Druckschrift 
Postilla super epistolas Pauli
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .ij.

Ad Theſſal̓. 1.

laſſatio eſt fatigatio ſꝫ magna. Iteꝫ nocte et die Con aliquando qͥeſcebat vel aliud faciebat. ℟nſio hoc ītelligit̉ de certishoris diei ac noctis nō de ꝯtinuis. Iteꝫoꝑātes manibꝰ Con meliora ſūt ſpūaliatꝑalibus. ergo nō eſt p̄termittēda p̄dicatio vel or̄o ꝓpter oꝑationeꝫ ℟nſio. qͣꝫuismeliora fint non tn̄ fine his expediri poſūt Tum etſi p̄dicatio vel oracō n̄ ſit ꝓpt̓hoc dimittēda horis oportunis poteſt tn̄nt̓mitti. Itē ſuꝑ illud ne ꝙͣ veſtrū gr̄aiareꝰ glo. aliquid accipiēdo. Con hͦ eratebitu ergo nō grauamē. Enſio qͣꝫuis nōſſet grauamē ẜm veritatē eſſet tn̄ ẜm qͦūdā reputationē. Itē ibidē opponit̉ ſicil̓. iiij. vicit̉ ꝙ philippēſes ſemel ac bisniſerūt ei theſſalonicā ergo nō habebatnc̄ce oꝑari ℟nſio imo qꝛ illud nō ſufficieat. Iteꝫ ſuꝑ illud tāqͣꝫ pr̄. glo. tāto affectu qͣꝫto pat̓ filios Con maior ē affectꝰgracie qͣꝫ nature qꝛ gracia vincit naturānſio vel loqͥtur de pr̄e ſpūali vel fit ꝯꝑaio in genere non preciſe.deo et nos gr̄as agiꝰ deo. Suꝑiꝰ conmauit eos ꝯmēorādo eis labores eoꝝzēs gracias pͥmo ſuꝑ hoc ꝙ verbū deiigne ſuſceperūt. ẜo ſuꝑ hoc ꝙ ꝓpter ꝟu ml̓ta ſuſtinuerūt ibi vos eī imitatoresnprima on̄dit. prīo cui gr̄as agit quiaeo. ſcd̓o qn̄ quia ſine ītermiſſione. t̓cioe quo ibi. qm̄ cū accepiſſetis. Dicit eroiō. q. ita vocauit vos in regnuꝫ ſuuꝫ etloriā iō qꝛ vocauit et vos gr̄as agiꝰ nōlū diciꝰ d̓o qͦ vos vocauit fine īt̓miſſioQm̄ cū accepiſſetꝭ. ne horaꝝ certaꝝdic on̄dit de quo gr̄as agit qꝛ de hoc ꝙbum dei digne ſuſceperūt. prīo audiēdocredēdo ibi. accepiſtis illd̓. t̓cio coopeādo ibi. qui oꝑantur in vobis. Dic̄ ergo ita gracias agiꝰ qm̄ cū accepiſſetꝭ vl̓vocauit inquā qd̓ inde apparet qm̄ cū accepiſſetis a nobis vt mīſtris n̄ vt autoribus math̓. x. Nō enī vos eſtis qͥ loqͥminiſꝫ ſp̄s ⁊cͣ v̓bū auditus dei .i. ꝟbuꝫ dei ſoloauditu vl̓ ꝟbū ī qͦ deꝰ audit̉. luc̄. x. qͥ vosaudit me audit. vel ꝟbū qd̓ a d̓o loquētein vob̓ audiuiꝰ gal̓. i. neqꝫ eī ab hoīe accepi illud neqꝫ didici ſed ꝑ reuelacōnē rē p̄saudiā quid loqͣtur ī me dn̄s deus ⁊cͣ. Dicit̉ aūt ꝟbū p̄dicationis verbuꝫ dei

quia ꝓcedit a deo efficienter. p̄s. dn̄s dabit verbū euāgelizantibꝰ virtute multa. De deo material̓r yſa. lix. ſpiritꝰ meusqͥ eſt ī te et verba mea que poſui. Secūdū deū formaliter luc̄. v. p̄ceptor ꝑ totaꝫnoctē. labora. nich̓. ce. in verbo aut t. Propt̓ deū finaliter. ij. coꝝ. ij. nō eī ſumꝰſicut plurimi adulterantes verbū dei. ſedex ſinceritate. ſic̄ in deo corā deo loqͥmur Accepiſtꝭ. illd̓. Hic on̄dit ꝙ ſuſceper̄tꝟbū dei credēdo. vbi tāgit pͥmo aſſenſuꝫfidei cū dicit. accepiſtis. ſcd̓o firmitatē aſſenciēdi cū addit. nō vt ꝟbū hoīm. Dicit ergo cū accepiſſetꝭ. inquā audiēdo accepiſtis illud corde credēdo nō vt ꝟbumhoīm .i. vt ꝟbuꝫ dubiū et ſuſpectuꝫ. ſicutſolet eſſe verbū humanū quia omnis homō mēdax. ſed ſicut vere ē ꝟbum dei. i. ficut verbū certiſſimū a d̓o qui nō mētiturtraditū .i. coꝝ. xiiij. ſi qͥs ꝓph̓a videt̉ eē inter vos aūt ſpūalis ꝯgnoſcit q̄ ſcribo vob̓qm̄ dn̄i ſunt mādata. dei inquā qui oꝑat̉qͦtidie bona opera in vobis. qui credidiſtis In oībus quidē oꝑatur deꝰ general̓roꝑa nature Io. xv. ſine me nihil poteſtisfacere ſꝫ in ſāctis ſpecialit̓ oꝑa gracie yſaxxvi. oīa opera noſtra oꝑatus es ī nobis. Nondū ꝙ ꝟbuꝫ dei differt a verbis hominū in vij cōditionibꝰ. Prīo in veritate. eſt autem deꝰ verax om̄is auteꝫ homomendax ℟o. iij. Iac̄. i. voluntarie genuitnos verbo veritatis Secūdo in īmutabilitatē quia nō ē deꝰ quaſi homo vt mēciatur. nec vt filiꝰ hōis vt mutetur numeri. xxiij. Math̓ xxiiij. Celuꝫ et terra tranſibūt ꝟba autē mea. In ſpiritualitate qꝛqui de terra ē de terra loquit̉ qui de celo.Io. iij. ioh̓. vi. verba q̄ ego loquor. ſpūs. In virtuoſitate Math̓. vij. docebat eostanquā poteſtatem habens et n̄ ſicut ſcribe et phariſei. Math̓. viij. dic tantū verboet ſanabit̉ puer meꝰ. In ſuauitate. Unde verbis eius illecti quidam qui miſſi fuerant ad capiendum eum dixerunt nūqͣꝫſic locutus eſt homo. ſicut hic homo loqͣtur. Eccleſiaſtꝭ. vi. verbum dei. In vtilitate. Ioh̓. vj. domine ad quem ibimꝰ ꝟba vite eterne habes. Sed de homine dicitur. Eccleſiaſtes. vi. Uerba in perfectione. Eccl̓. xliiij. ml̓ta dicimꝰ et deficimꝰ in