ſi ſcd̓m vrām ꝯſuetudinē. fidelit̓ ⁊ diligēter attenditis. ⁊ impietatē auaricie vel cupiditatispoteritis euadere. ⁊ pro oꝑibꝫ miſeicordie. adeterna p̄mia felicit̓ ꝑuenire. Prante dn̄o nr̄oih̓u xp̄o. cui eſt honor ⁊ imꝑiū. cū pr̄e ⁊ ſpū ſcōq̄ viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ AmenDe eo qd̓ aplūs ait. Radix oīm malorumcupiditas.atus aplūs Paulꝰ. frēs cariſſimi cūnobis vere ac ꝑfecte caritatis dulcedinem. ꝯmendaſſet: amaritudinē nobiscupiditatis expoſuit? ut velut ꝑitiſſiꝰac ſpūalis medicus. quid fuge̓. et qͥd expeteredebeamꝰ on̄dit. Et quia radix oīm malorū eſtcupiditas. et radix oīm bonoꝝ eſt caritas. etſimul eſſe nō poſſunt; quia niſi vna radicituseuulſa fuerit; alia plātari nō poterit. Sine cāaliqͣs conatur ramos incide̓? ſi radicē non contendit euellere. Sic enī idem ait aplūs. Radixoīm maloꝝ eſt cupiditas; quā quidā appetētes. naufragauerūt a fideꝫ ⁊ inſeruerūt ſe doloribus multis. Tu autē homo dei hec fuge. Audiamꝰ ergo ꝯſiliū illius. in quo xp̄us dn̄s loq̄batur. ⁊ qnͣtum poſſumꝰ. ſtudeamꝰ amaritudinē auaricie fuge̓? ſi volumꝰ ad caritatis dulcedinē ꝑuenire. Sed qn̄ de ꝯtemptu diuiciarumloquimurꝫ rn̄dit mihi aliqͣs diues? didici nō