meritum fidei. Vnde dn̄s d̓t Io.iiij. Niſi ſigna et ꝓdigia videritis non creditis ergo videtur ꝙp̄t nō debuit facere miracula.In oppoſitum eſt euangeliūp̄ſens in quo miraculū fecit decōuerſione aque in vniū. ¶ Rn̄deo dicendū ſub iſtā̓ cōcluſionēꝙ cōuenientiſſimū fuit vt xp̄usmiracula faceret. Pro cuius concluſionis declaracōe eſt ſciendūꝙ diuinitus cōceditur homī miracula facerē ꝓpter duo. Primoet principaliter ad cōfirmandūveritatem quā aliquis docet: qabu abatuenim ea q̄ ſunt fidet humana raar ſecorditur xpiecionem excedūt nō poſſunt ꝑ humanas racōnes probari: ſꝫ oportet ꝙ probentur per argunētūixit lit vib̓m.diuine v̓tu̓tis vt dum aliquis facit opera que ſolꝰ deus facere poteſt credentur ea que dicūtur eējj ixita deo ſicut cum aliquis defert litpla. ¶ Srcundo ſo ſuiteras ānulo regis ſignatas treamn d adueninditur ex volūtate regis proceſſiſſe qd̓ in illis cōtinetur. Secūdoad oſtendendum preſenciam deeab homine per graciam ſpiritusſancti. vt dum ſcꝫ homo facit opera dei credātur deus habitarein eo per graciam. Vnde Gal̓. iij.qui tribuit nobis ſpiritū et operatur v̓tutes in nobis vtrumqꝫautem circa xp̄m erat hominibꝰmam feſtandum ſcꝫ ꝙ deus eſſꝫin eo per graciam nō a̓dopconisſed vnionis et ꝙ eius ſuꝑnatūralis doctrina eſſꝫ a deo et iō conuenientiſſimum fuit vt ipſe miracula faceret. Vn̄ ipſe dicit Io.x. ſi mihi nō velitis credere operibus credite et Ioh̓. v. Opera quededit mihi pater vt faciam ipſa ſunt que teſtimoniū ꝑhibētde me. ¶ Ad racōnes in oppoſitum ad primā reſpōdetur negado ꝯn̄am et racō eſt quia hoc qd̓dicitur Math̓. xvi. Signū nondabitur ei niſi ſignum Ione ſicintelligendum eſt vt dicit Criꝙ tūc nō acceperunt̉ tale ſignūquale de celo petebat nō ꝙ nullum ſignum eis dedit vel qꝛ ſignā faciebat nō propter eos qͦsſciebāt lapideos eſſe ſed vt alios emūdaret. et ideo nō eis ſic̄alijs illa ſignā dabantur. ¶ Adſecundam reſpōdetur negandocōſequenciam et racō eſt quia licet xp̄c venierit ī infirmitate carnis venit tn̄ in vtube dei qd̓ erat̉manifeſtandū ꝑ miracula ¶ Adterciā rn̄detur negādo ꝯn̄aꝫ Troeſt qꝛ licet iracula in tantū diminuāt meritū fidet inqͣtū ꝑ hocon̄ditur duriciā eorū qui nolūttredere ea que ſcripturis diuinisꝓbantur niſi ꝑ miracula tn̄ melius eſt eis vt vel ꝑ miracula cōuertantur ad fide ꝙ ꝙ omno ininfidelitate ꝑmaneatD ſecundam queſtionēqua queritur vtrum criſtus conuenienter nicepit facere miracula in nupcijsmutando aquam in vnium. ſic