¶ Prologus in epl̓as ad Coloẜ
Incipit Argumentum in epiſtolas ad coloſenſesAcillantes confirmauerūt ſermones tui etgenua tremētia cōfortaſti Iob. iiij. ¶ Duoſūt opera ſapiētis nonmentiri de quibus nouit. Mentientē autemmāifeſtare poſſe Ideo doctor ſapiēs Paulus hanc epiſtolā ſcribit colocenſibus Hieniꝫ ſūt Afiani ab aſin nomine q̄ eſt parsgrecie. hi non per apoſtolū ſed ꝑ eius diſcipulos erāt ad chriſtū cōuerſi et iaꝫ perarchippū in fide fundati ⁊ per epaphramin fide ſuſcepta poſtmodū confirmati. poſtea vero ſuperuenerūt pſeudo predicatores dicentes legalia ſeruāda cuꝫ fide xp̄ifidem vero chriſti fine legalibꝰ nō ſufficere mētientes Ideo colocenſes vacillātesfacti erant dubij quibus potius debebātcredere et quos ſequi Ideo apl̓s tanqͣmvir maioris auctoritatis et ſapiētie veritatem indicans et mentiētes manifeſtās oſtēdit quid tenere debeāt quia debent relīquere legalia et ſolam chriſti fideꝫ tenere⁊ hoc eſt qd̓ in ꝟbis ꝓpoſitis apoſtolo dicit̉ vacillātes ꝯfirmauerūt ſer. ⁊cͣ. ¶ Duo.n. mala incurrebant colocēſes ex doctrina pſeudo pͥmo dubietatē in eligēdo. ſecūdo debilitatē in reſiſtēdo Primū obſcurabat ꝯgnitiuā. ſecūdū corrupebat motiuāIdeo duo bona cōtra duo mala fac̄ apoſtolus quia cōfirmat veritatē cōtra dubietatē vt ei ꝯpetat illud qd̓ dicit̉. vacillātesꝯfirmauerūt ſermones tui. ꝯfortat virtute ꝯtra debilitatē. vt et ei ꝯpetat qd̓ ſeqͥt̉I genua tremēcia ꝯfortaſti. ¶ Circa veritatē cōfirmātē implicant̉ tria .ſ. veritatisꝯmūicabilitas in ſermonē. ꝯmūicabilitatis vtilitas ī ꝯfirmatiōe. vtilitatis neceſſitas in vacillatiōe. Sermo āt apl̓i ꝯfirmabat auditores vacillātes triplici d̓ cauſaquia erat ſermo veritatis. virtutis. ⁊ rectitudinis. ¶ Quia ſermo veritatis confirmabat in vero rōnem vacillantē de qͦſermone. ij. coꝝ i. ſermo meus ⁊ p̄dicatōmea nō fuit in illo eſt ⁊ non .i. ꝯtradictiofalſitatis ſꝫ fuit ī illo eſt .i. ſimplex ⁊ ſtabil̓ꝟitas. vn̄ impleuit illud qd̓ dc̄m ē Io. 14
ſanctifica eos ī veritate ẜmo tuus ꝟitaseſt. ¶ Quia ſermo ꝟtutis ꝯfirmabat ī bono volūtatē vacillantē de quo ſermone .i.coꝝ. ij. ſermo meus ⁊ p̄dicacō mea nō inꝑſuaſibilibus hūane ſapiencie ꝟbis ſed īoſtēſione ſpiritꝰ et ꝟitatis ꝓuer. viij. iuſtiſūt omnes ſermōes mei nō eſt in eis prauū qͥd ¶ Quia ſermo rectitudīs ſiue fimplicitatis ꝯfirmabat in recto intēcionemvacillantē de quo ſermōe infra. vlt̓. Orantes pro nobis. vt deꝰ aperiat nobis hoſtium ſermonis ad loquēdū miſteriū chriſtivt manifeſtem illud ita vt oportet me loqͥDe his tribꝰ Eccl̓es vlt̓. q̄fiuit verba vtilia et conſcripſit ſermones rectiſſimos acveritate plenos ¶ Sequit̉ Et genua trementia confortaſti Tremor .n: poteſt exurgere in aliqͦ triplici de cauſa aut ex dubio finis euētū ſic tremit reus corā iudiceſic pugil in bello Ideo p̄s. timor ⁊ tremorvenerūt ſuper me ⁊ ꝯ. Et ecc̄a. tremēs factus ſū ego et timeo dū. 2eͣ. Aut ex hoſtiūincurſu. ſic tremit colūba viſo accipitreIudith. v. oīs exercitus holofernis ſolotremore et metu agitati fuge p̄ſidium ſumūt. Aut ex noticie defc̄u ſic tremit diſcipulꝰ corā magiſtro Iob. vij. In horroreviſionis nocturne ⁊cͣ. ⁊ poſt pauor tenuitme ⁊ tremor Cōfortauit ergo eos tripliciter contra tria predicta Primo ſalutē ꝓmittendo ꝯtra dubietatē finis. vnde īfraiij. mortui .n. eſtꝭ. ⁊ vita vr̄a abſcōdita eſtcū xp̄o ī deo. cū āt chriſtus apparuerit ⁊cͣvnd̓ ei ꝯpetit qd̓ dicit̉ zacha. x. ꝯfortabodomū Iuda et domū ioſeph ſaluabo Secūdo arma mīſtrādo ꝯtra incurſū hoſtium .ſ. pſeudo vn̄ infra. iij. Induite vos ficut electi viſcera miſericordie benignitatē⁊cͣ. vnd̓ eph̓. vi. ꝯfortamī in dn̄o et in potētia ꝟtutis eiꝰ et induite armaturā deiTercio ſapīam infūdēdo cōtra defectumartis vn̄. jͣ. ij. nemo vos ſeducat volens īhūilitate et religione angelorū ⁊eͣ. de haccōfortacōe. ecc̄i. vij. ſapiētia cōfortauit ſapiētē ſuꝑ. x. prīcipes ciuitatis. felix p̄latꝰqui ſubditos ſic cōfirmat. intellectu .ſ. invero. affectū ī bono. intētōem in recto ſermone ꝟitatis ꝟtutis et rectitudīs. ſic tremētes ꝯfortat contra malū. ſalutē ꝓmittēdo. arma miniſtrando. ſciām infūdēdo