Druckschrift 
Sermones uenerabilis magistri Nicolai de blony decretoru[m] doctoris. capellani episcopi Bosnomensis. ualde deseruientes populo. sed et clero utcu[m]q[ue] docto eos digne legenti. predicanti. aut audienti. de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. XXII. poſt trinitatis

entiā habe ī me ⁊ oīa reddā tibi. Pro qͦ ſciēdū ꝙ qͥnqꝫ genera ẜuoꝝ legimꝰ ī euā. qͦꝝ ſo1lū vnū ē deo fidele. Primꝰ ẜuꝰ ē. de qͦ d̓r lu.xij. Seruꝰ qͥ nō cogͦuit volūtatē dn̄i ſui vapulabit plagꝭ paucis. Et ẜm Ly. ꝑ hūc ſeruū ſignificat̉ ſtatꝰ ſubditoꝝ. qͥ vt ī pl̓ibꝰ ſūtilliterati. qͥ minꝰ puniēt̉. qꝛ tl̓es peccāt ꝑ igͦrantiā q̄ diminuit penā. niſi fuerit affectata. ſic̄ aliqͥs vult igͦrare id qͦd tenet̉ facere l̓vitare. vt licētiꝰ peccet. Ex magͣ eī libidineſeu volūtate peccandi ꝓuenit ꝙ aliqͥs vultigrare illud cꝰ ſcīa poſſet eū a pctō īpedirevel retrahere. vn̄ in ꝑſona taliū d̓r Iob. xxjQui dixerūt deo. Recede a nob̓. ſcīaꝫ viaꝝtu. nolumꝰ. Hec Ly. Et notāt̓ dixi ꝙ igͦrātia diminuit penā. nō āt oīno liberat a pena. Nā tal̓ igͦrātia q̄ n̄ eſt affectata liberat atāto ſꝫ n̄ a toto. Si āt fuerit affectata. tūc īnullo excuſat. ſꝫ ē ſpeciale pctm̄. ẜm Tho.ij. ij. q. lxxvij. Ex qͦ ptꝫ qͣꝫ ꝑiculoſuꝫ ē hoī vitare ẜmōes doctoꝝ ⁊ alioꝝ ꝑitoꝝ. Sil̓r vitare eoꝝ ꝯſilia vel ꝯfeſſiōes aut collatiōesin qͥbꝰ hō poſſꝫ inſtrui de gͣuitate pctōꝝ decircūſtātijs ⁊ alijs ſaluti neceſſarijs. qͥbꝰ cognitis poſſit euitare pctm̄. Ponūt aūt doctores duplicē igͦrātiā ſ. iuris ⁊ facti. Igͦrātia iuris ē vt ſi qͥs neſcit furtū eē pctm̄ mortale. vel ſi neſcit fornicationē ſimpliceꝫ eſſemortale. vl̓ neſcit ꝙ laborare diebꝰ feſtiuiseſt mortale pctm̄. vl̓ in eis īebriari l̓ vanaschoreas exercere. oīa iſta neminē excuſanta pctō. qꝛ oēs tenent̉ ſcire cōiter q̄ ſūt fidei⁊ vniuerſalia iurꝭ p̄cepta. Singuli āt ea q̄ad eoꝝ ſtatū vl̓ officiū ſpectāt. Et hͦ dico. ſip̄t ſcire. qꝛ ſi n̄ poſſet ſcire nec vincere illaꝫigͦrantiā. ſic̄ infantes ⁊ amētes ſeu furioſianatītate. iſti excuſant̉ a toto. Sil̓r ſi qͥs ꝯſuluit ꝑitos de aliqͦ dubio. a qͥbꝰ alit̓ informatus ē qͣꝫ ꝟitas ſe hr̄et. excuſat̉ ꝑ talē igͦrantiā. exqͦ fecit qͦd potuit. Si qͥs āt culpa ſuaex oꝑe licito .ſ. ꝓpter ml̓tas vigilias. abſtinētias. ſtudia. incidat ī amētiā. tūc igͦrātia excuſat eū a toto. eo ꝙ feruorꝭ exceſſus veniale pctm̄ fuit. Si āt īcidit in talē amētiā culpa ſua ex oꝑe illicito. vt ex ebrietate. luxuria ⁊ alijs tūc n̄ excuſat̉ a toto ſꝫ a tanto. argumētū di. l. Sepe. xv. q. j. §. Sed hͦ. Quida tn̄ dicūt ꝙ pctm̄ ſeq̄ns excuſat̉ a toto ſinullū habuerit vſuꝫ rōis. Et hͦ veriꝰ. xv. q.Aliqͦs. Ignorātia āt facti vt ſi quis neſcithanc rē quā accepit eē alienā ſꝫ eſtimat eſſeſuā. Et talis ſepe excuſat. vt d̓r de regul̓ iu

