et expuens tētigit linguam eiuſet ſuſpiciēs in celum ingenijſtēs⁊ ait effeta qd̓ ē aꝑire. ⁊ ſtatimaꝑti ſunt aures eius ⁊cͣ. ¶ Decundo ſic. Dei non eſt orare necreſpicere in celum ingeniſcendocū ergo hͦ fiebāt virtute diuinitatis non conuenienter videturoperatus ulud. ¶ Tercō. Miracula chriſti facta ſunt ad confirmacionem doctrine ipſius et teſtimonium diuiitatis eius. ſꝫ nullus debet impedire finem fui operis. ergo videtur ꝙ incōuenienter chriſtus precepit illis hominibus qui preſentauerat ſurduꝫet mutū ad ſanandum ꝙ nemiin dicerent. ¶ In oppoſitum eſteuangelium in quo dicitur ꝙ benie omnia fecit. et ſurdos fecit audire et mutos loqui ¶ Reſpondeo dicendum ꝙ xp̄us cōuenientiſſime operatus eſt miraculū circa hunc ſurdum et mutum. Iſtaconcluſio ſic declaratur ea q̄ ſuntad finem debent eē fini proporconata. chriſtus autem ad hoc venit in mundum et docebat vt homines ſaluos faceret. ẜm illudIoh̓. xiij. Non enim miſit deus filium ſuum in mundum vt iudicet inuudum. ſed vt ſaluet̉ mundus per ipſum. et ideo cōueniēsfuit ꝙ chriſtus particularit̓ homines iiīaculoſe curādo oſtēderet ſe eē vniuerſalem et ſpiritualem omnium ſaluatorem ſanando. nō tantum poteſtate diuini-tatis ſed miniſterio humanitatis cum eſſet deus et homo ¶ Adracōnes in oppoſitū dicendū. Adprima reſpondetur negando cōſēquenciam et racō eſt quia xp̄svenerat ſaluare mundum noſolum virtute diuina ſed eciam ꝑminiſterium incarnacionis ipſius. et ideo frequenter eciam ī ſanacione infirmorum non ſolumpoteſtate diuina vtebatur curando per modum imperij. ſed eciaꝫad humanitatem ipſius ꝑtinenſapponendo. vnde ſuꝑ illud Lucelin. ſingulis manus imponēs curabat omnes. dicit Ciril. ꝙ uisvt deus potuiſſet omēs verbo pellere morbos tangit tamē eos ondens propriam carnem efficaceꝫad preſentanda remediā. ſic ergo chriſtus ſanauit hūc ſurdumet mutum tangendo eum corpora liter vt oſtenderet humanitatem ſuam eſſe diuinitatis inſtrunientum ¶Ad ſecundam reſpōde tur negando conſequenciamet racō eſt. quia ſicut dictum eſtnon ſolum poteſtate vtēdo debuit facere miracula. ſꝫ eciaꝫ humanitate ipſa qm̄ vtrumqꝫ erat deeo oſtendendum ⁊ ꝙ deus eſſet⁊carne vnitus. vnde Criſo. ſuꝑillud Math̓. xiiij. Acceptis quiqꝫ panibus ⁊ duobus piſcibusaſpiciens in celum benedixit ⁊cdicit oportebat inquit credere dechriſto quoniam a patre eſt. etquoniam ei equalis eſt. ⁊ id̓o vt