Predā pollicet̉ ſocijs ⁊ oculi filiorū eiꝰ deficient. Poſuit me quaſi īꝓuerbiū vulgi⁊ exēplum ſum coraꝫ eis. Caligauit ad indignationeꝫ oculꝰ meus ⁊ mēbra mea qͣſiin nihilū redacta ſunt. Stupebātiuſti ſuꝑ hoc ⁊ innoces contrypocritam fuſcitabitur. Et tenebit iuſtꝰ viaꝫ ſuaꝫ ⁊ mundꝰ manibusaddet fortitudinē Igit̉ oēs vos cōuertimini ⁊ venite ⁊ nō inueuiaꝫin vobis vlluꝫ ſapiente. dies meitranſierūt cogitacōnes mee diſſipate ſunt torquētes cor meū. Noctē verterunt in dieꝫ: ⁊ rurſū poſttenebras ſpero lucē. Si ſuſtinue̓oinfernꝰ domus meā eſt: ⁊ in tenebris ſtraui lectulū meū. Putrediin dixi pater meꝰ es: mater mea ⁊ſoror mea vermibꝰ. Vbi eſt ergonūc p̄ſtolacō meā: ⁊ pacientiammea quis cōſiderāt. In ꝓfundiſſimū infernū deſcendēt oma mea.Putaſne ſaltē ibi eit requies m.Vtſpondens aūt ¶ Ca. xviij.:Vbaldad fuites dixit. Vſqꝫad quē fineꝫ verba iactabis. Intellige priꝰ ⁊ ſic loquamūr. Quae̓r̓putati ſumꝰ ut umēta: ⁊ ſorduimꝰ coraꝫ te. cQui p̄dis anima tuain furore tuo. Nūquid ꝓpter te derelinquetur terra Et trāſferenturrupes de loco ſuo. Nōne lux īpijextinguetur: nec ſplendebit flamma ignis eiꝰ. LLux obtenebreſcꝫin tabernaculo illius: ⁊ lucerna q̄ſuꝑ eū eſt extinguētur. Artabūt̉greſſus virtutis eiꝰ: ⁊ p̄cipitabiteū conſiliū ſuum. Immint enimin rete pedes ſuos ⁊ in maculis eiꝰambulat. Tenebit̓ planta illiuˢlaqueo ⁊ exardeſcet conͣ eū ſitis.ptiAbſcōdita eſt in terra pedica eiꝰ⁊ decipula illiꝰ ſuꝑ ſemitaꝫ. Vndiqꝫ terrebūt eū formidines ⁊ inuoluent pedes eius. Attenuetͣ famērobur eius et media inuadat coſtas illius. deuoret pulchritudine cutis eius ⁊ cōſumat brachiailliꝰ primogenita mors. Auellat̉de tab̓naculo ſuo fiducia eiꝰ ⁊ calcet ſuꝑ eum quaſi rex interitꝰ Habitēt in tabernaculo illiꝰ ſocij eiꝰqͣ non ē: aſꝑgatur in tabernaculoiō rībieiꝰ ſulphur. Deorſuꝫ radices eiusſiccētur. ſurſū autē atterat̉ meſſiſhalitumeiꝰ. Aemoria illiꝰ ꝑeat de terrā etnō celebret̉ nomē eiꝰ ī p̄lateis. Expellet eū de luce in tenebrās ⁊ deorbe trāſferet eū. Non erit ſemennatiſeius neqꝫ ꝓgemes in populo ſuo:nec vlle reliquie in regionibꝰ eiuſeſt inIn die eiꝰ ſtupebunt nouiſſimi etnibuspͥmos inuādet horror. Hec ſūt erfūt tm̄go tabernacula iniqui ⁊ iſte locꝰ3 ſliſieius qͥ ignorāt deū. ¶ Na. xix.ſaluꝫ.V Eſpondēs autē iob dixit. VſX quequō affligitis animamcut deꝰ ain eaꝫ ⁊ atteritis me ſermonibꝰ.En deciēs cōfunditis mē ⁊ nō erubeſcitis opprimentes me. Nempeet ſi ignoraui mecū erit ignorantiā mea. At vos cōtra me erigimīoꝙ⁊ arguitis me obprobrijs meis.Saltem nunc intelligite quia denō equo iudicō afflixerit me ⁊ flagellis ſuis me cinxerit ecce clamabo vin paciens et nemo audiet:vociferabor ⁊ nō ē q̄ iudicꝫ. Seiitā meā circūſepſit ⁊ trāſire nō poſſū ⁊ ī calle meo tēbras poſuit Spoliauit me gloīa mea ⁊ abſtulit corōnā de capite meo. deſtruxit mevndiqꝫ ⁊ ꝑ eo ⁊ qͣſi euulſe arboriˢA