Druckschrift 
Quaestiones Evangeliorum de tempore et de sanctis : mit Vorrede des Autors an das Kardinalskollegium. [1-2]
Einzelbild herunterladen
 

aureolis eſſencialior. quia aureola ẜm ꝓpriam racōne reſpicit victoriam pugnā. difficultas eciam pugne que attendit̉ ex ꝑteipſius pugne eſt potior ul aattendit ex ꝑte noſtri inqͣtū eſtnobis vicimor. et ideo ſimplicit̓loquendo aureola martirū interomnes eſt pocior. et ideo dr Mathei. v. in octaua beatitudinē⁊cͣ. que ad martires ꝑtinet ſc beati qui ꝑſecucionem paciūtur ones alij ꝑficiūtur ꝓpter hoc eciaꝫecciīā in cōnuineracōne ſauctorūmartires doctoribꝰ et virg̓inibꝰpreordinat. ſed quantū ad ali quanūmuriūiquid nihil prohibet alias aureoMIIIIITI. T paulas excelleciores et hoc pꝫ reſponſio ad obiectaſt etmi limIn feſto apoſtolorū p̄hilippiet iadobi eſt euāgeliū. In illo teEixixugri Aul xpe uepore dixit ⁊cͣ. Non turbet̉ cor veſtrum Ioh̓. xij. pn̄t diſputari ſequētes queſtiones I Primoatt furemnit iprab axila nupuuiſdevtrum explicite credere miſtertiūincarnacōnis chriſti ſit de neceſſitate ſalutis Secundo vtrumcredere explicite trinitatem diuinarum perſonaꝝ ſit de neceſſitate ſalutis Tercio vtrum poteſtcognoſci vna diuinarū ꝑſonarū cognita aliaO primam queſtionemſic proceditur et videtur explicite credere miſtetium incarnacōnis chriſti ſit deneteſſitate ſalutis Primo fit. enim tenet̉ homo credere eaque angeli ignorant. quia explicacio fidei fit reuelacione diuīnam pͥuenit ad homines mediantibꝰ angelis. vt dicit Dyo. iiijceleſtis Iherarchie. ſꝫ angeli mniſterium incarnacionis ignorauerunt. vt videt̉ dicere Dyo. exponens illud Yſa. liij. quis eſtvenit de edoni ergo angeli tenebant̉ de hoc habere fidē explicitam Secundo ſic. Sicut dicitDyo. ix. ce. Ihe. Mulci eciam degentilibus ante aduentū chriſtiſaluati ſunt. ſed illi habebatfide explicitā de redemptore quidveuelacō eis erat facta. ergo.⁊cͣ. Tercō ſit. Aduentus redēp̄conis eſt de dictamne legiſnaturalis. ſed qui erant in legenaturali ſaluabant̉ implentesea ſunt de dictamne legisturalis. ergo ⁊cͣ. Sed in oppofitū eſt euangeniū in quo chriſtꝰrep̄hendendo Thoma dicentē domine neſcimus quoyadis. et viam quo ſcire poſſumus. ibi reſpōdens ait. ego ſum viā nemo venit ad patrē niſi per me ſcꝫ ī mecredendo mea opera imitado iquo tangit miſteriuꝫ incarnacōnis. Racōne ſic. Illud ꝓprie ſe ꝑtinet ad obiectum fidei perqd̓ homo beatitudinem cōſequātur. via autem hominibus verēdi ad beatitudinē ē miſterium īcarnacōnis et paſſionis xp̄i. drem̄ act. iiij. eſt aliud nomē datu homībꝰ in quo oporteat nos