Druckschrift 
Sermones uenerabilis magistri Nicolai de blony decretoru[m] doctoris. capellani episcopi Bosnomensis. ualde deseruientes populo. sed et clero utcu[m]q[ue] docto eos digne legenti. predicanti. aut audienti. de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. XXIIII. poſt trinitatis

mus iuſti indigeremꝰ amicicia. Et iō ꝯcludit Ariſto. v. ethicoꝝ. ⁊. viij. ꝙ aīcicia ꝯtinet⁊ ꝯſeruat ciuitates ⁊ leges. Et ꝑ ꝯſequenseſt magis neceſſaria qͣꝫ iuſticia. Hec ille.Tertio reqͥrunt leges ſtabilitatē durationis. hoc ē. vt nō frequēter mutent̉ ꝑ nouasleges. niſi ex maximis ⁊ vtiliſſimis cauſis.Un̄ ꝓmodica vtilitate q̄ poſſet ꝓuenire exlege vel ſtatuto. nō debet mutari lex antiqͣſiue antiquū ſtatutū. Diſputat Ariſtol̓. ij.politicoꝝ. Utrū liceat mutare leges antiquas. Et rn̄det ꝙ nō. qꝛ hͦ eſt debilitare legis virtutē. ⁊ aſſueſcere hoīes ad paruipēdendū ⁊ non curandum leges principum.Hincdicit ip̄e ꝙ qui frequenter leges mutant plus nocēt qͣꝫ ꝓficiūt. Si ꝟo alique leges cōtinerēt manifeſtā ꝑniciē ciuitatꝭ. dematuro cōſilio poſſent rutari. Sicut eſtlex apud quoſdā gentiles ꝙ vxores pn̄t vēdi ꝓferro. Et dicit Ualeriꝰ li. ij. de inſtitutis Marſilien̄. ꝙ in eoꝝ ciuitate ſeruabat̉gladius qͦ noxij iugulabant̉. ita rubigīoſuiꝙ vix ad hͦ mīſteriū ſufficieb̓at. At lex moyſi data ē in tabulis lapideis. Lex ꝟo romanorū in duodecim tabulis eburneis ſcripta erat. vt refert trogus pompeius li. iij.de ligurgo. Que oīa ſignificabāt legis durationē ⁊ ſtabilitatē ꝑpetuā. Quarto legesrequirūt equalitatē diſtributiōis ⁊ menſure. vt vicꝫ oībꝰ eqͣliter ſint cōmunes qͥ ſunteiuſdē ꝯditionis. vt qͦd vni licet oībꝰ liceat.qͦd vni ē interdictū. oībꝰ ſit illicitū eiuſdemꝯditiōis. Et iō qui ꝯſtituūt ciuitatē ex ineqͣlibꝰ ꝑſonis neceſſario deſtruūt ordinem ⁊pulchritudinē reipublice. q̄ ſtat in diuerſorū graduū ꝯueniēti ꝓportione. vt dic̄ Aug.xix. de ciuita. dei ca. xiij. Ꝙ pax oīm reꝝ eſttrāquillitas ordinis. Ordo ꝟo eſt pariumdiſpariūqꝫ reꝝ ſua cuiqꝫ loca tribuens diſpoſitio. Et ꝑ ꝯn̄s vbi ē oīmoda diſꝑitasibi nullus ē ordo. Iſta gͦ princeps ⁊ rectordebet attēdere ſi vult digne p̄ſidere. ⁊ debite regere ppl̓m ſibi ſubiectuꝫ. cū quo ſimulcoronā poſſit ꝯſequi ſempiternā. Ad quaꝫnos ꝑducat pater ⁊ filiꝰ ⁊. ſſ. Amen. Dominica. XXIIII. poſt trinitatis. I.Sermo CXXX.CLce princepſun3acceſſit ad ieſum. ⁊ adorabat eumIdicēs. Dn̄e filia mea mō defūctaeſt Math̓. ix. ca. Qm̄ vt ait Iſido lib. ij. de

