de p̄dictis impedimētis. ſꝫ de illis ſaltē de quibꝫpoſſit p̄ſumi. Et p̄cipue de impedimētis crimīsvel cognacōnis vel publice honeſtatis. ⁊ anteoīa affinitatis. Si enī quis cognoſceret ꝯſanguineā eius cū qͣ iam cōtraxit ꝑ verbade pn̄ti⁊ grauiꝰ ſi iā ꝯſūmauit mr̄imoniū. tale mr̄imoniū non dirimitur a̓ diuidit̉ ſꝫ amittit ille quīhmōi fecit ptātē. ſeu ius petendi debitū. ita ꝙpete̓ nō pōt ſine pccō morli. tenetur tn̄ redde̓exactus. Idē in mulierē q̄ ꝑmittit ſe cognoſcia cōſanguinco mariti ſui. Si tamē anteꝙͣ ꝯtraxit ꝑ verba de pn̄ti cum aliqua cōgͦuit ꝯſāguineam eius. ita ꝙ ſemē emiſerit intra clauſtrapudoris non pōt illam hr̄e. ⁊ ſi iam ꝯſūmaſſetnr̄imoniū cū illa non tene̓t. nec in hoc pōt diſpenſari niſi ꝑ ppani. vn̄ ante diſpenſacōem ſēper peccat morliter exigēs ⁊ reddēs debitū. ſciens dictū impedimentū. alt̓ autē ꝯiuigū neſciens excuſatur ex ignorātia facti ꝓbabili. Et dehijs ⁊ alijs qn̄ caſus occurrit. vide plenius inſūmis. ¶ Inſuꝑ int̓rogandū eſt. Si contraxitmr̄imoniū clādeſtine. qꝛ mortale eſt ꝓpter prohibicōem ecc̄ie. ¶ Item ſi habēs votū ſimplexcōtinētie cōtraxit. morliter peccauit niſi priusfuerit diſpenſatū a p̄pa. ⁊ tenetur adimple̓ votū vſqꝫ ad ꝯſūmacōnem mr̄imonij. Nā ip̄o conſūmato efficit̉ impotēs ad votū implendum.