Capitulum. iiij.
Ad Philippū
fidelis intra in gaudiū domini tui¶ Hoc gaudiū oſtendunt glorioſum¶ Aſpectus gratiſſime pulcritudinis ſi delectabile eſt ocul̓ videre ſolē ſiue creaturarū pulcritudinē qͣꝫtū delectabiliꝰ erit vide̓pulcritudinē īcreatā Iō ꝑsͣ letificab̓ eosin gaudio cuꝫ vultu¶ Amplexus ſūme dulcedīs Si amplexusſponſi delectat ſponſā qͣꝫtū plꝰ amplexꝰ d̓iqui eſt ſplendor lucis eterne delectat aīaꝫIō apo. xix. Gaudeamꝰ ⁊ exultemus ⁊ demus gloriā deo qꝛ venerūt nuptie agni ⁊vxor agni p̄parauit ſe Felix qui p̄t dice̓ leua eius ſub capite meo et dextra il¶ Expulſus oīs inquietudīs Si gaudet qͣde vno ſtulto ſe libe̓at qͣꝫtū gaudebit qͥ deoībus et ſtultis et ſtulticijs liberabit̉ Id̓oyſa. xxxv. Gaudiū et leticiā obtinebūt ⁊ fugiet dolor et gemitus qꝛ abſterget deꝰ ⁊cͣApo. xxi¶ Obtentus eternus eterne beatitudīs. fiquis gaudet de ꝯuiuio qd̓ tn̄ nō durat niſi ꝑ dimidiā diē quātū gaudebit de conuiuio eterno Io. xvi. Iteruꝫ gaudēte vos etgaudebit cor veſtruꝫ et gaudiū veſtrū nemō tollet a vobis Hoc ē plenum gaudiuꝫde quo Io. xvi. petite et accipietis vt gaudiuꝫ veſtrū ſit plenū felix triſticia in labore p̄ſentis penitencie q̄ in illud gaudiumcōuertetur. Io. xvi. Uos āt cōtriſtabimiſed triſticia veſtra vertet̉ in gaudiū Appetendū gaudiū vbi rationabilis videbit primā pulcritudinē Cōcupiſcibilis amplexābitur ſummā dulcedineꝫ Iraſcibilis tenebit omnimodā quietē Totus hō eternaꝫbeatitudinem¶ Hic querit̉ ſuꝑ illud refloruiſtis glo. vtmemores apl̓i ſui fructus ei mitterent inorreo celeſti condendos. Con nullus fructus terrenus in celeſti orreo condi pōt.℟o veꝝ eſt de fructu ꝑ eſſenciā ſꝫ p̄t ꝑ efficaciā .ſ. ꝑ meritū ¶ Itē ibidē alia littera īpullulaſtis glo. a ſil̓i arborū qͥa ſterilitatearuerāt ergo gratiā amiſerant ergo mortaliter peccauerāt Con ſtatī excuſat eos.qꝛ occupati fuerāt ℟o nō aruerāt ſimpl̓rqͦ ad habitū gr̄e ſꝫ ẜm qͦd .ſ. ad hunc actūgr̄e qꝛ aliquādiu diſtulerāt paulo ſb̓uenire ¶ Itē ſuꝑ illud nō ꝓpter penuriā gloſaon̄t ꝙ non fuit cā in hͦ oꝑe. gaudꝫ ſꝫ ꝓpt̓
ꝓfectū alioꝝ Ton magis debebat de ſuogaudere ℟o quāuis magis gauderet d̓⁊fectu ſuo ſpūali qͣꝫ alioꝝ minus tn̄ de ꝓfectu ſuo tꝑali qͣꝫ de ſpūali alioꝝ. ¶ Itē ſuꝑillud ſcio penuriā pati glo. nec de penuriacōtriſtor nec de abūdancia exulto Cōtranaturale eſt de morte triſtari Ergo et dedefectibus inducētibus mortē. ℟o glo. loquitur de triſticia rationis nō ſenſualitatis ¶ Itē ſuꝑ illud veruntamem vos benefeciſtis glo. quātū ad vos id qd̓ iuſtum ēfacientes Con aut tenebantur ei mittereaut nō ſi ſic ergo nō mittendo mortaliterpeccauerūt ſi nō ergo opus mīe non iuſtiefaciebāt ℟o quādiu impediti erāt nō tenenebant̉ poſtea tenebantur vel dicendumꝙ etſi tenerentur erat tn̄ hoc opus iuſticiegeneralis n̄ ſpecialis. ¶ Itē nulla eccīa mͥꝯmunicauit. Con. ij. coꝝ. xi. alias eccīasexpoliani ⁊cͣ. ℟ō nō intelligit vniuerſalit̓ſꝫ in pͥncipio euāgelij Ul̓ ibi ponit pluraleꝓ fingulari ¶ Itē theſſalonicā mͥ miſiſtisergo licet a p̄lato ꝓcurationē ab vna eccleſia recipere aliā viſitādo Conſeminanti ſpūalia debent̉ carnalia ergo vbi non ſeminat ſpūalia nō debet metere carnalia.℟o ſi eccīa quā vifitat nō ſufficit p̄lato admoderatā ꝓcurationē licet ei ꝓcurationē accipere ab alia eccīa Ita tamē ꝙ ꝑ ſevl̓ ꝑ aliū tunc vl̓ alias ſeminet ibi ſpūaliavl̓ dicēdū ꝙ licet gratꝭ. oblata recipe̓ ſicutpaulus faciebat ſꝫ nō cōpellere. ¶ Itē ſuꝑillud nō reqͥro datū glo. nō tā gaudet ſb̓uentū eſſe ſue neceſſitati quā illoꝝ cōgratulat̉ fecūditati Con plus debebat ſe qͣmalios diligere ℟o plꝰ debebat diligere animā ſuā qͣꝫ alioꝝ ſꝫ nō plꝰ corpꝰ ſuū qͣꝫ animā alioꝝ ¶ Itē ſuꝑ illd̓ gr̄a dn̄i cū ſpirituvr̄o glo. cū rōe vr̄a Con gr̄a reſpicit magis voluntatē qͣꝫ rōem ℟ō rationē accipitcōmuniter ꝓ tota ꝑte rōnali nō ſpēaliterꝓ ꝑte cognitiua¶ Explicit cpl̓a ad philippēn.