capita que ⁊ ip̄a ſimilit̓ regnauerūt ſuꝑ terram ⁊ ſuꝑ eos qͥ habitant ī ea. Et vidi ⁊ ecce deuo a̓uitcaput a dextera ꝑte illud quod aleuā. Et audiui vocē dicentem mͥ.Conſpice cōtra te ⁊ conſidera qd̓vides. Et vidi ⁊ ecce ſicut leo concitatus de ſilua rugiēs ⁊ vidi quoniaꝫ emittebat voce hominis adaquilaꝫ. Et dixit dicens. Auditu⁊ loquar ad te ⁊ dicit altiſſimuſtibi. Nonne tu es qui ſuꝑaſti de qͣtuor am̄alibus que fecerā regnare in ſeculo meo ⁊ ut per eos veniret finis temporū eorū. Et quartus veniēs deuicit ōnia am̄alia q̄tranſierūt ⁊ potētatu tenuit ſecilum cū tremore multo ⁊ ōnē orbēcum laboe̓ peſſimo ⁊ inhabitauittot temporibꝰ orbem terrarū cumdolo. Et iudicaſti terrā non cuꝫ veritate. Tribulaſti enī māſuetos⁊ leſiſti quieſcētes ⁊ dilexiſti mēdaces ⁊ deſtruxiſti habitacioneseorū qui fructificabāt ⁊ humiliaſti muros eorū qͥ te non nocuer̄tEt aſcendit ꝯtumelia tua ad aitiſſimū ⁊ ſuꝑbia tua ad fortem. Etreſpexit altiſſimꝰ ſuꝑba temꝑa ⁊ ecce finita ſunt ⁊ ſcelera eius ꝯpletaſunt. Propterea non appareas tuaqͥla ⁊ ale tue horribiles ⁊ pennacula tua peſſima ⁊ capita tua maligna ⁊ vngues tui peſſimi ⁊ ōnecorpꝰ tuum vanū vti refrigereturomnis terra ⁊ reuertatur libea̓tade tua vi ⁊ ſperet iudlicium ⁊ miſericordiā eiꝰ qͥ fecit eaꝫ. ¶ Ca. xij.Tfactum eſt dumi loq̄returleo verba hec ad aquilā ⁊ vidi ⁊ ecce ꝙ ſuꝑauerat caput ⁊ nōcō paruerunt quatuor ale ille quead eum tranſierūt ⁊ erecte ſūt utCregnarent ⁊ erat regnū eoꝝ exile⁊ tumultū plenum. Et vidi ⁊ ecceipſa nō apparebāt ⁊ one corpusaquile incendebatur ⁊ expaueſcebat terra valde. Et ego a tumultū⁊ exceſſu mentis ⁊ a magno tīorevigilaui ⁊ dixi ſpūi meo. Ecce tu p̄ſtitiſti mihi hoc in eo ꝙ ſcrutarisvias altiſſimi. Ecce adhuc fatigatus ſum am̄o ⁊ ſpū meo inualidꝰſum valde ⁊ nec modica eſt ī mevirtus a multo timore ꝙ expauinocte hac. Nunc ergo orabo altiſſimū ūt me cōfortet vſqꝫ in finemEt dixi. dn̄ator dn̄e ſi inueni grciaꝫ ante oculos tuos ⁊ ſi iultificatus ſū ante te pre multis ⁊ ſi certeaſcendit deprecacō meā an̄ faciēꝫtuam: ꝯforta me ⁊ on̄de ſeruo tuomihi interp̄tacōeꝫ ⁊ diſtinctōemviſus horribil̓ huiꝰ ut pleniſſimeconſoleris am̄aꝫ mea. dignū em̄me habuiſti on̄dere mihi tēporuꝫnouiſſima. Et dixit ad me. Hec einterp̄tacō viſiōis huiꝰ. Aquilaꝫquā vidiſti aſcendentem de marihoc eſt regnū qd̓ viſū eſt in viſione danieli fri tuo. Sed nō eſt illiinterpretatū: qm̄ ego nunc tibi īterpretor. Ecce dies veniūt ⁊ exurget regnuꝫ ſuꝑ terrā ⁊ erit timoracrior onium r̓gnoꝝ que fuerūtante eū. Regnabūt auteꝫ in ea reges duodeci vnꝰ poſt vnū. Nā ſecūdꝰ incipiet regnare ⁊ ipſe tēbitampliꝰ tēpꝰ pre duodeci. Hec eſtinterp̄tatio duodecī alarū quasvidiſti. Et quā audiſti voceꝫ quelocuta eſt nō de capitibꝰ eiꝰ exeuntē. ſꝫ de medio corpore euis hec eſtinterp̄tatio. Em̄ poſt tempꝰ regni