pralibus bonis conſiſtit. ſed finem humane nature dicimus beacituoniem. ergo hominis beātitudo in bonis corporis querendaſt ¶ Iecundo ſic. intellectꝰ nōꝓbeſt ad hoc pertingere ꝙ videatdeum per eſſenciam. ergo ſanctotum beatitudo conſiſtit in viſiōedei per eſſenciam. conſequenciā ēbena. probatur aſſumptum. Primo fit. Cum intelligibile ſit perfectio intellectus oportet eē proporcōnem inter intelligibile ⁊ intellectum. et viſibile etviſum.ſed non poſſumus accipere proportionem aliquam inter intellectūnoſtrum et diuinam eſſenciamcum in infinitum diſtent. ergointellectus noſter non poteſt ꝑtingere ad eſſenciam diuinam videndam. Secundo ſic. plus diſtat ſenſus ab intellectū noſtroꝙͣ intelligibile creatum a ſenſuſed ſenſibile nullo modo poteſtplingere ad creaturam racōnalemſpititualem. ergo nec intellectꝰnoſter ad videndam diuinan eſſenciam. ¶ Tercō ſit. Quandocumqꝫ intellectus intelligit aliud in actu oportet ꝙ informetur per ſimilitudinem intellectꝰquod eſt principium intellectualis operacōnis in tale obiectumterminate. ſi ergo intellectus nōſter deum intelligat oportet ꝙfiat per aliquam ſimilitudineꝫ informantem ipſum intellectum.hoc āt non p̄t eē d̓ina eſſenciaquia forme et formati oporteteſſe vnum Diuinā autem eſſenciā ab intellectu noſtro differtẜm eſſenciam et eē ergo oporbetꝙ forma quā informatur intellectus noſter in intelligendo deum ſit aliqua ſimilitudo impreſſa a deo intellectui noſtro. ſed fimilitudo illa cum ſit quid creatūnon poteſt ducere in dei viſioneꝫniſi ſicut effectus in cauſam. exgo impoſſibile eſt ꝙ intellectusvideat deum per eſſenciam.¶ Quarto principaliter arguitur. beati in patria videbunt deūper medium. quia per lumen glorie ẜm illud pͣs. in lumine videbimus lumen. ergo non videbuntdeum per eſſenciam. ¶ Quintoſic. ſancti in patria videbunt deum facie ad facieꝫ vt dicit̉. i. dor.iij. ſed hominem quando videmꝰ facie ad faciem videmus perſimlitudinem. ergo deus in patria videbitur per ſimilitudineꝫet ſic nō per eenciam.¶ In oppoſitum eſt euāgeliumpreſens. vbi dicitur beati mūdocorde qm̄ ipſi videbūt deum.¶ Secūdo i. cor. xv. ſuꝑ illud cūfradiderit regnum deo patri dicit gloſa vbi ſtꝫ in patria eenciapatris et filij et ſpiritus ſācti videdūt quod ſolis mūdis cordibꝰ dabit̓ q̄ eſt ſūma beatitudo ergo ſācti deum ꝑ eēnciaꝫ videbūt