deus dicit in lege ſua. inuencōnem eſſe reddēdam? deus in lege ſua dicit. quā priori populodedit. pro quibꝫ xp̄us nondū erat mortuꝰ. utquicūqꝫ rem cuiuſcunqꝫ inuenei̓t tanꝙͣ alienācito reſtituat. qꝛ ſine dubio et ipē ſi ꝑdidiſſet;hoc ſibi de alio fieri voluiſſet? ſcd̓m illud qd̓ſcriptū eſt. Omīa que vultis ut faciant vobishoīes; ⁊ vos illis facite ſimilit̓. Si quisꝙͣ. v̓bigrā. inueīat in via. alienū loculū ſolidorū. debꝫredde̓? ſed neſcit cui. Non ſe excuſet de ignoratia? ſi non dn̄etur auaricia? dicam vr̄e caritatiqm̄ dei dona ſūt; et ſunt in populo dei qͦ nō fruſtra audiūt verbū dei?dicā quid fecerit homoquidā pauꝑrimꝰ. eo tꝑe quo ſcūs Ambroſiuſmediolaī erat Ep̄us? vbi tūc etiā pn̄s erat Auguſtinus. nondū ep̄us? tam pauꝑ ille erat dequo loquimur. ut proſcolaſticꝰ eēt gramatici⁊ plane verus ⁊ ꝑfectus xp̄ianus. Sed meliorerat ille. qͥ ad ſolū ſtabat. ꝙͣ ille qͣ in cathedraſedebat. Pauꝑ ergo iſte. inuenit ſacculū ducētorū denarioꝝ? memor tn̄ d̓ine legis? ꝓpoſuitpitafiū publice? Qui ſolidos ꝑdidit. veniat adillū locum; ⁊ querat illū hoīem. Ille quidē plāgens: circūquaqꝫ vagabat̉. Inuento et lectopitafio? venit ad hoīeꝫ; et ne forte alienū que-rēt. ſed ſuū? que ſūt ſigna int̓rogauit ſacculi-qualitatē ſolidorū. etiā et numerū. Cū omnia