illius naſcētur cōtentiōes nō modice: ⁊ ꝑiclitabit̉ ut cādata nō cadet tūc. ſed iterū conſtituet̉ in ſuūiniciū Et quoniā vidiſti ſb̓alareſocto coherentes alis eiꝰ hec eſt interp̄tatio. Exurgēt in ipſo octo reges quorū erūt temporā leuia etanni citati ⁊ duo quidē ex ip̄is ꝑient. Appropinquāte autē tꝑe medio quatuorſeruabūtur ī tꝑe cuꝫincipiet appropinqͣre tēpꝰ eiꝰ ut fimatur. Due vero in fine ſeruabūtur. Et quoniā vidiſti tria capitaquieſcentia: hec eſt interp̄tatio.In nouiſſimis eiꝰ ſuſcitabit altiſſimꝰ tria regna: ⁊ reuocabit in eamulta ⁊ dn̄abuntur terrā ⁊ q̄ habitant in ea cū labore multo ſuperōnes qui fuerūt an̄ hos. Propterhoc ip̄i vocati ſūt capita aqͥle. Iſtiemī erūt qui recapitulabūt impietates eius ⁊ qui ꝑficient nouiſſima eiꝰ. Et quonaꝫ vidiſti caputmauis nō apparens: hec eſt interp̄tācio eiꝰ Quoniā vnꝰ ex eis ſuꝑlectū ſuū morietur ⁊ tn̄ cū tormentis. Nam duo qui ꝑſeuerauerintgladiꝰ eos comedet Vmꝰ em̄ gladius comedet qͥ cū eo ſed tamē h̓gladio in nouiſſimis cādet. Et qͥniā vidiſti duas ſb̓alares traicietes ſuꝑ caput qd̓ eſt ī dextera parte: hec eſt interp̄tatio. Hij ſūt qͦsconſeruauit altiſſimꝰ in fineꝫ ſuūhoc eſt regnū exile ⁊ turbacōnisplenū. Sicut vidiſti et leonē quevidiſti de ſiluā euigilantē ⁊ rugietem ⁊ loquētem ad aqͥlam ⁊ arguentē eaꝫ. ⁊ imuſticias ip̄iꝰ ꝑ onesſermōes eius ſicut audiſti: hic ēvētus que ſeruauit altiſſimꝰ in finem ad eos ⁊ impietates ip̄oruꝫ:praaiarguer illos ⁊ incuciet corā ip̄iscerp̄ciōes eorū. d̓tatuet em̄ eos īiudiciū viuos ⁊ erit cum argueīteos tunc corripiet eos. Nā reſiduum ppl̓m meū liberabit cū miſeiaqui ſaluati ſūt ſuꝑ fines meos: etiocūdabit eos quoāduſqꝫ venietfinis dies iudicij de quo locutusſū tibi ab imicio. Hoc ſōnium qd̓vīdiſti ⁊ hee interp̄tationes. Tuergo ſolus dignꝰ fuiſti ſcire altiſfloribꝰſimi ſecretū hoc Scribe ergo omaiſta ī libro que vidiſti ⁊ pone̓ eagtaeſteſcain loco abſcōdito ⁊ docebis ea ſaUeſpiētes de populo tuoquoꝝ cordaſcis poſſe capere ⁊ ſeruare ſecretapriſhec Tu āt adhuc ſuſtine h̓ alioſexurgibdies ſeptē ut tibi on̄datur qͥcqͥdM eius. li.viſū fuerit altiſſimo on̄dere tibi.ille homo cum imnvultū fuū vertabEt ꝓfectꝰ eſt a me. Et factū eſt cuꝫaudiſſet ōns populꝰ quoniā pertremebant ōma qtranſierūt ſeptē dies ⁊ ego nō fubant̉ avbicūqꝫ ēiſſem reuerſus in cītatē ⁊ ꝯgregaeiꝰ atdeſabāt ōnuit ſe ōnis a mīmo vſqꝫ ad maxivocas eiꝰ fſicit quieſamū ⁊ venit ad me ⁊ dixerūt in diſertigneꝫ. et vidi pocētes Quid peccauimꝰ tibi ⁊ qͥd īogregabat̉ mīiuſte egimꝰ in te qm̄ derelinquesū non erat īnos ſediſti in loco hoc. Tu ei nōeli ut dibebis ſuꝑes ſolus ex onibꝰ popul̓ſicut botrus de vinea ⁊ ſicut lucerip̄ſiſena in loco obſcuro ⁊ ſic̄ portꝰ ⁊ navolauitius ſaluata a tēpeſtate. Aut n̄ ſufficiūt nob̓ mala q̄ ꝯtīgūt. Si gͦ tunos dereliq̄ris qnͣto nob̓ erat me⁊ ecce.lius ſi eēmus ſuccenſia nos cumincendio ſyon. Nec enim nos meliores ſumꝰ eorum qui ibi mortuiſūt. Et plorauerunt voce magnaEt rn̄di ad eos ⁊ dixi. Confide iſrl̓⁊ noli triſtari tu domꝰ iacob. Eſtenim memoria veſtri coraꝫ altiſſimo et fortis nō eſt oblitus veſtri