Druckschrift 
Sermones uenerabilis magistri Nicolai de blony decretoru[m] doctoris. capellani episcopi Bosnomensis. ualde deseruientes populo. sed et clero utcu[m]q[ue] docto eos digne legenti. predicanti. aut audienti. de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

XXVIIvSermo

Et talē dn̄s mutiplicit̓ puniet. Prīo qꝛ diuidet eū .ſ. a ꝯſortio bonoꝝ. Mala diuiſiovbi diabolo dabit̉ aīa. corpꝰ vermibꝰ. pecunia mūdo Scd̓o qꝛ aggregabit eū ꝯſortiomaloꝝ. qꝛ partē eiꝰ ponet cum hypocritꝭ .i.aīam ⁊ corpꝰ cū dānatis. General̓r āt p̄t intelligi de qͦlibet xp̄iano. quē nō decēt delicie. qꝛ nō ē ẜuꝰ maior dn̄o ſuo. Cū gͦ xp̄s abeis abſtinuit. igit̉ ⁊ xp̄ianꝰ. Quintꝰ ẜuꝰ eſtẜuꝰ nequā. qͥ fuit crudel̓ in ꝯẜuū ſuuꝫ. de qͦhic d̓r. Serue nequā. Pro qͦ ſciēdū ꝙ dn̄snō loquit̉ de dimiſſiōe debitoꝝ pecuialiū.ſꝫ de dimiſſiōe iniuriaꝝ ꝓxioꝝ. Un̄ Henricꝰ de vrmaria ī tractatu de or̄one dn̄icadicit. ꝙ ꝑ illa ꝟba Sicut ⁊ nos dimit. debi.nr̄is. xp̄s docet nos furorꝭ ⁊ ire radices expellere. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ẜm ip̄m nō loquit̉ h̓ de debito iuſticie vl̓ pecūie quā qͥs p̄t iuſte ab aliqͦ petere. ẜm Aug. dū hō hēat vn̄ ſoluat. Loquit̉ gͦ h̓ de inimicicia ⁊ rancore quē ꝯcepimus ꝯͣ illū qͥ nos offendit. Et iſtud debitūvult deꝰ vt dimittamus ꝓxis nr̄is. vt dicitHenri. vbi sͣ. B Et ꝓ iſto latiꝰ intelligēdo ē aduertēdū ꝙ ẜm Pe. de Tharāthaſio ⁊ Henri. de vrmaria. tria ſequūt̉ in leſion q̄ qͥs ledit̉ ab aliqͦ. ideo tria ſūt ꝯſiderāda. Prīo rancor ī affectu ſeu in aīo offenſi.vt qꝛ eū odio hꝫ. et ei male cogitat. Scd̓oſignū rancorꝭ in affectu .ſ. in exteriori ꝯuerſatiōe. vt qꝛ ſecū non ꝯuerſat̉. Tertio actioiurꝭ .i. repetitio rei ī iudicio. Inter q̄ tria talis ē ordo. qꝛ pͥmū .ſ. rancore ⁊ odiū ex corde tenemur dimittere. etiā nō rogati. Et hvult canō de pe. di. v. Frēs. vbi d̓r. Falſa ēpnīa illiꝰ qͥ offenſus offendēti n̄ indulget.Et ꝓ iſto ſūt ml̓ta iura. vt pꝫ. xxiij. q. iiij. Cūin lege. ⁊. xj. q. iij. Int̓ ꝟba. Quia nō lꝫ queꝫodio hr̄e etiā ꝑ momētū ocl̓i. iō ſtatī nō rogatꝰ hō dꝫ dimittere ex corde. hͦ eſt. vt nonhēat eū odio. nec cogitet ſibi mala. nec intēdat ſe de eo vindicare īiuſte. publice vel occulte. directe vl̓ indirecte. Et hͦ ē p̄ceptumdinū h̓. qͦd dn̄s p̄cepit ſub pena carcerꝭ. vtptꝫ ī euāg. Un̄ durāte tali odio ī corde nullus p̄t ꝟe penitere. qꝛ ei nihil dimittit̉ qͥ alteri n̄ dimittit. vt dic̄ finis euāge. Nā vt dicit Henri. de vrmaria li. ix. de ꝑfctōe interiorꝭ hoīs. c. ix. Tantū nob̓ dimittit qͣntumnos alijs remiſerimꝰ. Scd̓m ꝟo .ſ. ſignumrancorꝭ ī ꝯuerſatōe exteriori n̄ tenet̉ hō dimittere. niſi rogatꝰ eēt ꝑfectꝰ. Sꝫ tertiuꝫſcꝫ actionē īiuriarū nō tenet̉ hō dimittere

