alios ad ſiniſtrā ſeꝑauerit bene oꝑantibꝫ. venite bn̄dicti pr̄is mei? ꝑcipite regnū. Sterilibꝫaūt qui nihil boni in pauꝑes oꝑati ſunt: ite inignē eternū. Et que dicturꝰ eſt bonis. Eſuriuienim. ⁊ dediſti mihi māducare. Et rn̄debūt illidn̄e. qn̄ te vidimꝰ eſurientē. Et ille ait ad eosCū vni ex miniis meis feciſtis. mihi feciſtis.Intellige ergo ſtulte. qui vis de rapinis eleōſinā face̓? quia qn̄ paſcis xp̄ianū. paſcis xp̄mAttende. quid ſiniſtris dicet. Itē in ignē et̓nūQuare.?ᵉſuriui ei ⁊ nō dediſtis mihi māducare. nūdus erā ⁊ nō veſtiſtis me. Ite. Quo. Inignē eternū? prorſus ite. Quare. uia iuuduſfuic et nō veſtiſtis mē. Si ergo in ignē eternūibūt. quibꝫ dicturꝰ eſt xp̄us. nudus fui ⁊ nonveſtiſtis me?quē locū habebit in igne eternocui dicturus ē. veſtitus fui ⁊ ſpoliaſti me. Hicfortaſſe ut euādas hāc vocē. nie dicat tibi xp̄sveſtitus fui ⁊ ſpoliaſti meamutata hac cōſuetudineꝫ cogitas ſpoliare hereticū. vel iudeū etveſtire xp̄ianū. Et hic rn̄debit tibi xp̄us? ȳmonūc rn̄det per ſeruū ſuū. qualemcūqꝫ miniſtꝝſuū. rn̄debit tibi etiā hic? parce damnis meisCū eī tu xp̄ianus es. ſpolias iudeū: ⁊ impedisfieri xp̄ianū. Et tamē hic forte adhuc rn̄debitEgo nō ex aliquo odio penā ingero? ſꝫ de dile-ctione. potius diſciplinā. Ideo ſpolio iudeū: ut