ris. Igͦrantia li. vj. Et tm̄ de iſta igͦrantia. Scd̓m genꝰ ẜuoꝝ ē ſciens. ſꝫ inobediēsDe qͦ etiā Lu. xij. d̓r. Seruꝰ ſciēs volūtatēdn̄i vapulabit plagꝭ ml̓tis. Tales ẜui ſuntmali xp̄iani qͥ ſciētes volūtatē dei. ⁊ ꝯtinueaudiētes p̄dicari de oꝑbꝰ mīe. iuſticie ⁊c̄. nihilominꝰ n̄ curāt facere. At hi gͣuiꝰ peccātqͣꝫ pagani. vt on̄ſum ē in p̄cedēti ẜmōe. Qꝛdicit apl̓s. Scienti bonū ⁊ nō faciēti. pctm̄eſt illi. Refert Hiero. in vitiſpatrū. ꝙ Machariꝰ heremita īueniēs caput mortui cuiuſdā ī heremo. q̄ſiuit cuiꝰ eēt. Qd̓ rn̄dit. qꝛcaput Athile pagani. q̄ſiuitqꝫ deinde an eſſent aliq̄ aīe ꝓfundiores ī inferno qͣꝫ aīe paganoꝝ. Ad qͦd rn̄dit ꝙ aīe xp̄ianoꝝ. Et cuꝫq̄reret qͣntū ꝓfundiꝰ eēt. rn̄dit. Sic̄ celūdiſtat a terra. ſic ip̄e a nob̓ ꝓfundiꝰ in inferno. Special̓r tn̄ iſte ẜuus ſciēs ſꝫ negligēſſignificat p̄latos ẜm Ly. qͥ ſciūt. l̓ ad minꝰdebēt ſcire ſcpͥturas ſacras. in qͥbꝰ volūtasdn̄i expͥmit̉. Et iſte ẜuꝰ nō faciēs. multū puniet̉. qꝛ tal̓ nō peccat ꝑ igͦrātiam ſꝫ ex certamalicia. Hec Ly. Un̄ dic̄ Greg. Ubi maius ē donū ſcīe. trāſgreſſor maiori ſubiacetculpe. Ex qͦ infero ꝙ hō doctꝰ in ſacra ſcriptura gͣuiꝰ peccat qͣꝫ vetula exiſtēs ī caritate a qͣ cadit ꝑ pctm̄. Iſtud ē dictū Guilhelmi altiſiodorēẜ ſuꝑ. jͣ. ſen. li. ij. c. xxix. Un̄ licet vetula etiā hēat ſcīaꝫ. qꝛ donū .ſſ. ⁊ ml̓toclariorē qͣꝫ iſte doctꝰ. tn̄ iſte doctꝰ hꝫ ab undātiorē. ⁊ pl̓a ſcit diſcernere ⁊ ꝯferre nocumētū pct̄ī ⁊ iō magꝭ peccat. Hec ille. Tertius ē ẜuꝰ piger. de qͦ d̓r Mat. xxv. Seruemale ⁊ piger. Et ſequit̉. ? Seruū īutilē ꝓijcite ī tenebras exteri. Et d̓r hͦ de ẜuo qͥ nihillucratꝰ ē de talēto ſibi tradito. Per talentūītelligūt̉ bona fortune. nature ⁊ gr̄e. vt diuitie. fortitudo ⁊ ſcīa ⁊c̄. de qͥbꝰ vult deus anob̓ lucꝝ hr̄e. O ſi iſtū ẜuū dānauit. qꝛ n̄ ēlucratꝰ de pecūia dn̄i. qͥ tn̄ pecuniā integrereſtituit. Quāto magꝭ ille dānabit̉ qͥ nō ſolū n̄ lucrat̉ ſꝫ etiā bōa dn̄i ſui īutiliter diſſipat. vt villicꝰ infamatꝰ Lu. xvj. Quartꝰ ſeruus ē voluptuoſus. de qͦ Lu. xij. Si āt ſeruus dixerit ī corde ſuo. Moraꝫ faciet dn̄smeꝰ ⁊ ceꝑit ꝑcutere ẜuos ⁊ ancillas. ⁊ edere ⁊ bibere ⁊ inebriari. veniet dn̄s ẜui illiꝰ īdie qͣ nō ſperat. ⁊ hora qͣ neſcit. ⁊ diuidet eū.partēqꝫ eiꝰ ponet cū hypocritis. Et eandēſnīam ponit dn̄s Mat. xxiiij. Qd̓ exponitGorra de p̄lato voluptuoſo ⁊ ſcādaliſanteſubditos ꝟbo ⁊ exēplo. qͦs dicit̉ percutere.

G g 3