Capitulū xij.

Ad Corinth̓. ij.

gloriabor in infirmitatibus meis non vnatantū. ſꝫ pluribꝰ vt ſic ſuſtineamꝰ voluntarie. iocūde. et integre Ro. v. nō ſolū aūt. ſꝫet gl̓iamur in t̓bulationibꝰ vt ſic inhabitꝫin me virtus criſti .i. gratia in me cōſūmet̉⁊ perficiatur.¶ Propter qd̓ placeo mihi. Hic oſtēdit ꝙin t̓bulatōe delectat̉. vbi tāgit paciētie fuecām qͦdruplicē formā ibi. placeo. efficiēteꝫmihi. materiā ibi. in infirmitatibꝰ. finē ibipro xp̄o. Circa materiā tāgit. v. genera t̓bulationū. que ſic diſtinguūtur. oīs t̓bulatio orit̉. aut ex defc̄u boni. ſiue corꝑal̓. ſiceſt infirmitas. ſiue tꝑalis. ſic eſt nc̄itas. ſiue mētalis. ſic eſt anguſtia. aut ex effectumaloꝝ. fiue verboꝝ. ſic cōtumelia. ſiue factorum. ſic ꝑſecutō ¶ Dicit ergo ꝓpter qd̓qꝛ .ſ. tāta eſt vtilitas t̓bulationū placeo m.i. mecū delector nō ſolū apd̓ alios gloriorIn infirmitatibꝰ corpoꝝ. in ꝯtumelijs ꝟborū. in nc̄itatibꝰ .i. penurijs reꝝ. in ꝑſecutiōibus .i. in fugatōnibꝰ de loco ad locummath̓. v. beati qui ꝑ̨̄ſecutionē patiunt̉ ⁊cͣ.in anguſtijs aīorum ꝓ xp̄o .ſ. illatis et toleratis. glo. Io. xv. Felix iniuria cuiꝰ deuseſt cauſa. et recte in his gl̓ior ⁊ delector cū.n. infirmor exteriꝰ in corꝑe. tūc potens ſūinteriꝰ in mēte. ſic̄ debilitatio vniꝰ hoſtis.fortificatio alteriꝰ. caro aūt eſt hoſtis ſpiritus Galat. v. caro coneupiſcit ⁊cͣ.¶ Factus ſū īfipiēs. Hic poſt ſuā ꝯmēdatōne̓ et humiliationē. Ponit ꝯmēdatiōis ſuehūane excuſationē. Ubi pͥmo on̄dit ꝙ abeis ꝯmēdari debuit. ſcd̓o ꝓbat hoc ꝑ hocꝙ nihil minus eis qͣꝫ ceteri apl̓i fecit ibi. nihil .n. minꝰ feci. tercio ꝙ etiā plura eis exhibuit ibi. qͥd eſt .n. qd̓ minꝰ. In pͥma tangit tria. pͥmo infipiētie ꝯmendātis ſe apparentiā. ſcd̓o ꝯmēdationis excuſationē ibi.vos me coegiſtis. tercō exeuſatiōis ſpecificationē ibi. ego .n. debui ¶ Dicit ergo fcūsſum .i. factus videor infipiens. ſꝫ vr̄a culpavos me coegiſtis. qͦ .ſ. vituperatꝭ. me cū deberetis apd̓ pſeudo ꝯmēdare ego .n. a vobis debui ꝯmēdari. ſicut bonus p̄latus aſubditis. qd̓ qͦa nō feciſtis coactꝰ in laudēmeā ꝓrupi. Argumentū eſt hic ꝙ ſubditidebent laudare bonos p̄latos Eccleſiaſtꝭ..xliiij. Laudemus viros glorioſos ⁊cͣ.¶ Nihil .n. minꝰ faci. Hic oſtendit ꝙ nihil

eis fecit minꝰ ceterꝭ. apl̓is. vbi pͥmo ꝓponit̉hoc eſſe verū. ſcd̓o ꝓbat hoc ml̓tiplicitateſignoꝝ ibi. et ſignis ¶ Dicit ergo ita merito debui ꝯmēdari nihil .n. minꝰ feci vobisſupͣ. ab his .i. quā hi vel ab his tūc remotiqui ſunt ſupͣ modū meū .ſ. apoſtoli ſicut videtur quibuſdā. ſꝫ licet eſſet poſterior tempore nō tamen dignitate. Nam et eriſtusIohāne baptiſta poſte̓ior fuit temꝑe nontamē dignitate. ẜm glo. ⁊ vere nihil minꝰfeci. quia etſi ſuꝫ tā nihil ſicut dicunt pſeudo. et ſicut dicitis. tamē ſigna apoſtolatꝰmei que me deſignāt eſſe apoſtolum criſtifacta ſunt per me deo aucͣtoe̓. ſuper vos .i.in vobis. vel ſuꝑ vos .i. ſuꝑ merita veſtra.ſ. plus qͣꝫ digni fitis. hec aūt ſunt figna. qꝛſup̄. fui īter vos ī om̄i paciētia t̓bulationūProue. xix. doctrina viri ꝑ paciam noſcit̉et ſignis ⁊cͣ. Iſta. iiij. ſigna .ſ. pacientia. figna. ꝓdigia. et virtutes diſtinguūtur fic.Signa apoſtolatꝰ. aut ſūt in ſuſtinēdo ſicpaciētia. aut in operando. et hoc vel ope̓amirabilia. ſiue minora. ſic figna. fiue maiora pro digia vl̓ opera moralia. ſic virtutes¶ Dicit ergo in ſignis .i. minoribus miraculis et prodigijs .i. maioribus miraculis⁊ virtutibuſ anime .ſ. caritate caſtitate humilitate et huiuſmodi. Uel ſic ī fignis. ideſt miraculis aliquid ſignificantibus. et hreſpectu cuiuſlibet temporis et prodigijsid eſt miraculis aliquid ſignificantibus reſpectu futuri temporis et virtutibus. id eſtquibuſcunqꝫ miraculis generaliter. vt ſcilicet. virtutes fit genus ad figna. et ſignaad pro digia. Uel ſie in virtutibꝰ. id eſt miraculis. ẜm naturam. vt eſt curatio morborum per impoſitionē manuuꝫ. que quiſdem curabiles erant per naturā. ſed nonita cito ⁊ ſignis et prodigijs. id eſt miracūlis contra naturaꝫ. ſed figna ſunt miracūla minora. vt illuminatio cecorum. prodigia miracula maiora. vt reſuſcitatio mortuorum.¶ Quid eſt .n. qd̓ minus habuiſtis. hicoſtēdit ꝙ eis plura fecit qͣꝫ ceteri apoſtoli.Ubi pͥmo on̄dit ꝙ eos aꝑte accipiēdo eorū bona non grauauit. ſcd̓o ꝙ nec grauare ꝓpōit ibi. ecce ego c̓tio hoc pararꝰ ſu venie̓. t̓tō ꝙ nec ꝑ aliū occl̓te decepit ibi. ſedeſto ego vos n̄ grauaui In prīa prīo ꝓpdie