Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vno pſalmorū volumine ꝯp̄hendūt. Tertiꝰ ē ſalomō. tres libroshn̄s ꝓuerbia. q̄ illi ꝑabolas id ēmaſſoth appellāt. Er̄tꝰ ecc̄īaſtēid ē coeleth. Rn̓tꝰ eſt canticū cāticoruꝫ. quē titulo ſyraſyrim p̄notant. Sextꝰ ē daniel. Septimꝰ dabreiamin id ē v̓ba dieꝝ: qd̓ ſignificantiꝰ cronicon tociꝰ diuine hiſtorie poſſumus appellare qͥ liberapud nos paralipomenon p̄muſet ſcd̓s inſcribit̉. Octauus eſdlr̄sqͥ et ipſi ſimilit̓ apd̓ grecos ⁊ latinos in duos libros diuiſuſ ē. Nonus heſter. Atqꝫ ita fiūt piter veteris legis libri vigintiduo ideſtmoyſi qn̄qꝫ ⁊ ꝓph̓aꝝ octo: agiographoꝝ noue. Quanꝙͣ nōnulliruth ⁊ cinoth inter agiographaſcriptitēt ⁊ hos libros ī ſuo putētnumero ſupputādos: ac ꝑ hoc eēpͥſce legis libros vignitiqͣtuor qͦſſb̓ nuero vigitiq̓tuor ſemorū apocalipẜ ioh̓is īducit. adorātes agnū ⁊ coronas ſuas ꝓſtratis vultibꝰ offerentes: ſtantibꝰ corā qͣtuor aīalibꝰ oculatis ate ⁊ retro id ēin p̄teritū ⁊ in futurū reſpitiētibꝰet indefeſſa voce clamātibꝰ. ſāctꝰſanctꝰ. ſanctꝰ. dn̄s deꝰ oīpotensqui erat ⁊ q̄ eſt et qͥ venturuſ eſtHic ꝓlogꝰ ſcripturaꝝ qͣſi galeatūpͥncipiū: oībus libris quos de hebreo vertimꝰ in latinū ꝯuenire p̄tvt ſcire valeamꝰ quicqͥd exͣ hoseſt: inter apocrapha eē ponendūIgit̉ ſapīa q̄ vulgo ſalomonis īſcribit̉ et iheſu filij ſirach liber etiudith ⁊ thobias ⁊ paſtor nō ſūtī canone. Machabeoꝝ pͥmū libꝝhebraicū reperi. Scd̓s grecꝰ ē qd̓ex ipſa phraſi ꝓbari poteſt. Quecū ita ſe habeāt: obſecro te lector.ne laborem meū rep̄henſionē eſtinies atiquoꝝ. In tēplo dei offertvnꝰ quiſqꝫ qd̓ poteſt. Alij aurū ⁊argentū ⁊ lapides precioſos. alijbiſſum ⁊ purpurā ⁊ coccū offer̄tet iacinctū. Nobiſcū bene agiturſi obtulerimꝰ pelles ⁊ caprarū pilos. Et tamen apl̓us ꝯtēptibiliorā nr̄a magis neceſſaria iudicat.Vnde ⁊ tota illa tabernaculi pulchritudo et ꝑ ſingulas ſpēs eccīepn̄tis futureqꝫ diſtinctō pellibuſtegitur ⁊ cilicijs; ardoremqꝫ ſolis⁊ iniuriā imbriū: ea q̄ viliorā ſūtꝓhibēt. Lege ergo pͥmū ſamuelet malachim meum. Aeum inꝙͣmeū. Quicqͥd em̄ crebrius vertēdo ⁊ emendando ſollicitius et didicimꝰ ⁊ tenemꝰ: noſtrū ē. Et cūintellexeris qd̓ ātea neſciebas vl̓int̓prete me eſtimato ſi gratꝰ esvl̓ parāfraſten ſi īgratꝰ: quanꝙͣmihi omnino cōſciuſ nō ſim mutaſſe me quippiam de hebraica veritate. Certe ſi incredulus es: lege grecos cōdices et latinos etconfer cum hijs opuſculis quenuper emendauimus ⁊ vbicūqꝫdiſcrepare inter ſe videris: interroga quenilibꝫ hebreoruꝫ cui magis accōmodare debeas fidem ⁊ſi noſtra firmauerit puto ꝙ eū n̄eſtimes coniectorem et in eodemloco mēcum ſimiliter diuinarit.Sed et vos famulas xp̄irogo q̄domini diſcumbēteſ precioſiſſimafidei mirra vngitis caput. que nequaꝙͣ ſaluatorem queritis in ſepulchro. quibus iam ad patrēchriſtuſ aſcendit vt contra latrātes canes qui aduerſū me rabido