vineaꝫ naboth deſcēdit ur poſſideat eam. Et loq̄ris ad eum dicens.Hec dicit dn̄s deꝰ. Occidiſti: inſuper ⁊ poſſediſti. Et poſt hec addesHec dicit dn̄s. In loco hoc ī quolinxerūt canes ſanguineꝫ nabothlambentqͦꝫ ſanguinem tuū ẜt aitachab ad heliā. Nū inueniſti meimmicū tibi. Qui dixit. Inueni eoꝙ venūdatuſ ſis ut faceres malūin ꝯſpectu dn̄i. Hec dicit dn̄s. Ecceego inducā ſuꝑ te malū ⁊ demetāpoſterioa̓ tua ⁊ int̓fitiā de achabmingenteꝫ ad parietē ⁊ clauſū etvltimū in iſrl̓. Et dabo domū tuaꝫſicut domū iheroboa filij nabath⁊ ſicut domū baaſa filij abia. qͥaegiſti ut me ad iracundiā ꝓuocares ⁊ peccare feciſti iſrl̓. Sꝫ et de iezabel locutus ē dn̄s dicēs. Canesꝯmedēt iezabel ī agro ieſtahel. Simortuꝰ fuit achabi citate ꝯmedēteū canes. ſi āt mortuꝰ fuei̓t ī agroꝯmedet eū volueres celi. Igit̉ nonfuit alter talis ſicut achab qui venundatus eſt ut faceret malū inꝯſpectu domini. Concitauit em̄ eūięſabel vxor ſua ⁊ abhominabilisfactꝰ eſt intantū ut ſequeret̉ ydola que fecerant amorrei quoſ conſumpſit dominꝰ a fatie filioꝝ iſrl̓Itaqꝫ cuꝫ audiſſet achab ſermones iſtos ſcidit veſtimenta ſua ⁊oꝑuit cilitio carnē ſuā. ieiunauitqꝫ ⁊ dormiūit in ſacco ⁊ ābulauitdemiſſo capite. Et factus ē ſermodomini ad heliaꝫ theſbiten dicēs.Nōne vidiſti humiliatuꝫ achabcoram me. Quia igitur humiliatus eſt mei cauſa non inducammalū ī diebꝰ eiꝰ. ſꝫ ī diebꝰ filij ſuiīferaꝫ malū domui eiꝰ. ¶ Ca. xxij.Rāſierūt igit̉ tres āni abſqꝫbello inter firiā ⁊ iſrl̓. In anno aūt tercō deſcendit ioſaphatrex iuda ad regeꝫ iſrl̓. dixitqꝫ rexiſrl̓ ad ſeruos ſuos. Ignoratiſ ꝙnrā ſit ramoth galaad ⁊ negligimꝰ tollere ea de manu regiſ ſirie.Et ait ad ioſaphat. Veīeſne mecū ad p̄liādū ī ramoth galaaddixitqꝫ ioſaphat ad regē iſrl̓. Sicut ego ſū ita ⁊ tu. Populꝰ meus⁊ ppl̓us tuꝰ vnū ſūt ⁊ equites meiequites tui. dixitqꝫ ioſaphat adregē iſrl̓. Quere oro te hodie ẜmone dn̄i. Cōgregauit gͦ rex iſrl̓ prophetas qͣdrgetos circit̓ viros etait ad eos. Ire debeo ī ramoth galaad ad bellādū an qͣeſcere. Luimnderūt. Aſcēde ⁊ dabit eam dn̄sī manu regis. Sixit aūt ioſaphatNō ē h̓ ꝓpheta dn̄i quiſpiā ut int̓rogemꝰ ꝑ eū. Et ait rex iſrl̓ ad ioſaphat. Remanſit vix vnus perquem poſſumꝰ interrogare dn̄m.ſed ego odi eū. qꝛ non ꝓphetat mͥbonū ſꝫ maluꝫ: micheas filius ienila Cui ioſaphat ait Ne loquariſita rex. Voͣuit gͦ rex iſrahel eunuchū quendā ⁊ dixit ei. Feſtīa adducere micheā filiū ienila. Rex auteꝫ iſrahel ⁊ ioſaphat rex iuda ſedebant vnuſquiſqꝫ in ſolio ſuo veſtiti cultu regio in area iuxta oſtiūporte ſamarie et vniuerſi ꝓphetepphetabant in ꝯſpectu eoꝝ. Fecitqͦꝫ ſibi ſedechias filiꝰ chanaā cornu̓a ferrea et ait. Hec dicit dn̄s.Hijs ventilabis ſyriaꝫ: donec deleas eam. Omneſqꝫ ꝓph̓e ſimiliterꝓphetabant dicentes Aſcēde in ramoth galaad ⁊ vade proſpere ettradet dominus in manus regis.