nos. Math̓. ix. Tercō rn̄deturꝙ licet demon videatur expellineſt tn̄ vera expulſio ſed ficta et ſimulata ad decepcionē ſed tantūceſſat a vexacōe et leſione quā intulerat ſic̄ aliqn̄ on̄dūt ſe egroscurare non ſanitatem cōferendoſed a leſionibus quas infirmisinferunt ceſſando. ¶ Ad ſecundam racōnem rndetur vt dictuꝫeſt ex ipſo dicto ſancti Thome.¶ Ad terciam reſpōdetur dupliciter. primo ficut ad primū. Decūdo poteſt dici vt dicit Nicolaꝰde lyra in hoc euangelio ꝙ ſcd̓ꝫqd̓ dicit Ihero. licet arte magicapn̄t aliqua miracula fieri tn̄ illapertinent ad curioſitatem tantūet vanitatem ſicut Dymo magꝰfaciebat ſtatuas ambulare loq̄et ridere ⁊ conſirnilia vt habeturin ſtinerario clemientis. ſed illaque ſunt ſalubria vt curacio languidorum illuminacio cecōrū ethmōdi nō pn̄t magicis artibꝰ fieri et ideo oportꝫ taliā attribui diuine virtuti et taliā faciebat criD ſecundam queſtionēſic proceditur ⁊ videturꝙ nō ſit ſufficiens argumentū illud xp̄i ſi in digito dei.eicio demoniā ꝓfecto venit ī nosregnum dei .i. xp̄c ſiue Meſſiasꝓmiſſus in lege venit. primo ſiclegitur ꝙ Salomon vt dicit Bedā ſuꝑ Act. apl̓oꝝ. xix. excogitauit et docuit exorciſmos quibusiimundi ſꝑ iritus expulſi ab hominibus nō audebant ad homines reuerti ſi illa expulſio nō fuit argunentum aduentus regnixp̄ i. ergo nec expulſio demonūfacta ꝑ xp̄m ꝯna videtur bonā¶ Secūdo fit. Xp̄us oꝑa magisimiraculoſa fecit ꝙ eicere demoīāſed ex alijs oꝑibus nō nitulit hargumentū aduētus regni fui.et go nec ex hoc videtur argui.¶ Tercio ex euangelio preſentifilij iudeorū ſiue dicāt̉ apl̓i fiuealij exorciſte faciebant miraculain virtute dei ſed ex oꝑe illorumnō infertur hoc argunientū. ergo nec ex facto xp̄i. ¶ In oppoſitu eſt verbum xp̄i ¶ Reſpondeo dicendum ſub iſtā concluſione. ꝙ argunientū chriſti qūo arguit ſi in digito dei eicio demoīaꝓfecto venit in vos regnū dei eſtefficaciſſimum qd̓ ſic oſtenditurvt dictum eſt in cōcluſione ſuprriori chriſtus eiciedo demoniā abhoībꝰ nō ſolū eiciebat a corꝑibuſviolēter cōtra volūtatē demonūſed principaliter ab animabusin quibꝰ regnabat dyabolus perpeccatū et ita xp̄c dminiuebat ſiue euacuabāt regnū dyaboli ⁊ dilatabat regnū ſuum regnādo incordibus hominū ꝑ fideꝫ de quodicitur Lute. ij. regni eius nō eritfinis. et. i. corin. xv. oportet aūtillū regre ſcꝫ ꝑ fide. donet ponatmimicos eius ſb̓ pedibꝰ eius. hec