite ad inſtar pūcti. S̓i aſcēderit vſqꝫ ad celū ſuꝑbia eiꝰ ⁊ caput eiꝰ nubes tetigerit quaſi ſterqͥlimū in fine perdetur ⁊ qui eū viderāt dicent Vbiē. . Velut ſomnui auolās non inueniet̉. trāſiet ſicut viſio nocturna. Oculꝰ qui eū viderat nō videbit neqꝫ vltr̄ intuebit̓ eū locꝰ ſuꝰFilij eius atterent̓ egeſtate ⁊ manꝰ illius reddent ei doloreꝫ ſuū. Oſſa eius īplebūtur vicijs adoleſcētie eius ⁊ cū eo ī puluere dormiēt.Cum em̄ dulce fuerit in ore eiusmalū abſcōdit illud ſub linguaſua. Parcꝫ illi ⁊ nō dereliquet illd̓⁊ celabit ī gutture ſuo Panis eiꝰin vtero illiꝰ vertet̉ in fel aſpiduꝫintrinſecꝰ. diuitias quas deuorauit euomēt et de vētre illius extrͣhet eas deꝰ. Caput aſpidū fuget⁊ occidet eū lingua vipere. Nō videat riuulos flumīs torrētis mell̓⁊ butiri. Luet que fecit oīa nec tamē cōſumet̉. Iuxͣ multitudinē adinuētionū ſuaꝝ ſic ⁊ ſuſtinebit qͦniā cōfringens nudauit pauꝑisdomū rapuit ⁊ nō edificauit eaꝫnec e ſatiatus venter eiꝰ. Et cū habuerit qͥ cōcupierat poſſidere nōpoterit. Nō remāſit de cibo eius etꝓpterea nihil ꝑmanebit de boniseius. Cum ſatiatus fuerit artabitur eſtuabit ⁊ omnis dolor irruet