vite qui verō mala in reſurrectōꝫiudicij .i. cōdempnacōnis I Qrto ſic. ꝓficere ex opere aliquo ē inviā exiſteris. ſed homines poſtmortē nō ſūt viatores. ergo mortui nō pn̄txiuorum ſuffragijs adiuuari. ¶ Quinto nullus iuuat̉ex opere alberius niſi ſit aliqua vite cōicacio inter eos. ſed nulla ēcōicacio mortuoruꝫ ad viuos ẜmph̓m .i. ethi. gͦ ſuffragia viuoꝝnō ꝓſūt defunctis ¶ In oppoſitūeſt quod habetur. ij. math̓. xij.ſancta et ſalubris cogitātio eſt ꝓdefunctis exorare. ¶ Reſpondeodicendum ſb̓ duabus cōcluſionibus. Prima eſt ſuffragia ꝑ vnumfacta prodeſſe pn̄t alijs. Iſta cōcluſio patꝫ. primo ex illo psͣ. participem me fac omnium tinienciūte. Racōe ſit. omnes fideles caritate vniti ſunt vnius corporis mebra ſed vnum membrorum iuuatur per alterum. ergo vnꝰ homo ex alterius meritis poteſt iuuari. Iecunda concluſio mortuipn̄t iuuari ex operibus viuorumIſta cōcluſio patet ex conſuetudine laudabili eccleſie que oratpro defunctis. ſi ergo eccleſia nōdecipitur. ergo ſuffragia viuoruꝫvalent defunctis. Item dicit Auguſtinus libro de cura agenda ꝓmortuis officia ⁊ ſacrificia que offeruntur ꝓ non valde malis ſūtpropiciacōnes. Racione ſic. ſicutſe habent oracōes ſanctorum adviuos ſic viuorum ad mortuosſeo ſancti mortui impetrant nobis bonā et nos adiuuant. ergoet vruūi poſſunt bonis operibus fuis iuuate mortuos. Confirmatcaritas que eſt vinculū vnies mēbra eccleſie non ſolum ad viuosſe extendit̉. ſed eciam ad mortuos qui in caritate decedunt. caritas enim vitā corporis nō finitur.i. corin. xiij caritas nu̓mꝙ excedit ſimiliter mortui in memorijshominum vruencium viuunt. etldeo intencio viuencium ad eosdirigi poteſt. et ſic ſuffragia viuorum dupliciter mortuis proſuntſicut et viuuis et propter caritatiſvnionem et ꝓpter intericionemad eos directam. net tamen eisſic valere credenda ſunt viuorūſuffragia vt ſtatus eorum mubet̉de miſericordiā ad felicitateꝫ velecōuerſo. ſed valent ad dinimūcionem pene vel aliquid hmōi ꝙſtatum mortui nō trāſmutat¶ Ad raciones in oppoſitum.ad primam reſpondetur negādoconſequenciam et racō eſt. quianeſſio ē ꝑcepeo vite eterne ſicuthēt̉ Io. iiij. q̄ metet fructū cōgregat in vitā eternā. ſors āt vite ēterne nō dat̉ alicui niſi ꝓ oꝑibꝰꝓprijs. qꝛ ſi aliqͣs alteri īpetret vtad vitā ꝑueniat nūꝙͣ tn̄ hoc fitniſi mediatibꝰ operibꝰ ꝓprijs. duſcꝫ p̄cibꝰ alicuiꝰ grā alicui datorper quā meritur vitā eternam