Capitulū. xij.

Ad Eoꝝ.

.l.

eſt datiui caſus ⁊ nemo p̄t dicere dictiōeꝑfecta corde .ſ. ore ⁊ oꝑe dn̄s ih̓s ꝯfitēdo.ſ. ip̄m ſaluatorem ⁊ dn̄atorē niſi in ſpūſācto id eſt ꝑ ſpūmſcūm a quo eſt omne verum ⁊ ſcd̓m Ambro. omne verū a qͦcūqꝫdicat̉ a ſpūſcō eſt.¶ Diuiſiones grārum ſunt. Hec eſt ſcd̓sꝑs pͥme ꝑtis. vbi on̄dit ꝙ ml̓tipler eſt donoruꝫ diuiſio qͣm tāgit. Primo cōiter ⁊ ingenerali Scd̓o ꝑ ꝑtes ⁊ in ſpeciali ibi vnicuiqꝫ āt datur In pͥma circa diuiſionē donorum in generali tangit Primo habitꝰdonorum gratuitorum Scd̓o effectꝰ adalteruꝫ ibi ⁊ diuiſiōes mīſtrationū Tercioeffectus homīs ad ſe ip̄ꝫ ibi ⁊ diuifiōes operationū Quarto autoreꝫ oīm ibi hec ātoīa ¶ Dicit ergo diuiſiōes q. hoc ē cōe oībus ꝙ nemo pōt vitare malum ⁊ facerebonū niſi ꝑ ſpūmſcm̄ Sed tn̄ nihilominꝰdiuiſiōes gr̄aꝝ ſūt .i. graduū eccleſiaſticorum. diuerſi enī gradus ſunt in eccleſia.idem āt ſpūs diſtributor graduū ⁊ ordinūUel diuiſiōes gr̄aꝝ ſunt id eſt diuerſorūdonorum gratuitorum Roͣ. xij. habentesoonatōes reͣ. Idem āt ſpūs dator oīm donoruꝫ qꝛ ip̄e eſt pͥmū donū in quo omniadona donātur Et diuiſiōes miniſtrationūſunt id eſt diuerſi effectꝰ gr̄e reſpectu aliorum Idem āt dn̄s filius dans ſingulis ꝓarbitrio ſuo ad quē ꝑtinet miſtratio luc̄.non veni miniſtrari ſed miniſtrare Et diuiiōes operationū ſūt id eſt diuerſi effc̄sgracie qͣꝫtum ad ſe Idem vero deus pat̓dator oīm qui eſt pͥncipium tociꝰ diuinitatis ⁊ cui appropͥatur potencia a qua exit operatio Dat āt hic intelligere apl̓s ⁊ vnitatem in eſſencia in hoc ꝙ dicit ideꝫ ſpūsdn̄s deus ⁊ trinitateꝫ in ꝑſonis in hoc ꝙtribus noībus vocat eos. qui deꝰ oꝑaturomnia in oībus. non oīa in ſingulis quianon omnia ſunt in ſingulis ſed oīa ſunt inomnibus vt qͦd non habet quis in ſe hēatin alijs¶ Unicuiqꝫ āt datur Hic ſubdit diuiſionēbonoruꝫ in ſpeciali circa qͣm diuiſiōem tāgit. Primo cauſam finalem ꝓ qua dant̉Scd̓o modū quo diuidūt̉ ibi alij quidembatur per ſpūm Tercio autorem a quo diuidunt̉ ibi hec autem omnia oꝑantur. ¶Dicit ergo vnicuiqꝫ q. dona ſunt diuerſa

ꝙ eſt qꝛ dantur non ſolum ad meritū ſingulare homīs ſed ad cōem vtilitatē ecclefie. vnicuiqꝫ enim datur manifeſtatō ſpiritus id eſt gracia. q̄ manifeſtat ſpūm ineēad vtilitatem eccleſie. datur .n. talentumnon vt reponatur ſicut fecit ſeruus piger.luc̄. xix. Sed vt cōmodet̉ vt .ſ. vnuſquiſqꝫſicut accepit graciam illam āminiſtret .i.ꝑe. iiij. Ergo ꝯfert deus cōiter ſine ꝑſonarum acceptione qꝛ vnicuiqꝫ. Liberalit̓ ſn̄venditiōe qꝛ datur Euidēter ſine ſiml̓ation qꝛ manifeſtatō ſpūs. vtiliter fine inordinatione qꝛ ad vtilitatem¶ Alij quidem datur Hic ſubdit modumquo dona diuidunt̉. vbi tangit dona. Primō ꝑtinēcia ad noue vite regimē. Scd̓oꝑtinēciā ad fidei ꝯfirmationē ibi alteri fides Tercia ꝑtinencia ad vtrunqꝫ ibi alijpph̓ia In pͥma tangit dona ꝑtinencia adregimen Primo vite ꝯtemplatiue. Scd̓ovite actiue ibi alij ſermo ſcīe ¶ Dicit ergoalij quideꝫ datur gratis per ſpūm. non ꝑmeritum ſermo ſapīe loquendi .ſ. d̓ ꝯtemplatione celeſtium qͦd ꝑtinet ad ꝯtemplatiuā Alij āt datur ſermo ſcīe loquendi ſcꝫde actione tꝑalium ⁊ hoc ſcd̓m eundemſpūm hec ſūt duo luminaria magna vt ſapiencia ſit ſicut ſol ſcīa ſicut luna¶ Alteri fides in eodē Hic tangunt̉ donaꝑtinencia ad fidei ꝯfirmatiōem ⁊ hec t̓afidei conſtans eloquencia minora vel mirabilia miracula ibi alij gracia ſanitatuꝫmaiora miracula ibi alij oꝑatio. ¶ Dic̄ ergo alteri fides id eſt conſtācia vel ẜmo fidei datur ſup̄. in eodē ſpū. fides .n. donuꝫeſt ſpūſſcī Augꝭ. poſſe credere natura eſt ōnium. ſed credere gracia eſt fidelium Alijgracia ſanitatum .i. curandi infirmos datur in vno ſpū Alij oꝑatio virtutū .i. miraculorum qͣ ſūt ꝯtra naturā¶ Alij pph̓ia Hic tangūt̉ dona ꝑtinēciaad vtrūqꝫ q̄ ſic diſtinguūtur Res difficilis eſt ad ꝯgnoſcēdum. aut ratione tꝑisquia ē de futuro ad qd̓ datur ꝓph̓ia. autrōe occultatiōis qꝛ eſt in alterius aīo adqd̓ datur diſcretio ſpūum. aut ratione loquele qꝛ eſt in aliena lingua ad qd̓ danturgenera linguarū. aut rōe difficultatis reidicte quia eſt obſcura ad qd̓ datur interp̄tatio ſermonū ¶ Dicit ergo alij ꝓph̓ia .i.