etiā rogatꝰ. niſi ſatiſfactiōe hīta ab eo qͥp̄tſatiſfacere. Si tn̄ eā dimitteret nō rogatꝰeēt ꝑfectus. qꝛ tollēti tunicā relinq̄nduꝫ eſtpalliū. ⁊ ꝑcutiēti vnā maxillā dꝫ p̄beri altera. q̄ oīa loquunt̉ de ꝑfectꝭ Math̓. v. vn̄ diſtinguit Henri. de vrmaria ī tracta. de or̄one dn̄ica int̓ ꝑfectū ⁊ īꝑfectū. qꝛ ꝑfectus dꝫoēm offenſaꝫ indulgere etiā n̄ petēti. imꝑfectꝰ āt nō tenet̉ ſatiſfactionē debitā cōdonare. Ex his oībꝰ ꝓ meliori mēoria inferoplura documēta mēorabilia. Primū ꝙ hōtenet̉ ſtatim dimittere rancorē. etiā non ſatiſfaciēte reo nec petente. ſub pena dānationis et̓ne. Iſtud ptꝫ de pe. di. v. ca. vlti. et inglo. xc. di. Si qͥs. Cuiꝰ rō. qꝛ nullo tꝑe licitū eſt aliquē odio hr̄e Scd̓o īfero ꝙ hō nōtenet̉ dimittere ſatiſfactionē. ſi tn̄ ſibi offertur. ⁊ ille eā nō vult acciꝑe. p̄t ad hͦ ꝑ eccl̓iaꝫcōpelli. Un̄ dicit Canō. xc. di. Si qͥs ꝯtriſtatus noluerit recōciliari fratri ſuo. ſatiſfaciente eo qͥ ꝯtriſtauit. acerrimiſ macereturinedijs. Et glo. exponit .i. excōicet̉ vſqꝫduꝫgratāti anīo ſatiſfactionē accipiat. Tertioīfero ꝙ actīonē īiuriaꝝ nō tenet̉ hō dimittere. vt patꝫ. xxiij. q. iiij. Si illic. Immo bn̄facit qͥ dimiſſo rācore agit ī iudicio ꝓ iniuria eo aīo ne crimīa maneāt impunita .xlv.di. Qui emēdat. xxiij. q. v. De occidēdiſ. Nāpublice rei intereſt .i. multum ꝓficit cōitatine crimīa remaneant impunita. xxiij. q. iiij.Eſt īiuſta. xlv. di. Sꝫ illud. Nec punit̉ hicẜuus neqͣm. qꝛ ſatiſfactionē a ẜuo exigebatſed qꝛ rancorē dimittere nolebat. ⁊ ꝓ iniuria īiuſte vindicabat. ⁊ dilatōem ſolutiōisnō ꝯcedebat. C Sed h̓ q̄rit̉ finaliter.Utrū īiurie ſꝑ ſint patient̓ tolerāde etiā aꝑfectis. Ad qͦd rn̄deo ẜm Tho. ij. ij. q. xviijꝙ īiurias nr̄as ꝑſonales patient̓ toleraredēmꝰ. Quia dic̄ glo. ſuꝑ illud Cāti. ij. Sic̄liliū int̓ ſpinas. Nō fuit bonꝰ qͥ malos tolerare n̄ potuit. Sꝫ īiurias dei nequaqͣꝫ debemꝰ tolerare. vt dic̄ Criẜ. ſuꝑ Mat. Un̄helias fecit ignē deſcēdere ſuꝑ illos qͥ venerāt ad capiendū eū. iiij. Reg. jͣ. Sil̓r belizeꝰmaledixit puerꝭ eū irridētibꝰ. iiij. Re. ij. Etſilueſter papa excōicauit eos qͥ eū miſerūtin exiliū. vtꝫ. xxiij. q. iiij. Guiliſariꝰ. Ꝙ gͦ d̓r.ꝙ ꝑcutiēti maxillā dꝫ p̄beri altera. dic̄ Augꝰ. in li. de ẜmone dn̄i ī mōte. ꝙ hmōi precepta intelligēda ſūt qͣntū ad p̄ꝑationeꝫ animi. ⁊ magꝭ ad p̄ꝑationē cordis qͣꝫ ad opusqͦd ſit ī aꝑto. vt dicit Aug. in epl̓a de puero