eſt dolor excitatus in parte ſenſitiua ad alteracōnem ⁊ afflictionem corporis. ¶ Primꝰ dolorde ncc̄itate requiritur ad remiſſionē pcc̄i ⁊ illeetiā ſolus eſt ſufficiens qꝛ ſicut pccm̄ mortaleſufficient̓ ꝯmittitur ꝑ ſolum actū voluntatis ⁊cōplacentiā deliberatā racōnis. ita ⁊ ſufficient̓deſeri poteſt ꝑ deteſtacōnem volūtatis ⁊ diſplicentiā rōnis. ⁊ hoc etiā eſt in ptāte nrā p̄ſuppoſita ſcꝫ grā. ¶ Secūdus dolor ſcꝫ ſenfibilis etiāvalet ad remiſſionē pcc̄i. ſed nō eſt nccāriusſꝫ de ꝑfectione cōtriconis. nec eſt in ptāte nrāetiā p̄ſuppoſita grā. ¶ Itē dolor intellcūalis nōpōt eē niiniꝰ. ſicut nec caritas vn̄ ꝓcedit pōt eēnimia. ſꝫ ſenſibilis pōt eſſe nimius. ſicut nec exieiunijs ⁊ alijs afflictiuis corꝑis. Ideo oportꝫ ꝙſumatur ꝓ menſurā debita conſeruacō ſubiecti¶ Itē nō ẜm Tho. in gto. di. 14. ꝙ vera ꝯtritioin habitu ſemꝑ debꝫ mane̓. id eſt. hō ſemꝑ debꝫhabe̓ iſtam diſpōem ꝙ qn̄ recordatur de pcc̄iscōmiſſis hēat diſplicentiā ſaltē ſcd̓m racōnem¶ Item ẜm Pe. ī. gto. di. Amaior debꝫ eē dolorintellcūalis de maiori pccō hitualiter non actualiter. ſi ꝯſiderātur in ꝯmūi. inquantū ſūt offenſa dei. ſꝫ etiā in ſpeāli debꝫ eē maior dolor de maiori pccō. qꝛ maiorē rōꝫ doloris hꝫ maius p̄cc̄mdolor etiam ſenſibilis ꝯueniēs eſt vt ſit maiorde maiori. quāuis non accārius. Item ſcd̓m
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten