Druckschrift 
Postilla super epistolas Pauli
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad Philipp.Ca. ij.

Hic ſubdit p̄miū gl̓ificatiōis ⁊ ꝯfeſſiōiſin fine qͣm ꝯfeſſiōem fore innuit generalēqꝛ oīs lingua. euidētē qꝛ cōfiteatur. ꝟaceꝫqꝛ dn̄s ih̓s Dicit ergo in noīe ih̓u omnegenū flectat̉ ⁊ tādeꝫ in fine oīs lingua hominū ⁊ āgeloꝝ bonoꝝ ⁊ maloꝝ ꝯfiteaturſponte vel inuite. Multi .n. negāt mō qͦ tc̄inuiti ꝯfitebūtur Dan̄. vij. Ois populus⁊ tribus et lingue ẜuiēt ei In ſignū huiustitulꝰ crucis ſcriptꝰ eſt in t̓plici lingua pͥncipali hebraica greca ⁊ latina Io. xix. Cōfiteat̉ dico qꝛ dn̄s ih̓s xp̄us in gl̓ia eſt deipatris .i. eandē gl̓iam hn̄s cū pr̄e ſcd̓m diuinā naturā qd̓ negat arriꝰ vel in gloriaeſt dei patris .i. in pocioribꝰ bonis patrisſcd̓m naturā hūanā Mar. vltꝭ. Dn̄s qͥdeꝫih̓us aſſumptꝰ eſt in celum et ſedee ad dexteram deiUtaqꝫ fr̄es mei kmī Poſtqͣꝫ monuit imitari xp̄m Hic ponit imitādi modū. vbi primo admonet modū debitū. Scd̓o remouet modum indebitū ibi Oīa āt facite ſn̄murmuratiōibus In pͥma prīo monet vtſemꝑ obediant Scd̓o vt reuerēter timeātibi cum metu ⁊ tremore Tercio ſubdit qͣre timere debeant ibi deꝰ .n̄. eſt qͦ oꝑat̉ Inpͥma noͣtur triplex ꝯditio obedie perfectePrio materia debita vt in bonis obediat̉hi fr̄es kmi. ꝓmptitudo ꝯtinua vt ſemperobediat̉ ibi ſicut ſꝑ. Intentio rc̄a. vt ꝓpt̓deum obediat̉ ibi non in pn̄cia mei Dic̄ergo Itaqꝫ q. ita xp̄s ꝑ hūilitatē ⁊ obediēciā meruit exaltari Itāqꝫ fr̄es mei in fide.kmi in dilectiōe. ſicut ſemꝑ obediſtis deo.ſ. ⁊ mihi Ita ⁊ nunc ſup̄. nō in pn̄cia meitm̄ Eph̓. vi. Non ad oculū ẜuientes quafihoībꝰ placētes Sicut illi qui oī oꝑa ſua faciunt vt videātur ab hoībus Mat. vi. Sedmulto magis nūc in abſencia meā qꝛ magis neceſſe eſt cum metu animi ⁊ tremoācorꝑis Ecc̄. xviij. Hō ſapiens in oībꝰ metuit Ur̄am ſalutē pͥncipalit̓ ⁊ poſtmodūalienā oꝑamī .i. bonis oꝑibꝰ ꝓcurate Iovi. Oꝑamī nō cibū qui perit ⁊cͣ. Cū mētudico ⁊ tremore qꝛ nō in vobis eſt operariſaluteꝫ vr̄am. ſꝫ in dn̄o Deus .n. eſt qͥ operatur in vobis ⁊ velle bonum ⁊ ꝑfice̓. Operat̉ inquā pro ſua bona volūtate nō noſtris meritꝭ. Ergo deus nobis oꝑ at̄ vtilit̓qꝛ in nobis. integraliter qꝛ velle ⁊ ꝑficere

liberal̓r qꝛ ꝓ bona ſua volūtate Hic q̄ritur ſuꝑ illud ſuꝑioēs ſibi inuicēgl. digniores apud deum Con vir bonꝰ n̄pt peccatorē notoriū. eſtimare ꝟs digniorem ſe apud deum ℟o. qͣꝫuis non poſſit r̄putare digniorē ſimpl̓r p̄t tn̄ in aliquo velmanifeſto vel occulto Itē ſuꝑ illud quicū in forma dei eſſꝫ gl. non dico accepiſſꝫCon qͥdquid habet accepit a pr̄e. vn̄ ſeqͥtur donauit illi nomē ⁊cͣ. ℟o. accepit ab etdo ſꝫ non in tꝑe Itē ſuꝑ illud nō rapināarbitratꝰ eſt glo. nō vſurpauit eqͣlitatemvt diabolꝰ ⁊ pͥmꝰ homo Con nihil p̄t cogitari equale deo ſcd̓m Anẜ. ergo nec appeti Itē .i. thi. ij. Adā nō eſt ſeductꝰ glo.in hoc ꝙ appecierit eē equalis. ℟o. qͣꝫuiseqͣlitas dei oīmoda ſiue vl̓is non poſſit cogitari eqͣlitaſ tn̄ qͦ ad aliqͥd p̄t Ad alid̓ ℟opͥmꝰ homo non ſupponit ibi ꝓ pͥmo viroſꝫ ꝓ pͥma muliere Itē in ſil̓itudinē hoīmfactus Con nihil eſt illud cui eſt ſimile ergo xp̄s nō ē homo ℟o. duplex ſimilitudoimitatōis ſiue rep̄ſentatiōis ⁊ comparticipatiōis de pͥma verum eſt qͦd opponiturnon de ſcd̓a Itē habitu inuētꝰ vt homoCon ergo homo de xp̄o p̄dicat̉ ſcd̓ꝫ accidens non ſcd̓m ſubſtanciā ℟o. xp̄s ſcd̓mhitum dicit̉ homo nō ꝓprie ſꝫ ſil̓itudinarieHumanitas .n. xp̄i in hoc habuit ſil̓itudinē habitus ſcd̓ꝫ qͦd pͥus exiſtenti aduenit⁊ mutata eſt non mutauit habētem Itēibidē glo. cibus adueniēs amittit ſpeciemſuā ⁊ in corpus ꝟtitur Co̓n. Mat. xv. Oēqͦd in os intrat in ventrē vadit ⁊cͣ. ℟o. ītelligendū eſt omne .i. de oī aliqͥd. Itē ibidēglo. quedam ſic accedunt ꝙ nec mutantnec mutantur vt anulus Contra digitusde non anulato fit anulatꝰ ergo mutatus℟o. hec fiunt fine mutatiōe ſb̓ſtācie ſui vl̓alterius Circa ip̄m .n. eſſe anuli fit mutatio quo ad ſitum. ſꝫ non quo ad ſubſtāciāvel formam aliquā abſolutā. Sic .n. intelligendū eſt qͦd dicit glo. ꝙ anulꝰ n̄ mutat̉ Item ſuꝑ illud ꝓpter qd̓ ⁊ deus exaltauit gl. vt in reſurrectione clarificaret̉ pͥushūiliatus eſt in paſſione. hūilitas claritatis eſt meritū Con ab inſtāti ꝯceptōis totum meruit quicqͥd mereri potuit ℟o. duplex ēp̄miū Eſſenciale. hoc ꝯſiſtit penescaritatē. ⁊ accidentale hoc confiſtit penes