Druckschrift 
Postilla super epistolas Pauli
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. iiij.

Ad Thimo. ij.

peiꝰ Tōtra ſupͣ eodē vltra nō ꝓficiēt. ℟oibi loqͥt̉ de qͣbuſdā ſpecialit̓ hic de malisgeneralit̓ Itē ſacras litteras Cōtra littere ip̄e nichil hn̄t ſāctitatis ℟o ſacre dicūt̉nō rationē fignorū ſꝫ reruꝫ ſignatarū q̄ ſacre ſūt licet ip̄e figue̓ litteraꝝ nō ſint alijsſacratiores Itē ſr̄ illud oīs ſcriptura glocuiꝰ autor ē deꝰ. Cōtra oīs vere ſcriptureauctor ē deꝰ ℟o vīm veraꝝ ſcripturarumautor ē deꝰ mō ꝯmuni .ſ. ꝑ ꝯmunē reuelationē naturalia auctoꝝ ad cognitioneꝫ illuſtrādo. ſꝫ huiꝰ modo ſpeciali .ſ. reuelātionē ſpecialē ꝑ gr̄am inſpirāqo Qa. iuxjeſtificor. orā deo ⁊cͣ. Precedenticapitulo monuit ad ꝑſeuerāciaꝫin credendo Hic monet ad perſeuerāciaꝫ in docēdo ⁊ hͦ duplici ratione. pͥmo ꝓpter maliciā futuri tꝑis. ſecūdo ꝓpt̓ꝓpinquitatē ſue mortis ibi tu vero vigilaprima ratio talis eſt Inſtādum eſt bonocontra malū oppoſitū futuꝝ Sꝫ erit tācū ſanaꝫ doctrinā nō ſuſtinebūt ergo mōinſtādū ē ſane doctrine. pͥmo ergo hortatur ad ꝑſeuerātē p̄dicationis inſtātiā Secūdo ſb̓dit cām neceſſariā ibi erit .n. tꝑsIn pͥma ponit pͥmo adiuracōꝫ. ſecūdo exhortatōnē ibi p̄dica ꝟbū. adiurat āt pͥmoꝑ diuinas ꝑſonas. ſecūdo ꝑ diuinos effectus ibi ⁊ ꝑ aduētū Dic̄ gͦ ita littere ſacre poſſūt te inſtruere ad ſalutē et qꝛ ſic ēteſtificor corā d̓o pr̄e .i. adiuro te teſte d̓opr̄e ⁊ xp̄o ih̓u d̓o filio qͥ xp̄s ih̓s iudicaturus ē qꝛ pr̄ oē iudiciū dedit filio Ioh̓. v. viuos ⁊ mor. ſp̄ualit̓ vl̓ viuos ⁊ mor. corꝑalit̓ .i. illos qͥ viui reperiēt̉ reſidui tormētisan̄ xp̄i ⁊ illos qͦ tunc mortui reꝑient̉ vl̓ vtuos ⁊ mortuos ſpūalit̓ .ſ. iuſtos ⁊ iniuſtosactꝭ. x. ꝯſtitutꝰ ē a deo iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ ⁊ teſtificor etiā ꝑ aduētuꝫ ipſiꝰ vl̓ pͥmū ꝓpt̓ quē amādꝰ ē ⁊ regraciādꝰ vl̓ vltimū ꝓpt̓ ꝙͣ timēdꝰ ⁊ teſtificor etiaꝫ ꝑ regnū eiꝰ et̓nū vt tu ei ꝯregnes psͣ regnū tuūregnū oīm ſeculoꝝ Predica verbū Hic ſb̓dit exhortacōꝫ ethoc ad duo pͥmo vt hoīes inſtruat in bono ſecūdo vt reuocꝫ a malo ibi argue Inpͥma tāgit inſtructōnis pͥmo materiā. ſecūdo formā ibi in ſta oportune Dicit gͦp̄dica ꝟbuꝫ n̄ determinat qd̓ verbū quiaanthonomafiace intelligit̉ de verbo dei.

Eccl̓. 4. ne timeas ꝟbū in tꝑe ſalutis Inſta .i. inſtāt̓ p̄dica oportune qͦ ad eos qͥbꝰplacet ꝓuer. xvi. ẜmo oportunꝰ ē optimꝰImportūe qͣꝫtū ad eos qͥbꝰ diſplicꝫ ⁊ qͥbꝰꝟbū dei ē in onꝰ ⁊ licꝫ quātū ad eos videaris importunꝰ tu tn̄ oportune agꝭ. Argue. Hic exhortat̉ vt reuocet hoīesa malo vbi ponit primo multiplicē reuocatōis actū. ſcd̓o ſb̓dit agēdi modū ibi In oīpacīa Mali āt aut reuocāti adqͥeſcūt autnegligūt aut reſiſtūt pͥmi ſunt obſecrādi.ſcd̓i arguēdi tercij increpādi Dicit ergoargue. q. et nō ſolū p̄dica ſꝫ argue negligētes vl̓ p̄t iūgi hͦ qd̓ ē importune cū hͦ qd̓ ēargue ſic importune argue negligētes obſecra .i. adiura volentes Increpa verbisaſꝑis in pcc̄o ꝑſiſtētes Et p̄mittit obſecrationē increpacōi qꝛ ſamaritanꝰ infudit oleum ⁊ vinuꝫ Luc̄. x. Increpa inqͣꝫ in omnipacīa qͦ ad repugnantes ⁊ doctrina qͦ adadqͥeſcētes hec āt duo bn̄ iūgit paciaꝫ etdoctrinā doctrina .n. viri ꝑ pacīaꝫ noſcit̉ꝓuer. xix ⁊ in psͣ Bene pacientes erūt vtannuncient Erit .n. tp̄s cū ſanā Superiꝰ monuit adp̄dicationis inſtātiā hic ſb̓dit inſtātie cāꝫneceſſariam q̄ eſt malicia futuri tēporis ⁊hec duplex pͥma qꝛ hoīes futuri temporiscōtēnent doctrinā ſalutis qͦ ad mores. ẜoqꝛ ⁊ doctrinā qͦ ad fidē ibi ⁊ a veritate qͥdēIn pͥma tāgit tria circa malos futuros pͥmō ꝯtemptū boni. ẜo libidinē mali ibi ſedad ſua defideria Dicit ergo erit .n. q. itamoneo vt inſtes p̄dicationi a neceſſe e mōErit .n. in futuro tempꝰ malū ⁊ ꝑiculoſūcum ſanam doctrinam id eſt doctrinamſanitatis effectiuaꝫ ſicut medicina diciturſana psͣ miſit verbum ſuuꝫ et ſanauit eosnon ſuſtinebunt quaſi ſibi oneroſum quiaꝯpedes in pedibꝰ ſtulto doctrīa Eccl̓. 21.ſꝫ coaceruabunt ſibi mgr̄os ad ſua defideria .i. ẜm ſua deſideria docētes eos. yſaiexxx. Loquimini nobis placencia et ꝓuerbioruꝫ decimooctauo non recipit ſtultusverba prudentie niſi ea dixeris que verſāturin corde ſuo. Et dicit oportune coaceruabunt ſicut lapides. Aceruus enim ēaggregacio diuerſarum rerum irracionabilium ſibi inuicem non ꝯueniencium qͣl̓eſt ꝯ gregatio hereticoꝝ qui enim irrationabiles.