p̄tingere ꝙ homo remittat offēſam q̄ offēſus ē alicui abſqꝫ aliqͣimimutacōe eius offeſa aut pccimoͣrlis ꝓcedit ex hoc ꝙ volūtasbominis eſt auerſio a deo ꝑ duſione ad aliqd̓ bonū cōmutabilevn requirit̉ ad remiſſione offēſedine ꝙͣ volūtas hoīs ſic īmutēturꝙ cōuertat̉ ad deū cū deteſtacōne p̄dicte auerſionis et ꝓpoſitoemēde qd̓ ꝑtinet ad racōne penitentie ẜm qd̓ eſt virtus. Secunda cōcluſio Mad a magdalenacōſecuta eſt remiſſione p̄ccōrumſine pͥma ꝓut ē ſacramētū. et ſicalius poteſt. nam ſacramētū penitētie ꝑficit̉ ꝑ officiū ſacerdotisligantis et ſoluētis ſine quo poteſt deus pettatū remittere ſicutfecit chriſtus mulieri adultere vtlegitur Ioh̓. viij. et marie peccatrici de qua in euāgelio p̄ſentiAd raciones in oppoſitum.ad primam reſpondetur negādoconſequenciam et racō eſt. quiaritt uuoumintcaritas nō liberat homine a pc̄cōſine pͥma q̄ ē virtus. requirit em̄caritas ꝙ homo doleat de offēſain amicum cōmiſſa. vn̄ iſta mulier bene on̄dit in actu ſuo ꝙ peſarr̄itumntintenciā habuit. nam dicit̉. eccemulier de pcc̄is ſuis plene et ꝑſecte cōtrita. ſt ans retro quia pre verecundia ſui peccati nō audebatſe anteponere. lacrimis cepit rigare prdes. ex quo patet̉ magnitudo cōtricōnis ex qua tantū flelit ꝙ potuerūt lauari pedes. p̄sExitus aquarū deduxerūt oculimei. quia eciaꝫ capill̓ capitis futtergebat quibꝰ ante ad cōpoficone vultus abuſa fuerat. et oſcūlabat̉ vt totū deo ſeruiret in peinitecia ꝙ quidē ex ſe deū contepſerāt in culpa ẜm qd̓ d̓t Greg̓.¶ Ad ſecundam reſpondeturnegando conſequenciam. et racio eſt. qꝛ in pueris nō eſt niſi peccatū originale qd̓ nō cōſiſtit inactuali de ordinacōe voluntatisſed in quadaꝫ habituali de ordinacōne nature. et ideo remitutureis peccatū cū habituali imimutacionie ꝑ infuſionē gre. nō autē cūactuali. ſed adulto in quo ſuntactualia peccata que cōfiſtant inactuali de ordinacōne volūtatisactualis nō remittūtur pcca eciāin baptiſmo ſine actuali mutacōne volūtatis qd̓ ſit ꝑ pͥm̄am.¶ Ad terciam reſpondet̉ ꝙ racioilla ꝓcedit de pm̄a ẜm qd̓ ē ſacramentū. ¶ Ad quartā reſpōdetur negando conſequenciam. etracō eſt quia miſericordia dei eſtmaioris virtutis ꝙ miſericordiāhominis in hoc ꝙ immutat volūtātē hoīs ad penitēdū qd̓ mīa hominis facere nō poteſt¶ In feſto btī Iacobi apl̓i ē euageliū In illo tꝑe. acceſſit ad ih̓m⁊cͣ. Math̓ .ij. Circa qd̓ pn̄t diſputari ſeqͣntes q̄ſtiōes ¶ Pr̄īopoſſꝫ diſputari vtrū ipſe ⁊ fratereius peccauerūt pccō ambiconſpetētes a xp̄o mediāte nir̄e vt mn
Druckschrift
Quaestiones Evangeliorum de tempore et de sanctis : mit Vorrede des Autors an das Kardinalskollegium. [1-2]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten