Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ore deſeuiūt ⁊ circut ciuitatematqꝫ in eo ſe. doctos arbitrant̓ ſialijs detrͣhāt oracōnum veſtraꝝclipeos opponatis. Ego ſciēs humilitatē meā. illiꝰ ſēper ſētencie recordabor. dixi cuſtodiā vias meas ut nō delīquā ī lingua. Poſuiori. meo cuſtodiā cū cōſiſterꝫ peccator aduerſū me obmutui ⁊ humiliatus ſū ⁊ ſiluū de bonis.Explicit ꝓlogus. Incipit lib̓regum primus Ca. i.Vit vir vnus deramathaim ſophimde monte ep̄hraim⁊ nomē eiꝰ helchana filiꝰ iherobaimfilij heliu. filij thut. filij ſuph. eufrateꝰ ⁊ habuit duas vxores nōmē vni anna ⁊ nom ſecūde fenenna Fu erūtqꝫ fenenne filij. āne atnō erāt liberi. Et aſcendebat virille de ciuitate ſua ſtatutis diebꝰut adoraret ⁊ ſacrificaret dn̄o exercituū in ſilo. frāt aūt ibi duo filij heli ofni⁊ finees ſacerdotes domini. Venit ergo dies etimolauit helchanā deditqꝫ fenenne vxori ſue ⁊ cūctis filijs eiꝰ ⁊ filiabuſptes. Anne aūt dedit partē vnaꝫtriſtis qꝛ annā diligebat dn̄s atcōcluſerāt vuluā eiꝰ. Affligebatqͦꝫ eā emula eius ⁊ vehem̄ter āgebat intnͣtū ut exprobrͣret ꝙ dn̄sꝯcluſiſſꝫ vuluā eiꝰ Sicqꝫ fatiēbatꝑ ſingulos ānos cū redeūte tēpore aſcenderēt ad tēplū dn̄i ⁊ ſic ꝓuocabat eā. Porro illa flebat etnō capiebat cibuꝫ. Dixit ergo eihelchana vir ſuꝰ. Anna cur fles⁊ qͣre n̄ ꝯmedis ⁊ quā ob rē affliC& X AIgit̉ cor tuū.?Nūqͥd n̄ ego melior tibi ſū ꝙͣ decē filij. Surrexit āt ānapoſtꝙͣ ꝯmedea̓t ⁊ biberat in ſilo.Et heli ſacerdote ſedēte ſuper ſellaꝫante poſtes domꝰ dn̄i. cū eēt ānaamaro am̄o orauit ad dominumflens largiter ⁊ votū vouit dicēsdn̄e exercituū ſi reſpitiēs viderisafflictōeꝫ famule tue ⁊ recordatꝰmei fueis nec oblitus ancille tuedederiſqꝫ ſerue tue ſexū virilem dabo eum dn̄o oībus diebꝰ vite eiꝰ⁊ nouacula nō aſcēdet ſuꝑ caputeiꝰ. Factū ē aūt cum illa multiplicaret preces corā dn̄o ut heli obẜuaret os eius. Porro āna loq̄batur in corde ſuo tm̄qꝫ labia eiusmouebātur ⁊ vox penitꝰ n̄ audiebat̉. eſtimauit ergo ea heli temūlentā dixitqꝫ ei. ?. Vſquē qͦ ebriaeris.dige̓ pauliſꝑ vniū qͦ mādeſRn̄dēs āna nequaꝙͣ inqͥt dn̄e inNā mulier infelix ninis ego ſū vinūqꝫ ⁊ omne qd̓ inebriare poteſtnon bibi ſꝫ effudi aīam meā ī cōſpectu dn̄i. Ne reputes ācillaꝫ tuaquaſi vnā de filiabus belial qꝛ exmultitudine doloris ⁊ meroris meilocuta ſum vſqꝫ in preſēs Tūc heli ait ei. Vade in pace ⁊ deus iſrl̓det tibi peticōeꝫ tuā quaꝫ rogaſtieū. At illa dixit. Vtinā inueniatEācilla tua gratiā in oculis tuis. Etabijt mulier in viā ſuā ⁊ ꝯmeditvultuſqꝫ illiꝰ non ſūt āplius ī diuerſa mutati. Et ſurrexerūt mane⁊ adorauerūt coraꝫ dn̄o reuerſiqꝫſūt ⁊ venerunt in domū ſuā ramatha Cognouit aūt helchana annam vxorē ſuā ⁊ recordatꝰ ē eiusdn̄s. Et factū ē poſt circulū dieruꝫb.