Druckschrift 
Postilla super epistolas Pauli
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capl̓m. iiij.Ad Hebre.

Itaqꝫ relinquitur ſabbatiſmus. Hic cōcludit ꝙ reqͥes illa relinqͦt̉ plebi xp̄iane.vbi notāt̉ tria ad beataꝫ requiē ꝯcurrētiavidelicet ppl̓m beatificabilē. qꝛ ppl̓m dei.ip̄am beatitudinē ibi. qͥ eī ingreſſus ē Deum beatificātē ibi. fic̄ ⁊ a ſuis deꝰ Dicitergo. Itaqꝫ relinqͥt̉ .i. a deo reẜuat̉ ſabbatiſmus .i. plēa et ꝑfecta qͥes ꝑ ſabbatiſmūſignificata ppl̓o dei futuro .ſ. xp̄iano Iſa.vlt̓. Erit meſis ex mēſe ⁊ ſabb̓m ex ſabbato. ij .n. qͣſi ⁊ vere illa reqͥes ꝑfecta ē ⁊ bn̄ꝑ ſabbatū ſignificata ⁊ ſabbatiſmꝰ dc̄a cͥei ingreſſus ē in requiē eiꝰ .ſ. dei quā ꝓmittit ⁊ oat ſuis Iſa. xxxij. Sedebit ppl̓s meus in pulcritudine pacis in tabernacul̓ fiducie in reqͥe opulēta ⁊ ip̄e reqͥeuit ab operibꝰ ſuis qͥbus h̓ laborauit. Apo. xiiij.Amodo iā dic̄ ip̄s vt reqͥeſcāt a laboribꝰReqͥeuit inquā ꝑfecte fic̄ ⁊ a ſuis deꝰ reqͦeuit ſupͣ. in ſabb̓o ceſſando nouas creaturas ẜm ſpēm vl̓ naturā ꝓducere ⁊ ita illareqͥes ꝑfecta ē ⁊ bn̄ ꝑ ſabbatū ſignificatset ſabbatiſmus dicta.Hic q̄rit̉ ſuꝑ illud. oꝑbꝰ ꝑfectꝭ. glo. i. facto hoīe ꝓ quo oīa facta Con. finis ē melior his q̄ ſūt ad fineꝫ. hō vero nō ē meliorangel̓ imo eꝯuerſo ℟ō ꝯīa corꝑalia factaſūt ꝓpter hoīem. ſed nō ſpūalia .ſ. angl̓iItꝭ. reqͥeuit d̓s. Cd̓n ꝯtraria nata ſūt fiericirca idē. ſed ꝯtra deū nō hēt fieri motusergo nec reqͦes. ℟o. quieſce̓ dr̄ deus nō ꝓprie accipiēdo qͥetē. ſed trāſlatiue qn̄ .ſ. ceſſat ab aliqͦ Itꝭ. ab oībus oꝑbꝰ Con. Io..y. pr̄ meus vſqꝫ mō oꝑat̉. ℟o quicuit aboꝑbus nouis faciēdis. nō a iā factis conſeruādis ⁊ ꝯtinuādis et multiplicādis.Itē ibidē opponit̉ in oꝑibꝰ ſex dieꝝ nullafacta ſūt artificia vt nauis. nll̓a etiā miracula vt ſuſcitatō mortuoꝝ ℟o oīa tūc fc̄aſūt in materia ⁊ etiā in ſil̓itudine qꝛ ars imitat̉ naturā. miracl̓oſa etiā facta ſūt inmateria et in ſil̓itudine qꝛ vita ꝑ miraculū mortuo reſtituta ſil̓is eſt vite naturali. Itl ibidē gl. xp̄s hora diei ſexta paſſus ēCon hora diei tercia crucifixus eſt ⁊ horadiei nona mortuꝰ vt hēt̉. marc̄. xv. ℟o circa horā terciā inchoata ē eius crucifixio.circa horā ſextā ꝯſūmata Itꝭ. ſuꝑ illd̓. relinqͥt̉ ſabbatiſmꝰ gl. amabimꝰ ⁊ laudabimus ergo erit in celo laus vocal̓. Con nō

