Capitulū xi.Ad Hebreos.
q̄m tn̄ viderāt ¶ Itē aut non apparentiūſenſui ſil̓r ſcīa ē nō apparētiū. aūt n̄ apꝑentiū intellc̄ui. ⁊ ſic intellc̄s nō p̄t obiectū fidei ꝯgnoſcere ¶ Ad. i. ℟nſlo. apl̓i paſſionēhōis videbāt. ſed paſſionem dei credebāt¶ Ad aliud dicendū ꝙ de nō apparētibusvtroqꝫ mō loquit̉. ſed nō de qͣlibꝫ apparētia. ſed ſcd̓m ꝯgnitionē naturalē ¶ Itē ſuper illd̓ vt ex īuiſibilibus glo. ex īformibꝰelemētis Co̓n ſi elementa erāt hēbant formas elemētares ℟nſio. informia vocat .i.confuſa vel elemēta .i. materiā elemētorū¶ Itē ibidem glo. materia pͥma facta ē cōfuſa et informis Cōn om̄e eſſe ē a forma.ergo nō potuit fieri fine vlla forma ℟enſio.erat fine forma diſtincta et cōpleta nō ſineom̄i forma ¶ Itē ibidē glo. informē materiam nōie celi et terre q̄ inde futura erāt ſignificauit Con ſcd̓m Dedā celū concreatū fuit cū pͥma materia ℟o. Deda loquit̉de celo empyreo Glo. de celo criſtallino¶ Itē ibidē glo. hec materia dicta ē abiſſꝰqꝛ ſpecie carceris Con om̄ia cōſtituit deꝰin mō ſp̄e et ordine ℟nſio. ſpēm vocat hicformā diſtinctā q̄ eſt prīcipium cognitōisnō quācunqꝫ formā. ¶ Itē ibidē glo. veusnota fecit nō facta cognouit Con ergo n̄cognouit res factas. ſꝫ ſolū fiendas ℟nſioītelligendū eſt nō ꝯgnouit facta qͥa factaqͥa cognitio eiꝰ nō cātur a rebꝰ ¶ Itē ibid̓glo. non audeo dicere ipſi deo aliter innotuiſſe res cū eas feciſſꝫ qͣꝫ illo mō qͦ nouerat vt faceret Con prīo nouit res vt futuras pꝰ ea vt p̄teritas ℟nſio nō ē alius modus a ꝑte ꝯgnoſcētis. ſꝫ a parte rei ꝯgnite¶ Itē ibidē glo. vt ex īuiſibilibꝰ .i. mūdo intelligibili Con. mūdus ītelligibilis deꝰ eſtergo vnū nō plura ℟nſio. pl̓aliter dicūturīuiſibilia non ꝓpter ſe. ſꝫ ꝓpter cōnotata.¶ Nōe optauit arcā in ſalutē domus ſue.Thema eſt in cōceptiōe vel natītate vel ānūciatiōe beate ꝟginis notāt̉. iiij. ad opꝰneceſſaria .ſ. efficiens forma materia et finis Efficiēs arce artifex altiſſimꝰ .ſ. ſpiritꝰſāctꝰ qͣ intelligit̉ ꝑ noe. forma ꝯpoſitio decētiſſima qd̓ notat̉ ibi. aptauit .i. apte cōpoſuit. materia caro ſcificata ⁊ puriſſimaqd̓ notat̉ ibi. arcā .ſ. q̄ facta eſt d̓ lignis leuigatis ⁊ dolatis. ſinis ſalꝰ optima qd̓ notat̉ ibi. in ſalutē domus ſergo venerabilis
Ster artificē. imitabilis ꝓpter formā. cōmendabilis ꝓpter materiaꝫ deſiderabilisꝓpter finē ꝓcede ſicut vis.¶ Fide qui vocat̉ abrahā ⁊cͣ. Suꝑius poſuit exēpla fideliū qͥ fuerūt tꝑe legis naturalis Hic ſubdit exēpla eoꝝ qui fuerunt tēpore circūciſiōis. et prīo in ſpeciali exēplaꝑ que ꝓbatur ꝙ ex fide ē ꝓditio bonorūoperū. ſcd̓o in generali exēpla ꝑ que ꝓbatur ꝙ ex fide eſt ꝑſeuerās expectatio p̄miorum ibi. iuxta fidē defūcti ſunt om̄es iſtiTercio iterū in ſpeciali exēpla ꝑ que ꝓbatur ꝙ ex fide ē certa p̄cognitio futuroruꝫibi. fide obtulit abrahā Iſaac cū tētareturIn pͥma ꝓponit prīo exēpla obedientie inabrahaꝫ obediēte. ſcd̓o exēpla penitētie inSara ſterili. poſtmoduꝫ fructificāte ibi. fide ⁊ ipſa ſara In abrahā autē tangit duomagna exēpla obediētie. quorū primū eſtegreſſꝰ de terra ꝓpria. ſcd̓m māſio eius īterra aliena ibi. fide demoratꝰ ē in terra.¶ Circa primum notant̉ duo ꝯmendātiaobedientiā. pͥmū eſt terrā propriaꝫ egrediſcd̓ꝫ ignotā aggredi ibi. exijt neſciēs ¶ Dicit ergo fide hic ſcd̓m glo. deſcendit ſpecialiter ad patres iudeoꝝ dicēs fide ꝑ fidēqui vocat̉ abrahā nūc. pͥus aūt vocabat̉abrā. ſicut hētur Gen̄. xvij. ante ꝓmiſſionē .n. de ſeminis ml̓tiplicatiōe vocatus eſtabrā qd̓ interp̄tatur pater excelſus. ſꝫ pꝰꝓmiſſionē vocatus eſt abrahā quod interpretat̉ pater ml̓taꝝ ⁊ ſubaudit̉ gentiū obediuit deo precipiēti Gen̄. xij. egredere de t̓ra tua Obediuit inquā exire .ſ. d̓ terra caldeoꝝ in locuꝫ quē erat accepturꝰ in he̓ditatē .i. in terraꝫ chanaam Gen̄. xv. ſeminituo dabo terrā hanc ⁊ exijt etiā animo qͦiaꝫ egreſſus erat corpore neſciēs quo iretin quo notatur maior ꝟtus obedientie qꝛquafi vagabundus erat.¶ Fide demoratus eſt. Hic cōmendaturobedientia abrahe ex commoratōe in terra aliena. vbi tangit primo factum. ſcd̓omotiuuꝫ ad faciendum ibi. expectabat .n.¶ Dicit ergo fide .i. credulitate melioris t̓re demoratus eſt abraham in terra repromiſſionis id eſt in terra frequenter ſibi promiſſa Ger̄. xiij. xv. xvij. et hoc tanquaꝫ inaliena terra. licet ſibi promiſſa cōmoratꝰeſt enim in ea non tanquaꝫ indigena. ſed