ſummo bono ca. xxiij. Pctm̄ homīs eſt qͣſiqͦddā vinculū ⁊ qͣſi q̄dā cathena qͣ pctōr tenet̉ ꝯſtrictus. ita vt ab ea nequaqͣꝫ euelli valeat. niſi dīna gr̄a manū iacentis apprehendat. Hec ille. Ex qͥbꝰ v̓bis ptꝫ ꝙ hō ꝑ ſe p̄tcadere in pctm̄. ſed ꝑ ſe non pōt reſurgere.Iuxta illud ꝓph̓e Oſee. xiij. Perditio tuaex te eſt iſrl̓. tm̄ modo auxiliū tuum ex meUn̄ qꝛ pctōr ex ſe nō meret̉ accedere ad deum ꝓ impetrāda ſibi gr̄a qͣ remitterent̉ eipcta. neceſſe ē vt ab alio iuuet̉ qͥ ē in gr̄a. Dequo ſub figura d̓r. iij. Regū. xiij. vbi Ieroboam cui manꝰ aruerat petiuit ꝑꝓphetā dicens. Dep̄care faciē dn̄i dei tui. ⁊ ora ꝓ me.vt reſtituat̉ manꝰ mea mihi. Sic ad petitionē reguli ſanat̉ filiꝰ eius a febre Ioh̓. iiij.Et ad fidem alioꝝ ſanat̉ paraliticus. vt d̓rMath̓. ix. Sic ad petitioneꝫ Centuriōiscurat̉ ẜuus Math̓. viij. Et ad fletꝰ ⁊ ad lacrimas vidue ſuſcitat̉ filius Lu. vij. In qͥbus oībꝰ on̄dit̉ ꝙ ad curationeꝫ pctōꝝ. neceſſaria ē interceſſio ecc̄ie militātis. vt dicitAmbr. Niſi vnitas ecc̄ie ſuccurrat. niſi qͦddeeſt pctōri ſua or̄one cōpleat. de manibꝰinimici non eripiet̉ anīa mortui. In ſignūgͦ huiꝰ iſte pͥnceps acceſſit ad ieſum ꝓ reſuſcitatione filie ſue ſic̄ dicunt verba nr̄i thematis. Ecce pͥnceps ⁊c̄. In illo tꝑe Loquente ieſu ad turbas. Ecce pͥnceps acceſſit ad ieſum ⁊ rogabat eū di. Dn̄e filia mea⁊c̄. In qͥbꝰ verbis tria tangunt̉. Prīo nāqꝫdeſcribit̉ pͥncipis huiꝰ deuota ſuſcitatiōispoſtulatio Cū d̓r. Acceſſit ⁊ adorabat. Secūdo on̄dit̉ filie corꝑalis recens mortificatio. qꝛ filia mea mō defuncta ē. Tertio deſcribit̉ ſaluatoris queꝫ pͥnceps poſtulabatmiſeratio Cum d̓r. ad Ieſum. ASꝙ in ver. pre. deꝘIXI PrimC ſcribit̉ principishuiꝰ deuota ſuſcitatiōis poſtulatio Cū d̓r.Acceſſit ⁊ adorabat. Iſte pͥnceps multū ſereuerēter ad xp̄m habuit. iō vitā filie impetrauit. Nā nō ꝑ nūcios. non ꝑ lr̄as. ſed ꝑ ſeacceſſit. ⁊ accedēs adorabat. Que duo multū valent ad impetratiōem curatiōis ſpūalis anīe. Pro qͦ ſciēdū ꝙ hō ꝑ pctm̄ receditlonge a deo. ⁊ accepta portiōe bonoꝝ naturaliū ⁊ gͣtuitoꝝ ꝯſumit eā cū demonibꝰ. vtd̓r de filio ꝓdigo Luc̄. xv. Iō ſi impetraredꝫ ſalutē dꝫ ip̄e appropinqͣre ⁊ accedere addeū ꝑ hūilitatē ⁊ cordis dauotionē. Circaqͦd tria ſunt ꝯſideranda. Prīo qͣlit̓ pctōr a

Hh 4