ſic ꝑde nūmos. ut emas tibi quietē? et hoc eſttꝑus redime̓. Vt enim hēas tꝑus quietu? perde aliqͥd. Audi prouerbiū antiquū. et neceſſariū ⁊ vtile. Peſtilētia an̄ hoſtui venit. ⁊ nūmūquerit. duos da illicūt ducat ſe. Peſtilentia ēhomo malus? qui vult ꝑ calūpniam expoliarePeſtilentia. eſt homo malus. calūpniator. proditor. et iſte talis ſic eſt: quo puſtula mala incorꝑe. Sicut enī qn̄ puſtulā incurrit homo. deſidea̓t. ut cito ſpondalū faciat. ⁊ optat. ut finealiqͣ mora. ip̄a mala puſtula. cū aliqua ꝑticulatollatur de corꝑe ⁊ cū ip̄a diſcēdat. ne venenūip̄ius. totum corpus occupet. ⁊ aīam petat itaetiā qn̄ inimicus ⁊ malus homo. q̄ non vult nͥlitibꝫ vacare. aliquā tibi calūpniā facit. putaillū eſſe puſtulā? ⁊ quieſce vt qualecūqꝫ particulā. de ſubſtātia tua perdas. ne dū te nimiūlitigando occupas? quetū cor habe̓. ⁊ deo vacare nō poſſis. Nūquid nō ſupͣdictū ꝓuerbiūde euāgelio vid̓r natū. Nūqͥd aliud dixit dn̄squa redine̓ tꝑus qn̄ ait. ſi qͦs vult iudicio tecū contende̓. ⁊ tunicā tuā vult tolle̓ dimitte illi ⁊ palliū. Iudicio vult ꝯtendere. ⁊ tunicā tuātollere? auocare te habet litibꝫ a deo tuo. Nonhabebis quietū corrnō habebis tnͣquillū aīmEuerteris cogitacōibus tuis z irritaberis adue̓ſus ip̄m aduerſarium tuū. Ecce tꝑus ꝑdidiſti