Druckschrift 
Quaestiones Evangeliorum de tempore et de sanctis : mit Vorrede des Autors an das Kardinalskollegium. [1-2]
Einzelbild herunterladen
 

quaſdām ſimilitudines in qͣbꝰeciā poterat ſpeculari diuinaem̄ ſolū erat comp̄henſor ſed eciam viator Ad ſecunda rn̄dētur negādo ꝯn̄am. et racō eſt: qꝛ eſt ſimile quia fides eſt eorūque videtur ab ipſo credenteet ſpēs eſt eorū qnē habeturab ipſo ſperante. Sed ꝓphecia ēeorū que ſūt procul a coi omniūſenſu quibus ꝓpheta conuerexet qiptjſatur et cōicat in ſtatu viē. etfides et ſpēs repugnant ꝑfectioin beatitudinis xp̄i autemIanp ſuꝑ Ioh̓. didiphecia. Ad terciā reſpōdeturapopue nōdiat̉ protnegādo ꝯnam. et racō eſt qͥa annad ipt mnobitgelus ſit comp̄henſor eſt ſupͣipipulat mntatpſtaꝓphetaꝫ qui eſt purus viatorautē ſupͣ xp̄m qui ſimul fuit viāHeatora m opaſiūū. Io.tor et comp̄henſor. Indnn̄ca in paſſione eſt euāgelium. In illo temꝑe Dicebatnatum Cipmam iniheſus turbis iudeorū ⁊cͣ. Ioh̓.viij. Circa qd̓ pn̄t diſputari ſequentes q̄ſtiones. Prima eſtvtrum xp̄c potuit redargin de aliquo peccato Secūdā eſt vtꝝxp̄c debuit ſine offenſione iudeis predicare. Tercia eſt vtrūſit verum Abrahā vidit diemchriſtiD prima ſic procedituret videtur xp̄c potuitredargui de aliquo peccato. Primo ſic n xp̄o fuit peccatum. gͦͦ potuit redargiū de pecca ꝯn̄a eſt bona aſſumptū ꝓbat̉dicitur em̄ in pͣs. xxi. ex perſonaxp̄i. Deus deus meus vt qͥd dereliquiſti me longe a ſalute meav̓bā delictoꝝ meorū. ergo videt̉ n xp̄o fuerūt delictā. Secūdo ſic dicit aplūs ad Ro. v. inAdā omēs peccauerūt ſcꝫ qͥa ineo oēs originaliter fuerūt ſꝫ xp̄cfuit eciā origmnaliter in eo. ergoin ipſo percauit. Tercō ſic dicitur. ij. ad corni. v. deus eumqui nouerat pectatū ſcꝫ xp̄m nob̓ fecerat peccatū ſꝫ illd̓ verueſt qd̓ a deo factū eſt. ergo ī xp̄ofuit aliqd̓ peccatū In oppoſitūeſt euāgeliū pn̄s vbi xp̄c ait. qͦsex vob̓ arguet me de peccato vbidicit glo. nullus poſſit arguere. dicendū ſub iſta ꝯcluſionē In xp̄o nullū fuit peccatū.nec originale nec actuale: Iſtacōcluſio ptꝫ. i. petri. ij. d̓r de eopeccatū fecit nec inuētus eſtdolus in ore eius et ꝯn̄sde nullo pccō redargii p̄t. Veritas huius ꝯcluſionis ſic on̄ditur ex tribꝰ ꝓpter que xp̄c ſuſcepit defectus nr̄os. Primo vt nobis ſatiſfaceret. ex hoc pt̄ꝫ defectūpeccati aſſumpſit nec debuitqꝛ peccatū nihil oꝑatur ad ſatiſfactione quymo virtute ſatiſfactiōis impedit̉. qꝛ d̓r ecci. xxxiiij.Pona iniquorū ꝓbat altiſſimus. Secūdo aſſumpſit defectꝰnros vt veritatē humane naturecōprobaret. et ex hac eciā oſtēditur percatū aſſumere debūit? quia ex peccato demōſtrat̓