ē aer ibi qͥ eſt materia vocis ℟o. ẜm quoſdā intell̓r gl. de laude mētali. nō vocali. ſecundū alios erit in celo laus vocal̓ cuiusmateria nō erit aer. ſed ether. qꝛ ſic̄ corꝑaerūt ſpūaliora ita ⁊ eorū oꝑatōes ⁊ materia circa quā oꝑabūt̉ Itꝭ. ſuꝑ illd̓ a ſuisd̓s gl. ita ꝑfecte Con. nihil ita ꝑfectū ē increatura fic̄ ī creatore ℟ō hͦ aduerbiū itanotat ſil̓itudinē imitatōis. nō eqͣlitatem Feſtinemꝰ ergo ingredi. Suꝑius pͥmoincuſſit eis de amittēda et̓na reqͦe timorsſcd̓o remouit ab eis excuſatōnē. tercio ꝓbauit eoꝝ inexcuſabilitatē. h̓ qͣrto monꝫeos feſtinare ad illā reqͥē. et hͦ t̓plici rōe. pͥmo tīore pcc̄i. qꝛ qͦ n̄ feſtinat ī incredulitatē incidet. ſcd̓o tīore iudicij. qꝛ xp̄s vīdicare ſcit ⁊ valet ibi. vniꝰ eſt ẜmo. tercio tīoreꝯſpectu diuini. qꝛ nihil eū latet ibi. et nō ēvlia creatura. pͥma rō tal̓ eſt oē ꝑiculū ēcauēdū. ſed qͦ nō feſtinat ingredi ī reqͥemincidit in ꝑiculū ⁊ culpe ⁊ pene. ergo illucingredi ē feſtinādū. pͥmo ergo hortat̉ adingreſſū feſtinū. ſcd̓o ꝯminat̉ ꝑiculū nonfeſtinātiū ibi. vt ne in Dic̄ ergo. feſtīemª.q. qͥ ingreſſus ē in illā reqͥē ⁊ ip̄e reqͥeuisab oꝑibus ſuis ita plene ⁊ ꝑfecte ſic̄ d̓s aſuis ergo qꝛ .ſ. illa requies plēa ē et ꝑfectafeſtinemꝰ oēs inſil̓. nō quilibet ꝑ ſe. vnꝰ .n.oēt aliū trahe̓ ⁊ ſollicitare ⁊ ita vnanimiter feſtinare ingredi ꝑ fidē ⁊ bōa oꝑa in illā requiē nō figurātiuā vt ē requies ſabb̓iet terre ꝓmiſſiōis ſꝫ in requiē verā ⁊ et̓nāde qͣ Iſa. 32. ſedebit ppl̓us meꝰ in pulcritudine pacꝭ. in ta. fi. in reqͥe opulēta. feſtīemꝰinquā ⁊ hͦ ne qͦs vr̄m ⁊cͣ. Hoc dupl̓r exponit̉. vno mō d̓ culpa. alio mō de pēa. prīoſic. ne aliqͦs vr̄m incidat in idip̄ꝫ incredūlitatꝭ. exᵐ .i. in eādē culpā incredulitatꝭ. inqͣm incider̄t ātiqͥ pr̄es q̄ culpa dēt eſſe nobis in exēplū vt caueamꝰ Scd̓o mō ſic nealiqͥs vr̄m incidat in idip̄m ⁊cͣ .i. in eādē penā incredulitatꝭ. in quā incider̄t pr̄es q̄ pena dēt eſſe nobis in exēplū vt timeamus. Uliuꝰ eſt .n. ẜmo d̓i Ecce ſcd̓a rō qͣ monet feſtinare tīore iudicij. et ē tl̓is timēdūe̓ offende̓ iudicē qͥ ſcit ⁊ p̄t oīa. ſed qͥ nō feſtinat ad reqͥē ⁊ incredulꝰ māet offēdit talē iudicē .ſ. filiū dei. ergo feſtinādū ē ad requiē ⁊eͣ. ꝓbat ergo ꝙ xp̄s p̄t iudicare ⁊ vidicare. prīo ꝓpter poͣm exequēdi. ſcd̓o ꝓpt̓