cupiditatē p̄ceptū ſeruare ſuſcepimꝰ. et eo magis p̄ceptū ſeruādo ꝑdidimꝰ. Porro ſi vitā intellexerimꝰ in eternū btām. quā poſt iſtā vitādeus dabit obedientibꝰ ſibi. De qua dixit dn̄sad qnͣdam ſi vis venire ad vitā. ſerua mādata. tūc vero interrogati. Quis eſt hō qui vultvitā. et reſpondentes nos velle vitam. ſi etiamſb̓ ip̄o ꝑcuſſoris ictu veritatē ſeruabimꝰ in teſtimonio. mortē ꝯtēpnimꝰ in mūdo. vitam ꝯſequimur in celo. Hoc de diebus bonis intelligēdum eſt. Nam ſi ꝓpter dies pn̄tis ſeculi qui boni dicūtur et nō ſunt in ſepulturā cordis ꝑ ꝯcupiſcentiaꝝ aggeres ī luxurie ⁊ vinolētie gurgitibus per turpiſſimas ingluuiarū voluptatesSi ergo ꝓpter iſtos dies qͣſi ꝓpter bonos diesſuſcepimus p̄ceptū ut labia nō loquatur dolūplerūqꝫ tales dies cogūt amatores ſuos loq̄dolū. et tales dies negantur eis qui non locūtur dolū. Quid eſt ei aliud loqui dolū. cnͥ aliudlabijs ꝓmere cū aliud claudatur in pectōe̓. adhoc maxime adulatoꝝ exarſit negotiū. qui pene ſemper ne prohibeatur ab opimiis menſisapparatis cōuiuijs blandiendo nō tacent falſum. et ab hijs ꝓhibentur ſi amando deū dixerint verū. Ergo ꝓpt̓ iſtos dies quos putatbonos ut eis exibeantur locūtur dolū et eis negātur ſi non locuntur dolū. Alij ſunt igr̓ dies