Nuntius vero qͥ ierat vt vocaretmicheā locutus ē ad eum dicensEcce ſermōes ꝓph̓aꝝ ore vno regibona p̄dicant. Sit gͦ ſermo tuusſil̓is eorū ⁊ loquere bona. Cui micheas ait. Viuit dn̄s. qꝛ qd̓cūqꝫdixerit mihi dominus hoc loq̄rVenit itaqꝫ ad regē ⁊ ait illi rex.Aichea: ire debemus in ramothgalaad ad preliandū an ceſſae̓?Cui ille reſpōdit. Aſcende et vadeꝓſpere ⁊ trādet dn̄s ī manu regiſdixit āt rex ad eū. Iterū atqꝫ iteꝝadiuro te vt nō loqͣris mihi niſiqd̓ verū eſt in noīe dn̄i. Et ille aitVidi cūctū iſrahel̓ diſꝑſū in mōtibus qͣſi oues nō habētes paſtorem. Et ait dn̄s. Non habent iſtidn̄m: reuertāt̉ vnuſquiſqꝫ ī domūſuā in pace. Dixit ergo rex iſrahelad ioſaphat. Nunqͥd nō dixi tibiqꝛ nō ꝓphetat mihi bonū ſꝫ ſemꝑmalū. Ille vero addens ait. Propter hoc audi ſermonē dn̄i Vididn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū ſuū ⁊ ōneꝫexercitū celi aſſiſtentē ei a dextriſ⁊ a ſiniſtris. Et ait dn̄s. Quis decipiet achab regē iſrl̓ vt aſcēdat⁊ cadat in ramoth galaad? Etdixit vnus verba huiuſcemōi etalius aliter. Egreſſus ē aūt ſpūs⁊ ſtetit corā dn̄o ⁊ ait. Ego decipiam illū. Cui locutus ē dn̄s In qͦ.Et ille ait. Egrediar et ero ſpiritꝰmendax in ore oīm ꝓphetarū eiuſEt dixit dn̄ſ. Secipies ⁊ p̄ualebisegrede̓ ⁊ facita. Nunc igitur eccededit dn̄s ſpm̄ mēdacij ī ore oīmꝓphetaꝝ tuoꝝ qui hic ſūt et dn̄slocutus ē cōtra te malū. Acceſſitāt ſedechias filius chanaan ⁊ ꝑcuſſit micheaꝫ in maxillā et dixit.Rg. lib.Me ne ergo dimiſit ſpiritꝰ dn̄i etCLXXAlocutus ē tibi? Et ait micheas.Viſurus es ī die illa quādo ingredieris cubiculū intra cubiculū vtabſcōdaris. Et ait rex iſrahel Tolle micheaꝫ et maneat apd̓ āmonprincipē citatis ⁊ apd̓ ioas filiuꝫamalech et dicite eis. Hec dicitrex Mittite virū iſtū ī carcerē ⁊ ſuſtentate eū pane tribulacōnis ⁊aqua āguſtie: donec reu̓tar ī paceDixitqꝫ micheas. Si reu̓ſus fueisin pace nō eſt locutꝰ ī me dn̄ſ. Etait. Audite ppl̓i oēs. Aſcēdit itaqꝫrex iſrl̓ et ioſaphat rex iuda ī ramoth galaad. Dixit itaqꝫ rex iſrl̓ad ioſaphat. Sume arma ⁊ īgrede̓ p̄liū ⁊ indue̓ veſtibꝰ tuis. Porro rex iſrl̓ mutauit habitū ſuū ⁊īgreſſus ē bellū. Rex āt ſyrie p̄ceꝑat pͥncipibꝰ curruū trigitaduobꝰ dicēs. Nō pugnabitiſ ꝯtra minorē ⁊ maiorē quēꝙͣ: niſi ꝯtra r̓gēiſrl̓ ſolū. Cū ergo vidiſſent principes curruuꝫ ioſaphat ſuſpicatiſūt ꝙ ip̄e eſſꝫ rex iſrl̓ ⁊ īpetu factopugnabant ꝯtra eū. Et exclamauit ioſaphat. Intellexerūtqꝫ pͥncipes curruū ꝙ nō eſſꝫ rex iſrl̓ etceſſauerūt ab eo. Vnus aūt qͥdātetēdit arcū: in īcertū ſagittā dirigens ⁊caſu ꝑcuſſit regē iſrl̓ interpulmonē ⁊ ſtomachū. At ille dixit aurige ſuo. Verte manū tuā ⁊eice me de exercitu. qꝛ guiter vulneratꝰ ſū. Cōmiſſum ē gͦ p̄liuꝫ indie illa. Et rex iſrl̓ ſtabat ī curruſuo ꝯtra ſyros ⁊ mortuꝰ ē veſpereFluebat aūt ſāguis plage ī ſinūcurrus ⁊ p̄cō īſonuit ī vniu̓ſo ex̓citu anteꝙͣ ſol occumberet dices.Vnuſquiſqꝫ reu̓tat̓ in cītatē et inL