Ad Corinth̓. ij.

Capitulū xij.

cipit principatus ꝓ v̓tutibus et ecōuerſofimil̓r glo. magr̄i ¶ Itē que nō licet hōi loqui Con licet loqui de t̓nitate et vnitate qͣnihil ſuꝑius ⁊ ineffabiliꝰ ℟o. quāuis hocpoſſit hō loqui de t̓nitate ꝓut videt̉ ꝑ ſpeculū et in enigmate nō tamē ꝓut videturfacie ad faciē ¶ Itē querit̉ aut paulꝰ retinuerat qd̓ vidit aūt nō. ſi retinuerat. ergo dēcere poterat. ſi nō ergo ei īiuria facta eratquia ſine culpa beata viſio ei ablata erat.Reſponſio. retinuerat quo ad rem ſcitaꝫ.ſed nō quo ad modum ſciendi nec tamennarrare poterat. qꝛ ml̓ta poſſūt ſciri q̄ nōpoſſūt dici ſic̄ patet in iubilo nec īiuria fuit ei facta. qꝛ viſio fuerat ei ex gr̄a ſpecialicōceſſa in actu ad guſtandū nō in hītu adhn̄dū in p̄miū ¶ Itē qualiter retinuit aut.n. ꝑ eēntiā aūt ꝑ ſiml̓itudinē. ſi ꝑ eēntiaꝫergo adhuc ꝑ eſſentiā deū videbat. ſi ꝑ fimilitudine. Cd̓n n̄ ꝑ ſil̓itudinē deū vidēat℟o. retinuit ꝑ ſil̓itudinē nō tamē hītā qn̄res p̄ſens erat. qꝛ tūc nc̄aria nō erat. ſꝫ inreceſſu viſionis infuſā ⁊ relictā.¶ Et ne magnitudo reuelationū Superiꝰpoſuit ſuā ꝯmēdationē. Hic pōit poſt reuelatōes hmōi ſuū a deo hūiliationē. vbi on̄dit pͥmo quātū hꝰ mōi hūiliatio ſit nc̄ariaſcd̓o quā vtilis ⁊ frc̄uoſa ibi. ꝓpter qd̓ dominūter rogaui. qꝫ fibi grata et acceptaibi. libent̓ ergo gl̓iabor In pͥma prīo tangit elationis ꝑiculū. ſcd̓o huilitatis remediū ibi. datꝰ eſt mͥ ſtimulus ¶ Dic̄ ergo etne. q. talia vidi et tl̓ia mͥ reuelata ſūt. et nemagnitudo reuelationū Reul̓onū dic̄ pl̓aliter ꝓpter duplicē eiꝰ raptū .ſ. vſqꝫ ad terciū celū et in ꝑadiſū Magnitudo dic̄ qͥa inhmōi reul̓onibus vidit altitudinē dīne potētie. ꝓfunditatē dīne ſapientie latitudinēbonitatis. ⁊ lōgitudinē et̓nitatis. ẜm illd̓Eph̓. iij. vt poſſitis cōprehēdere cū oībusſāctꝭ. q̄ ſit lōgitudo latitudo ſublimitas etꝑfundū. ne ergo magnitudo r̄uelationūextollat me occ̄onalit̓ in ſuꝑbiā Augꝰ. cetera vicia in malefactꝭ. valēt. ſuꝑbia ſola ībn̄ficijs cauēda ē. datꝰ ē mͥ a deo .ſ. ſtimulus carnis mee grauis .ſ. dolor vel late̓isylliaca paſſio ẜm qͥſdaꝫ vel capitis vel ſtimulꝰ carnis .i. tentatio libidinis .ſ. de theca ꝟgine carnē ſuā ſtimulās ſtimulꝰ dicoagelꝰ ſathane .i. angelꝰ malignꝰ miſſꝰ a

ſathana ad meā ſb̓uerſiōeꝫ. ſꝫ a d̓o ad hūilitatis cōſeruationē In hoc aūt qd̓ diciturāgelꝰ ſathane īnuit̉ ꝙ etſi ille ſtimulus fittentatio libidīs. nō tn̄ erat pcc̄m qꝛ eſt tentatio ab hoſte nō a carne. tentatio .n. exterior cui nō cōſentit̉ nō eſt pcc̄m licet interior ẜm Gregꝭ ſit pcc̄m veniale. etiāſi noncōſentiat̉. ſtimulꝰ dico qͦ me colaphizet .i.ad hoc datꝰ eſt vt me affligat ⁊ ſic repͥmatomnē motū ſuꝑbie.¶ Propter qd̓ ter dn̄m rogaui. Hic on̄ditqꝫ vtilis ſit huiliatio ⁊ fructuoſa. qꝛ ꝟtusin īfirmitate ꝑficitur. vbi narrat apl̓us occaſionē huiꝰ or̄onis ſue. prio frequētiā qͥater dn̄m rogaui. ſcd̓o materiā qꝛ vt diſceveret ⁊cͣ. t̓cio reſpōſionē ibi. et dixit mihi.qͣrto reſpōſiōis cām ibi. nā ꝟtus ⁊cͣ. ¶ Dicit gͦ propt̓ qd̓ qͥa .ſ. grauit̓ affligebar egoſupͣ. timēs timore hūano. ter .i. multociesfinitū ꝓ infinito dn̄m rogaui vt diſcederꝫa me ſtimulꝰ ille. ſicut īfirmꝰ cuius plageſu ꝑponit̉ emplaſtrū mordax rogat medicū vt amoueat illud.¶ Et dixit mihi. Ecce grata reſpōſio. Tūꝓpter reſpōdentem qui dixit mͥ. Tum proter reſpōſionē ibi. ſufficit. vbi innuit̉ qͣdrūplex cōditio diuini adiutorij .ſ. qꝛ ſufficiēsibi. ſufficit. qꝛ expediēs ibi. tibi ſcꝫ colaphizato qꝛ placēs ibi. gracia qͥa excellens ibi.mea ¶ Dic̄ ergo et dixit mͥ dn̄s .ſ. ſicut bonus medicꝰ melius mihi ꝓuidens ſufficittibi gr̄a mea. quaꝫ .ſ. in tāta abūdācia dedi tibi. vt ꝑ eā poſſis et viſiones vide̓. et t̓bulatōes tolerare Augꝰ nimis eſt auarꝰcui nō ſufficit deꝰ Nā. q. nō dabo qd̓ petisquia nō eſſet tibi vtile Nā ꝟtus in infirmitate ꝑficit̉ quia dū certat et vincit roboratur et auget̉ Iac̄. tribulatio paciētiā opeatur paciēcia aut opus ꝑfectū habet¶ Libēter ergo gloriabor. Hic oſtēdit qͣmgrata ſibi ſit humiliacio et accepta. Primo quia in ea gloriat̉. ſcd̓o quia in ea ꝯdelectat̉ ibi. propter qd̓ placeo. tercio qꝛ pereā roborat̉ ibi. cū .n. infirmor. gl̓acio reſpicit ꝓximū delectatio ſe ip̄m. roboracio deum In prima circa t̓bulatiōes tangit t̓aſuſtinēdi modū. quia libenter. obiectum.quia ī infirmitatibus. ꝯmodū quia vt inhabitet ¶ Dicit ergo igitur. quia ſcꝫ ꝟtusin infirmitate ꝑficitur libenter non inuitꝰ