Druckschrift 
Postilla super epistolas Pauli
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capl̓m. xij.

Ad Hebreos.

hominē qui veritatē locutus vob̓ Ęcōtrapeccatores loquunt̉ falſa de quibus OsͣErrauerūt ab vtero locuti ſūt falſa. Osͣꝑdes omnes qui Scd̓o iuſta yſa. lxiij. Ego qui loquor iuſticiā ⁊cͣ Econ pcc̄ores loquūt̉ aduerſusiuſtū iniqͥtatē in ſuꝑbia ⁊ in ab ſꝫ vtinamobſtructū ſit os loquēciū iniqua Tertio ſuauia Osͣ quaꝫ dulcia faucibꝰmeis eloqͥa tua Econ pcc̄ores aſꝑa. Psͣſedēs aduerſus fratre tuū loq̄baris ꝯtraillud gen̄. xxi. Caue ne quicqͣm aſ. Quarto efficacia Io. vij. nunqͣm ſic locutus eſt homo Econ Uana locuti ſuntvnuſquiſqꝫ ad ꝓximū Quinto vtilia. Io. vi. v̓ba que ego loqͦrſpiritus ⁊ vita ſūt Ecōtra de quibꝰ .i. thyy. Nō ſolū aūt ocioſe ſꝫ et verboſe et curioſe loquentes que nō oportet Sexto ſublimia ꝓuer. viij. audite me qͦniā de r̄bus magnis locutura ſū Ecōtraml̓ti de minimis .ſ. terrenis Io. iij. qui deterra eſt et de terra loqͥtur Septimo manifeſta Io. xix. ego palā locutꝰ ſū mū. Econ doloſi tecta. ꝓuer. qͥ blādis fictisqꝫ ẜmonibꝰ loqͦt̉ amico expādit Tuiꝰ vox mouit terraꝫ Hic allegat gloriā ꝓmiſſam obtēperātibus et pͥmo ꝟbaꝓmittētꝭ. īducit. ſcd̓o ea exponit ibi ꝙ ātadhuc ſemel dicit Circa primuꝫ implicattria primo potenciaꝫ ꝯminante in veterilege qꝛ mouit terrā tūc ſcd̓o clemēciā promittentē in tēpore gr̄e qꝛ mō ꝓmittit. tercio ſapiēciā diſponēte obtēperātes p̄miare ibi adhuc ſemel Dicit gͦ cuiꝰ vox qͣſinō debemus recuſae̓ loquentē qꝛ ip̄e id ēē cuius vox qͣ eſt ipſiꝰ auctoritate ſꝫ angeloꝝ miniſterio mouit terrā tūc cū de terra loquebat̉ ꝯminādo exo. xix. Osͣ terramota eſt reͣ nunc autē re ꝓmittit nō dicominat̉ iō magis audiēdꝰ Re ꝓmittit inqͣꝫdicēs aggei. ij. adhuc ſemel et ego mouebo nō ſolū terrā fic̄ tūc ſꝫ eciā celū aereuꝫnō ſtellatū celū .n. et terra tranſibūt Mat.xxiiij. ij. pe. iij. ꝑ quē celi ardētes ſoluētur Qd̓ adhuc ſemel dicit. hic exponit p̄dicta on̄s pͥmo ꝙ mutabunt̉ celum ⁊ terraquātū ad mutabilitate p̄ſentis ſtatꝰ. ſecūdo ꝙ manebit ſubſtācia et decor nouꝰ ibi

vt maneāt Dicit ergo ꝙ āt adhuc ſeml̓dic̄ .i. ꝑ hec duo que dicit .ſ. adhuc ⁊ ſeml̓declarauit .i. clare et aꝑte mōſtrauit mobiliū .i. elemētoꝝ. ꝓ vt ſūt mobilia trāſlatōeꝫ .i. vehemētē ⁊ magnā fieri mutationēqꝛ ẜm augꝭ. qͣlitates qͥ nūc corporibꝰ corruptibilibꝰ ꝯueniūt penitꝰ interibrūt ꝑ hͦ.n. ꝙ dicit adhuc mouebo ⁊cͣ declarat ꝙadhuc reſtat iſtorū mobiliū aliqͣ mutatiotrāſlationē dico mobiliū tanqͣm factoꝝ ꝑipſū vn̄ p̄t ea mutare et mouere. qꝛ factapn̄t naturalit̓ mutari qꝛ oē qd̓ a verſioneincipit verſioni ſb̓iectuꝫ ē vt dicit dam̄. declarauit inqͣm trāſlationē mobiliū ⁊ hocita vt maneant ea q̄ ſūt immobilia .i. ipſaeadem elementa vt ſūt immobilia .ſ. quātū ad eſſencias ſuas et qualitates nouasyſa. vltimo. Ecce ego creo celos nouoset terrā nouā ꝑ hͦ aūt ꝙ dicit ſemel notatꝙ poſt illā mutationē nō reſtat alia mutacio ⁊ ſic ꝙ illa īmobilia ꝑmanebuntItaqꝫ r̄gnū īmobile h̓ allegat gr̄am oībꝰꝑatā et pͥmo ꝯcludit ex p̄dictis omnibusꝑatā eſſe graciā. ſcd̓o ꝯfirmat hͦ ꝑ auctoritatē ibi etenī deus nr̄ In pͥma implicantur tria boͣ habita ex gr̄a. Regnū ꝑpetuūſeruiciū debitū genꝰ ẜuiēdi ꝯgruū Dic̄ergo Itaqꝫ. ij. qꝛ celū et terrā immobiliaꝓmittit deus Itaqꝫ pꝫ ꝙ nos ſuſcipiētesregnū immobile nūc in ſpe tandē in re qꝛ īfuturo erimꝰ reges habemꝰ graciā .i. fidēſpē caritatē ⁊ ſācta oꝑa hec. n. ſūt. iiij. laterā ſpiritualis edificij vl̓ habemꝰ gr̄am .i.grati ſumꝰ tanto beneficio ꝑ quā graciaꝫſeruiamꝰ placētes deo qꝛ ſine gr̄a ẜuiciūnō placet ẜuiamꝰ inquā cū metu qꝛ ip̄e ēdn̄s et reuerēcia qꝛ ip̄e ē pr̄ Mal̓. i. ſi egodn̄s vbi timor meꝰ fi ego pr̄ vbi honor meus Osͣ ſeruite domino in timore Etenī deꝰ Hic ſubdit auctoritatē dicēetenī. q. ⁊ ꝟe poſſumꝰ place̓ ꝑ gr̄am quenobis ꝑata ē Etenī ꝓ qꝛ deꝰ nr̄ .i. ſpiritusſāctus datus ꝑ gr̄am et ita factus noſterignis ē .i. fons caloris .ſ. amor patris et filij Ignis dico ꝯſumes pcc̄a noſtra q̄ igneamoris habēt ꝯſumi. Luc̄. vij. remittunt̉ei peccata multa quoniā dilexit multumDe hoc igne luc̄. x. Igneꝫ veni mittere interrā auctoritas ſumitur Deūt̓. ix. a.Hic querit̉ ſuꝑ illud et turbine glo. tur-