Ad Corinth̓. i.Capitulū vij.

fidelis. alter infidelis ibi. nam ceteris dicoego In pͥma prīo precipit vxori virū nō dimitte̓. ſcd̓o ſi dimiſerit ob cām fornicationis on̄dit ꝙ nō debet ſe alteri copulare ibiꝙ ſi diſceſſerit. t̓cio fiml̓r viro p̄cipit idembuare ibi. ⁊ vir vxorē ¶ Dicit ergo his autē. q. hoc cōſulo his qui nō ſūt ꝯiuncti mat̓monial̓r. his autē qui in mr̄imonio iūctiſunt. q. quodā vinculo. mr̄imoniū .n. eſt legitima ꝯiūctio maris et feīe. His inquā p̄cipio. non ego. quafi .ſ. hͦ p̄ceptū ex me adinuenerī. ſed dn̄s in propria ꝑſona p̄cipitMath̓. xix. qd̓ deus cōiunxit hō non ſeꝑetPrecipio inquā vxorē a viro nō diſcedereet ſubintelligēdū eſt excepta cā fornicationis. vn̄ Augꝭ. cā fornicatiōis qͣm criſtꝰ excepit hic tacet̉ qꝛ notiſſima eſt. hāc ſolamexcepit on̄s. ceteras oēs moleſtias iubꝫ ꝓfide cōiugij fortiter ſuſtineri math̓. xix. qͦcunqꝫ dimiſerit vxorē ſuā ⁊ aliaꝫ duxe̓it excepta cā fornicatiōis mechat̉. hoc aūt qd̓dicit̉ hic ẜm glo. Augꝭ. ītelligit̉ de contunctis mr̄imonial̓r quoruꝫ vterqꝫ fidelis eſtꝙ fi diſceſſerit ꝓpter cām .ſ. fornicationisPrecipio inquā manere viuēte innuptammarito. qꝛ etſi ſoluitur mr̄imoniū quo adthoꝝ. nō tamē qͦ ad vinculū. aut viro ſuorecōciliari .ſ. fi vir n̄ ꝯtinet. ⁊ ſil̓r vir vxorēnō dimittat niſi ob cām fornicatiōis Augl. fiml̓is forma ſeruat̉ in viro et in ml̓ierevnde ſupplendū eſt qd̓ de vxorē premiſit. ſ.ꝙ fi eā dimiſerit nō ducat aliā vel recōciliet̉ vxori Sed cōtrariū videt̉ dice̓ Amb̓.vn̄ dicit ideo nō ſubdit de viro ſic̄ d̓ ml̓ereqꝛ licet viro aliā ducere qꝛ inferior nō oīohac lege vtit̉. qͣ et ſuꝑior Sed magr̄ dicithoc a falſarijs eē appoſitū. et ideo nullatenus eſt tenendum.¶ Notandū eſt hic ꝙ. vij. ſunt caſus in quibus etiam ob cauſā fornicationis vir nonpoteſt vxorē dimittere.¶ Primꝰ quādo ipſemet eā ꝓſtituit.¶ Scd̓us quando ipſe cum alia fornicatus fuerit.¶ Tercius quādo ip̄e ei occaſionē fornicādi dedit. vt qꝛ nō vult reddere debitū.¶ Quartus quādo ip̄a credens ꝓbabilit̓viꝝ mortuū alteri nupſit.¶ Quintus quādo violenter ab aliquo oppreſſa fuit.

¶ Sextus quādo ſub ſpecie viri ſui fuit abaltero ignorant̉ cognita.¶ Septimus quādo fuit a viro poſt adulteriū māifeſte dep̄hēſū nihilomiꝰ retēta.¶ Naꝫ ceteris dico ego. h̓ agit de inſeꝑabilitate mr̄imonij ꝑſonaꝝ diſparis cultꝰ .ſ.cū alter eſt fidel̓ alter nō Ibi pͥmo dic̄ ꝙfidelis nō dimittat infidelē volentē fine cōtumelia creatoris cohītare. ſcd̓o ꝙ ſi nōvult. fidelis nō tenet̉ eū ſequi. ſꝫ poteſt alteri nubere ibi. ꝙ ſi infidelis diſcedit. t̓cio ꝙnifi infidelis pͥor recedat fidelis dienter ꝯmanere ibi. vn̄ .n. ſcis ml̓ierſaluū In pͥma prīo ponit āmōiāmōitionis ratiōeꝫ ibi. ſāctifipͥma pͥmo loquit̉ generalit̓ tānis. ſcd̓o ſpecial̓r viris ibi. ficialiter feminis ibi. etfi qͣ miergo nā ceteris. q. vbi vterqꝫ fipreceptū dn̄i dedi Nā ceteris vl̓qꝫ fidelis. ſꝫ alter fidel̓ alter īficōſulēdo nō p̄cipiēdo nō dn̄s d̓pͥo acfi dicat ⁊ h̓ dico ex deo liccat ore ꝓprio Dico inqͣm hͦ ſi q̄lis cōuerſus .ſ. ad fidē in cōiugio Intur .n. hoc de his qͦ in infidelitarūt. nō de his qui in diſꝑi cultlū eſſꝫ mr̄imoniuū. ſed eēt ſeꝑandifecit Eſdras. i. Eſoras. x. Si qͦshēt vxorē infidelē ⁊ hec cōſerillo fine ꝯtumelia .ſ. creatoris nō diillā confiliū eſt nō preceptū vt qͦ cōagit nō ſit trāſgreſſor ẜm. glo.¶ Et fiqua mulier. Hic loquit̉ ſpecfeminis Ubi pͥmo ſupponit fidē indicit et Riqua mulier. ſecūdo infidelitatin altero cū addit virū infidelē. tercio infideli volūtatē cohabitādi ibi. et hicquarto conſulit fideli ꝯmanere illi ibi.dimittat ¶ Dicit ergo et ſimilit̓ ſi qualier fidelis habet virum infidelē et fſentit habitare cum illa fine cōtumeliaatoris Namſi nollet cohītare fine cormelia nominisª criſti. debet eum fidemittere Et cōtumelia creatoris ſoluitmatrimonij. ẜm gloſam. Et poteſt fiꝯtrahere Si inquā ita eſt nō dimitaconfilium eſt non preceptum Licet.fideli infidelem dimittere. Sed tur